Categoriearchief: Uncategorized

Echt lachen!

Vandaag vierden we dus Suzanne's 15e verjaardag, (bedankt voor de hartelijke reacties en felicitaties), waarbij ze flink werd verwend met cadeautjes, monchou-taart, nog meer lekker eten (chinees) en na afloop ook nog mee kon zingen met de Wii sing-along (of zoiets, een Karaoke), en aangezien we al 1 microfoon hadden van het vorige spel, en bij dit spel ook weer eentje werd meegeleverd, konden ze dus met z'n tweeën meezingen, echt leuk maar ook moeilijk. Ook voor de toehoorders. ☺  Evelien was mooi op tijd thuis voor het avondeten en dus ook voor het meezingen. Ze liep deze week stage met een verpleeghuisarts, en had een hele leuke week gehad, leerzaam en zo; ze zat borrelend vol verhalen aan tafel, gelukkig voor haar vader ging ze niet te diep in op details van akelige ziektes en enge wonden.

Terwijl de bubs mee zit te zingen in de kamer, neem ik jullie even mee, een rondleiding door de hal, Jeetje, het lijkt wel of we iemand met Gille de la Tourette in huis hebben! Geen idee wat Tim bezielde, hoewel, als ik er nu aan denk….hahaha

nek-rek oefeningen door even naar boven te kijken, dan de trap op (oeps, terug, licht aan doen) en de overloop boven bekijken. Het inzoomen moet ik nog onder de knie krijgen, en ook de beperkingen heb ik nog niet door. De kleuren zijn in het echt ook zo mooi, dus dat doet-ie wel heel goed! Kijk vooral even naar de rotzooi (haha, een opgeruimd huis is een teken van verveling). Je hoort me af en toe gniffelen, dan kom ik er achter dat het inzoomen niet goed gaat, of dan geeft dees of geen een kreet, en ook bij het ontdekken van zooi denk ik "had ik wel even eerst kunnen opruimen", en dan gniffel ik weer.

Op de iPad liet Tim toen iets zien van de BBC, waarbij een teamlid een liedje moet uitbeelden, en de andere teamleden met koptelefoon op -en daardoor niet kunnen horen om welk liedje het gaat-, die moeten dus raden welk liedje het gaat. Ooh, luister maar, het is echt lachen! Dubbelklik op het kleine schermpje en je krijgt het groot in beeld, wil je weer terug naar het kleine beeld, druk dan op de Esc knop links op je toetsenbord.

en deze

nog eentje

Geweldig he, geen woord teveel gezegd he? Met dank aan mijn zoon die al surfend over het web wel hele leuke dingen vindt.

Over Tim gesproken: na zijn 1e gesprek met de studie' mentor' is hij al een stuk wijzer, ze zijn er nog niet helemaal, maar voorlopig lijkt het er op dat hij de wiskundekant op zal gaan op een universiteit, Groningen of Eindhoven. Over 2 weken heeft hij weer een gesprek waarbij de uitslagen van verdere testen geëvalueerd worden, en aan het eind van de middag mogen manlief en ik aanschuiven voor de eindconclusie.

Echt lachen!

Vandaag vierden we dus Suzanne's 15e verjaardag, (bedankt voor de hartelijke reacties en felicitaties), waarbij ze flink werd verwend met cadeautjes, monchou-taart, nog meer lekker eten (chinees) en na afloop ook nog mee kon zingen met de Wii sing-along (of zoiets, een Karaoke), en aangezien we al 1 microfoon hadden van het vorige spel, en bij dit spel ook weer eentje werd meegeleverd, konden ze dus met z'n tweeën meezingen, echt leuk maar ook moeilijk. Ook voor de toehoorders. ☺  Evelien was mooi op tijd thuis voor het avondeten en dus ook voor het meezingen. Ze liep deze week stage met een verpleeghuisarts, en had een hele leuke week gehad, leerzaam en zo; ze zat borrelend vol verhalen aan tafel, gelukkig voor haar vader ging ze niet te diep in op details van akelige ziektes en enge wonden.

Terwijl de bubs mee zit te zingen in de kamer, neem ik jullie even mee, een rondleiding door de hal, Jeetje, het lijkt wel of we iemand met Gille de la Tourette in huis hebben! Geen idee wat Tim bezielde, hoewel, als ik er nu aan denk….hahaha

nek-rek oefeningen door even naar boven te kijken, dan de trap op (oeps, terug, licht aan doen) en de overloop boven bekijken. Het inzoomen moet ik nog onder de knie krijgen, en ook de beperkingen heb ik nog niet door. De kleuren zijn in het echt ook zo mooi, dus dat doet-ie wel heel goed! Kijk vooral even naar de rotzooi (haha, een opgeruimd huis is een teken van verveling). Je hoort me af en toe gniffelen, dan kom ik er achter dat het inzoomen niet goed gaat, of dan geeft dees of geen een kreet, en ook bij het ontdekken van zooi denk ik "had ik wel even eerst kunnen opruimen", en dan gniffel ik weer.

Op de iPad liet Tim toen iets zien van de BBC, waarbij een teamlid een liedje moet uitbeelden, en de andere teamleden met koptelefoon op -en daardoor niet kunnen horen om welk liedje het gaat-, die moeten dus raden welk liedje het gaat. Ooh, luister maar, het is echt lachen! Dubbelklik op het kleine schermpje en je krijgt het groot in beeld, wil je weer terug naar het kleine beeld, druk dan op de Esc knop links op je toetsenbord.

en deze

nog eentje

Geweldig he, geen woord teveel gezegd he? Met dank aan mijn zoon die al surfend over het web wel hele leuke dingen vindt.

Over Tim gesproken: na zijn 1e gesprek met de studie' mentor' is hij al een stuk wijzer, ze zijn er nog niet helemaal, maar voorlopig lijkt het er op dat hij de wiskundekant op zal gaan op een universiteit, Groningen of Eindhoven. Over 2 weken heeft hij weer een gesprek waarbij de uitslagen van verdere testen geëvalueerd worden, en aan het eind van de middag mogen manlief en ik aanschuiven voor de eindconclusie.

Weer eentje jarig

Vandaag is onze jongste spruit jarig, ze is 15 jaar geworden! Net als bij de andere 2 was het op haar geboortedag bloedheet. De gynaecologe zette vraagtekens bij het zien van haar rode haren, met 2 blonde ouders, kon dit wel?

Photobucket

Ook mooi opgedroogd he? En ze is net zo lief als ze er uit ziet.

 Photobucket

Overgave

Zopje heeft een wond op zijn pootje, -ik kon er een vingertopje in stoppen zo diep, als ik die drang zou hebben, het is denk ik een abces geweest van een beet- hij houdt het keurig schoon en zo te zien is het ook goed aan het genezen en hoef ik er niet mee naar de dierenarts, denk ik. Wat is wijsheid?

Photobucket Gisteravond liet hij weten weer helemaal het baasje te zijn, toen hij luid galmend zijn prooi aankondigde; afgaand op het geluid dat hij maakte zou je denken dat het een joekel was, zoals het konijn dat hij een week of 2 geleden had gevangen, maar dit was een muisje zo klein, die kon zich met gemak verstoppen achter grassprietjes, terwijl Zopje niet zat op te letten. Het was pikdonker toen ik deze foto maakte, en toch gelukt he, nou ja, 'goed gelukt', het muisje was moeilijk scherp te krijgen.

Vanmiddag was de bee bij mij, en omdat het tegen 2 uur zo donker begon te worden, maar tevens ook drukkend warm, zette ik de daglichtlampen op tafel en gingen de halogeenlampen aan de kant. Niet helemaal nodig dus, want toen de dames er waren was het weer zonnig, maar nog wel akelig doef, dus bleven we binnen. Angela begon met iets nieuws, vandaar de laminator op tafel, zodat ze haar malletjes -uit patronenpapier geknipt- tussen 2 laagjes kon lamineren en met naad uit kon knippen, ideaal. Miranda showde haar winterlandschap-lopertje van allemaal wolletjes, maar toen ze mijn digi zag, stortte ze zich met volle boezem en wijde armen op haar creatie, "geen foto's maken!" gillend. Euj, Mir, dat is een glazen tafelblad hoor.  Dus helaas alleen een foto van de verplettering van de wolletjes. Ik heb een paar hexjes genaaid, was  niet erg actief in die zin dat je gelijk grote vorderingen zag, 't is geen naaimachinewerk he, dat zie je gelijk; weg tempo.

De pompoenen doen het goed, het gras groeit ook met niks en de boomstammen hadden met het late licht zo'n mooie kleur, komt het een beetje uit? De veren vond ik op het gras, ik denk dat ze van de jonge Vlaamse gaaien afkomstig zijn, die vanmiddag aan het kibbelen waren op het grasveld over een paar stukjes brood.

Photobucket

Gas geven op een minder mooie Pinksterdag

Altijd wanneer ik met iets 'truttigs' bezig ben, zoals met de hand blokjes naaien, dan krijg ik kriebels, ik wil dan even gas kunnen geven. Afgelopen dinsdagavond was ik op de bee al begonnen met stroken stof in stukjes te snijden, het was niet zomaar bezigheidstherapie om maar wat te doen te hebben, maar het maakte deel uit van een heel strak plan. Vrijdag ben ik aan het stikwerk begonnen, zo tussen het eten klaar maken en naar bed gaan door, en ook een beetje na het opstaan, maar niet een hele dag achter elkaar. En hieronder is te zien hoe de blokken tot stand zijn gekomen, ik werk niet per blok maar zet achter elkaar de stroken vast, en dan strijk ik, en dan naai ik weer overal een deel aan vast, kettingnaaien:

Voor een Yahoo quiltgroep -die ik samen met Yvonne run- had ik een maandelijkse klottoblok bedacht; meestal maak ik daar een proefblokje van om te zien of het wel leuk is om te maken (Yvonne vond de vorige zo leuk dat ze er een hele muur mee heeft gevuld), en deze keer is bij mij de hele vloer in de hal gevuld, bij gebrek aan muurruimte. (1 tegel = 40x 40 cm), ze liggen dus gewoon nog los op de grond, beetje scheef hier en daar, en ik kan nog gaan spelen met de kleuren; laat ik het zo, of ga ik voor 'bovenliggende' vierkanten in 1 kleur (onderste van deze 2 foto's)? Bij gebrek aan voldoende kleuren is het niet helemaal gelukt per vierkant dezelfde kleur te doen. Ook kan ik de blokken meer als weefpatroon neerleggen, dus op en onder door per vierkant. (voor de visueel ingestelde lezers met een "Huh?" reactie zie onderste van deze 2 foto's, en dan rechts).PhotobucketVoor de goede orde -en dat is als ik er een 1 persoonsquilt van wil maken- moet ik er nog 21 bij maken, oooh, dat doet ze effe.

Photobucket Het is een heel leuk blok om te maken, en doordat ik er allemaal gekregen jelly-roll stroken voor heb gebruikt, is het een scrappy quilt aan het worden.

Sommige stoffen zijn zo lelijk dat ik mezelf echt moest dwingen ze te gebruiken, maar in het eindresultaat vallen ze niet op; wat kunnen smaken toch verschillen he. Wat de één mooi vind en met een welhaast ontroerende warme blijdschap in het hart aan iemand cadeau geeft, bezorgt de ontvangster bijna braakneigingen.

Hier nog een mooi muziekje om af te ronden, let op, de zanger is nog jong: 16!

Het nummer komt uit 1952, muziek van Guy Wood en de tekst is vanRobbert Mellin. Door vele artiesten gezongen, door Old blue eyes bv:

wat te denken van deze heerlijke jazzy versie van Coltrane en Hartman

En deze versie ook nog even, van Dean martin, beetje meer tempo

1e Pinksterdag valt hier flink bewolkt uit, hopelijk morgen wat meer zon!