Merel (van Birdblocks) gaf deze link door, wat een geweldige knutselaar is die man

Evelien zat op de bank te vertellen over een filmpje die haar Aussie nichtje had laten zien, en op datzelfde moment zat Perry naast haar naar een filmpje op de iPad te kijken, hetzelfde filmpje! ben ik blij dat het fietsen in onze stad niet zo gevaarlijk is. Nee, dan liever deze bekijken, de vader laat zien wat je met de bekeuringen kan doen

En deze dan, het zal je maar gebeuren

Zoon en ik stonden half in de middag in de kamer wat te babbelen, toen we een doffe knal hoorden tegen het raam, een vogeltje die de verkeerde kant op vloog. Zoon keek over de bank heen naar de tegels naast het raam, en merkte nuchter op dat-ie dood was: "Laat Zopje maar komen." Ik schoot naar buiten, want als het beestje nog leefde en hij wilde nog een kans hebben, dan was Zopje of Zipje de laatste die we er bij wilde hebben. Het jonge meesje lag op de rug en keek met glimmende oogjes naar boven, bekje half open, en toen ik het voorzichtig opraapte voelde ik het hartje tikken, hij leefde nog. Ik draaide het jonkie om, zodat hij op z'n buikje lag, en met mijn wijsvinger ondersteunde ik het koppie, er zat buiten het ademhalen en tikken van het hartje weinig leven in, maar ik hield hem even zo vast. Even bijkomen, wat zal hij een hoofdpijn hebben. Ik wilde hem ergens op een veilig plekje zetten, zodat het zonder stress van mijn aanwezigheid kon bijkomen, maar waar? Ik opende het vogelnestje bij de vogelvoerboom, maar die zat vol met oorwurmen en andere kruiperige insecten, en vreesde dat het arme diertje levend opgegeten zou worden. Het voerhuisje was ook geen strak plan, wetend dat roeken, eksters en de gaaien het beestje met huid en haar..uh veer.. zouden opeten. We hadden nog een huisje op een paal, met kaalgeplukt dak – de berkentakjes bleken ideaal nestmateriaal voor de eksters en duiven- waar de witte roos met zijn zalige licht bedwelmende geur beschermend rond groeit, en ik zette het diertje voorzichtig neer. Onhandig met zijn pootjes haast gestrekt onder zich, maar op het moment dat ik hem losliet, begon hij met zijn nog open staand snaveltje zijn veertjes recht te duwen, het was wel aan de kant waar hij zijn oogje ook nog dicht had,zou hij daar pijn hebben? Ik checkte elke 5 minuten eventjes, heel zachtjes om hem niet te storen en om slapende katten niet wakker te maken, en na een kwartier zag ik dat hij stevig zat, oogjes open en snaveltje dicht. Ik besloot wat eten te halen, want daar denkt een bezochte moeder aan, het kind moet toch eten.  Ik liep terug met een handje vol zaad, genoeg voor een heel meeshuis, maar toen ik mijn hand in het huisje wilde steken, vloog hij weg, recht op de bomen af, en hij ging hoog in een boom op een takje zitten. Gelukkig niks gebroken, dacht ik, toen ik hem zo stevig zag zitten, en liep tevreden het huis in, met Zipje in mijn kielzog, want hij had honger, allicht. Tijd voor ons fruithapje om te voorkomen dat ik ga snaaien (al 5 dagen keurig op dieet!), en voor het gemak maakte ik voor mijn pubers ook een schaaltje klaar.

En vanavond -we zaten nog wat na te tafelen- keek ik uit het raam en vloog naar buiten met de digi, dit was iets wat niet kon wachten, en ik liet de mannen grijnzend achter. "Zeker een foto van de heg maken", zei zoon, inderdaad, want zie hier: rara, wat is dat op de heg?De onderste van deze drie foto's is mijn uitzicht vanuit de keuken, een plaatje! De Wisteria is aan de 2e bloei bezig, nog net te zien boven.

Dat er alleen mannen aan tafel zaten kwam omdat de oudste morgen tentamen heeft en in Amsterdam zit (al de hele week druk aan het blokken, we duimen voor je Evelien!) en de jongste op school was, waar ze aanwezig moest zijn voor een optreden van een andere klas. Dit kondigde ze aan om 19.05, toen ik de laatste hand legde aan het avondeten (ja ja, laat, maar ik wilde wachten op manlief met eten) met een "helemaal vergeten te zeggen, en ik weet dat het wel erg op het laatste nippertje is, maar er is een optreden op school en ik moet er bij zijn. Om half 8. Nee, jullie hoeven niet te komen, het is niet van onze klas.", en met een grote krentenbol als avondeten in haar ene hand en haar jas in haar andere schoot ik nog snel deze foto. Al vanaf de 1e klas kliedert ze haar armen vol, maar ik moet zeggen, de tekeningen worden wel met het jaar mooier. Zolang het afwasbaar is hoor je mij niet al te veel klagen.

Vanmiddag was de bee bij Julie, en of ik even wilde kijken waarom haar Pfaff 4.0 niet deed waarvoor hij was aangenomen. Een heerlijke machine, maar idd moet je er even voor gaan zitten. Julie was verkeerd ingelicht door de verkoopster "niet aan de spanningsknopjes zitten hoor, want dat regelt de machine automatisch als je het quiltprogramma kiest."

Na een paar testdrives kreeg ik acceptabele stekenspanning, alleen het af en toe overslaan van steken was raar. Ik denk dat hij dit alleen doet bij bepaalde stoffen; ik heb slechts een kwart van de quilt door gemeanderd en toen het stuur aan Julie weer over gegeven. het wordt 'maar'een speelquilt voor de kleinkinderen, dus gaf het niet als er verschil in doorquilten te zien was, anders had ik hem wel helemaal doorgequilt.

Hier een kerel die uitlegt hoe hij langer met zijn scheermesje kan doen (altijd handig om te weten), maar of hij nu ook lang met zijn spijkerbroek doet valt te betwijfelen.

En volgens Tim werkt het, hij heeft het wel op een oude spijkerbroek getest die hij niet meer draagt, maar om onduidelijke reden nog wel in zijn kast lag.

En even voor de web-loggers onder ons, lezen jullie de updates? Ik ga zo mbv printscreen (knopje bovenaan op toetsenbord Print ScrnSysRq  )  de pagina van alle codes van mijn blog-zij kolommen kopieren om te saven, ik zet ze dan zo lang wel in een worddoc tot we over zijn, anders moet ik het wiel opnieuw uitvinden, zonde van de tijd.

De 1e hexagonenrand schiet al aardig op, ik denk dat ik er nog 1 bloem aan moet zetten, en heb dan nog 3 randen te gaan. Als ik volgens het hexagon-patroon het hoekje om ga, dan heb ik meer hexagonen nodig, omdat ze op deze manier dichter op elkaar komen te zitten, dus denk ik er hard over na om alle vier de banen hetzelfde te maken, en dan in de hoeken wat fabriceren dat het er wel vloeiend uit blijft zien. Waarom kan iets niet gewoon simpel gaan? Maar ik laat me er niet door afremmen, ik maak 4 banen (2 lange en 2 iets kortere) en dan kap ik gewoon de witte rand recht af zodat ze tegen elkaar aan liggen op het einde. Net als hierboven, de kopse kanten zijn 'korte' banen, en de zijkanten zijn de 'lange' banen. Houd in gedachte dat er nog een sashing tussen de hexagonenrand en de zigzagrand moet komen, en dan komt het echt goed uit. Hmmm, denk dat dit helemaal geen slecht idee is, al zeg ik het zelf; of heeft iemand anders een nog strakker plan?

In dit filmpje zie je oa heel veel hexagonen:

Ik versta er geen hout van, maar quilts kijken behoeft geen vertaling.

Was het niet heerlijk met de regen van afgelopen dagen? Gisteren vond ik het al lekker opgefrist met die paar mm die gevallen was, de vogeltjes waren helemaal happy maar de stortbui van vandaag (met hevige onweersklappen) deed de natuur helemaal goed, ook al viel een blik op de regenmeter wat tegen, 8 mm maar. (bij mijn ouders was het dubbele gevallen). Maar ik ben wel blij dat we hier geen Arnhemse toestanden hadden, met ondergelopen viaduct en dames die vast kwamen te zitten.

Het was gistermiddag even helemaal stil in de tuin, die anders zo vol vogelgeluiden is, en ik keek omhoog, 2 roofvogels cirkelden rond en opeens doken ze weg en begon het gekwetter als bij toverslag weer; zo apart was dat. De eksters, roeken (maatje Zipje en Zopje), duiven en Vlaamse gaaien eten al wat er aan zaad in het voerhuisje met een paar grote schrokken op, ze hebben amper grip op het zitgedeelte van het huisje en af en toe hangt het huisje bijna dwars van het gewicht van zo'n grote jongen; je kan er op wachten dat de boel afbreekt en dat wil ik niet, dus heb ik de bamboestokjesrek weer rond en op het huisje geklemd, vorige week had een Vlaamse gaai hem er gewoon afgeduwd door er op te gaan zitten, ik hoop dat het nu niet zo makkelijk gaat.

Als het goed is heeft de jarige job haar kaart al ontvangen, dus kan ik hem showen; bij deze heb ik andere bloemen genomen, het uitknippen was een gepriegel maar het was het wel waard.

En, gaan jullie naar de quilttentoonstelling in Vaassen, in kasteel Cannenburch? Het is de moeite waard zo heb ik me laten vertellen, en het is nog t/m zondag.

Mijn moeder (Truus Bakker) heeft haar siggyquilt af, en ik ben zo trots op haar, gewoon omdat het haar eigen ontwerp is zoals ze de blokken heeft gepositioneerd, elke groep blokken staat voor een land, en ze heeft dus ook de vlag van elk land middenin gezet. Helaas zijn niet alle blokken gebruikt, ze heeft er nog iets van 300, ze heeft met de siggylijst van Annelies meegedaan van 2005 t/m 2010. De quilt is zo groot dat hij op een 2 persoonsbed ligt, hij is mooi uit de was gekomen, alhoewel er hier en daar wat tekst is vervaagd. Ik had aangeboden deze quilt voor haar door te quilten, maar ze zei dat ik al genoeg te doen had, en dat ze dit zelf moest kunnen. Op naar de volgende affo mama!