Voor het eerst Sam vasthouden na de dooi, eindelijk, hij was hier 8 dagen oud en zo lief en klein, wat een genot, hier kan je toch uren naar kijken. Sophie was die dag naar de opvang, Sam kreeg de onverdeelde aandacht.

Hier ligt hij tevreden te slapen onder een door zijn moeder gehaakte dekentje

Ik was die ochtend nog naar QiGong (soort Tai Chi) les gegaan met mijn dag eerder aangeschafte en op maat gezaagde stok, samen met Ellie.

Eind december had ik een proefles gevolgd in het wijkgebouw en wat ik zag en moest doen beviel me wel, dus had ik me opgegeven voor dit jaar, en met mij nog meer mensen, want vorige week was de groep bijna verdubbeld en zit het volgens mij nu vol. Ik heb vorige week de fitness ook weer opgepakt, half december was er de klad ingekomen, ik kon me nergens meer toe zetten.

En 16 januari was de eerste bee van het jaar bij Quiltshop Leur, en zowel Miranda als ik trakteerde op beschuit met muisjes, een dag na Sam’s geboorte was zij oma geworden van Sofie.

De roze muisjes waren al op toen Ellie en ik ‘s middags aanschoven (de bee is van 10 tot 15.00 uur, maar ik ben na twee uur aan prikkels nog steeds helemaal gaar) en de beschuit met blauwe muisjes werden ook met enthousiasme ontvangen. Monique had voor de verse oma’s een cadeautje, een FQ, het printje is o zo schattig 🥰

Hier de projecten die de dames onder handen hadden:

Hier dezelfde maar dan als affe top van een andere dame

Dit is van vilt en het wordt nadat de partjes geborduurd zijn aan elkaar genaaid en moet dat op een vrolijke peer lijken. Het was van een workshop, en je kon ook een appel kiezen geloof ik.

Ook van vilt, voor Halloween

Ik ben aan de octopus begonnen van Sue Spargo’s Trade Winds quilt, de zigzagband is niet een kant-en-klaar zigzagband (wat in het boek wordt gebruikt) maar een in zigzagvorm geknipte stof die ik met rijgsteken heb vastgenaaid.

De tentakels zaten er aan toen ik het meenam naar de bee.

Ik vond in de winkel een strengel mooie roze Perle garen en kon aan de Franse knoopjes beginnen,

heel veel Franse knoopjes, een dag later zaten ze er op.

Volgens het getekende (verkleinde) voorbeeld uit het boek moest ik het ovaal naborduren op mijn octopus. Hoe moeilijk kan het zijn, niet dan? Ja toch, ik kreeg de verhouding niet goed en besloot het anders aan te pakken. Ik heb gewoon een foto gemaakt van het lijf uit het boek en dit op mijn iPad vergroot naar ware grootte, en toen met stift op plastic overgetrokken.

Zo kon ik een ovaal borduren, de roze lijnen en de witte rondjes onderaan alvast doen. (foto’s vergeten te maken van deze stap)

De tentakels krijgen een harige draadje aan een zijde, de opgegeven eyelash garen kon ik nergens online (in Nederland) vinden, maar vond wel deze Scheepjes Panda (100% polyester).

De eerste draad naaide ik met een stiksteek er op, maar aan het eind van de tentakel begon de draad uit te rekken en verloor het vele sliertjes.

De volgende draden heb ik mbv couching vastgenaaid, de lange sliertjes maakten wel dat dit een traag proces was, ze zaten behoorlijk in de weg. Het is een harige octopus geworden. Hier zie je ook het borduurwerk, de witte ovaaltjes en roze strepen op het lijf zitten.

Ik denk dat ik de sliertjes wat inkort, later, want zoals je op de derde foto van hierboven kan zien komen er nog heel veel kleine  garnaaltjes tussen de tentakels, en ik heb een donkerbruin vermoeden dat de lange sliertjes behoorlijk irritant in de weg gaan zitten.
Om het lijfje kwam een randje in Pekinese stitch

Het houdt me van de straat. Steekjes zetten is rustgevend mits ik hierbij niet teveel moet nadenken/uitzoeken.

Sophie is gek op het monsterpakje welke ik een tijd geleden had gemaakt, ze heeft het overdag aan en wilt het dan ‘s avonds ook als pyjama aan 🥰, en omdat we vast nog een paar koude maanden krijgen zijn we naar de Stoffenkoning gegaan waar ze deze stof nog hadden (plus het laatste beetje van de rol er bij gekregen) en nog veel meer moois. Dit is mijn buit, die van Evelien was net zoveel ☺️ Voor mijn eigen kleding geef ik amper geld uit, “alles voor ‘t jong”.

en toen heb ik er nog eentje gemaakt, maar dan een maatje groter.

Sherlock deed de laatste kwaliteitscontrole van het setje voor Sophie.

Ook Sam kreeg lekker zachte winterkleren, helaas had ik niet meer genoeg van de bosstof over om er ook een broekje uit te halen. 

Toen dit shirtje af was zag ik dat ik de overslag bij de hals verkeerd om had gedaan

en ik wilde het zo laten, maar ik stoorde me er toch teveel aan en tornde de naadjes voorzichtig los en legde de overslagen goed, eind goed al goed. 

Sophie had een spijkerbroek die prima zat maar weigerde te dragen, vertelde Yvonne toen we op kraamvisite waren, dus nam ik de broek mee en naaide er een applicatie op. De broek niet willen dragen is geen issue meer.

En misschien kom ik nu toe aan het maken van de al maanden geleden geknipte shirt voor mijzelf. En aan het afmaken van de babyquilt 😬