Vol goede moed reed ik gistermiddag weg, op naar de eerste fysio-fitness, maar helaas kwam ik niet verder dan van de oprit af en achteruit rijdend er weer terug op; lekke band, en helaas kreeg ik hem niet verwisseld wegens veel te strak aangedraaide moeren, ondanks de kruipolie die ik er op spoot. Toen het ventje van de garage kwam, bleek het er eentje met spierballen en 2 koppen groter dan mij, maar ook hij kreunde en steunde tijdens het losdraaien, terwijl ik met de paraplu boven zijn hoofd de eerste stortbui van de dag tegenhield. Mijn auto kreeg zolang een reservewiel van de garage omgelegd, en vanmiddag kon ik hem al weer omruilen voor de mijne. Er was geen lek te vinden, maar ze vermoeden dat het ventiel los was geschoten. Uh, kan dit zomaar?
Het begon al lekker vanmorgen, ik stap de badkamer in om nog wat te pakken, zegt mijn man vanonder de douche: "hallo schat, lekker geslapen?", om gelijk er achteraan te mompelen: "Oh nee, da's de oudere versie." Leuk hè, zo'n vent? Ik moest er wel om lachen, hij dacht dat ik Suzanne was.
Een uur later zat ik aan tafel met een lachende internist tegenover me; hij wilt me nu nog maar 1x per jaar zien, want dat de NHL terug komt schat hij op zo goed als 0%. Wist ik al, maar ik kan het niet vaak genoeg horen, en zeker op controles is het een heerlijk geluid. En het is een mijlpaal, deze controle, want precies 5 jaar geleden kwam ik op controle nadat de laatste chemo z'n werk had gedaan. Al 5 jaar geleden, pfff.
Op de terugweg ging ik even langs Miranda, en ik nam heerlijke tompouces mee voor bij de koffie. Arme Mir, ze had koud de slapers uit haar ogen en het brood achter haar kiezen weggewerkt, en daar zat ze alweer met een tompouce voor haar neus, ze droeg haar lijden in stilte, nou ja, voor zover ons Mirandake dat kan.
Voor het thuisfront had ik ook wat lekkers mee genomen, daar lusten we wel pap van!
Nou, en toen alle spanning was weg gevallen kreeg ik het naaien van de blokjes ook weer voor elkaar zonder achteruit te moeten naaien (uithalen), en ik dacht dat ik er al was, maar mis er nog 1. Of ik ga voor nog een rij (of 2) breder, grrr, waarom wil ik altijd voor zo groot gaan? Feit is wel dat je een royale quilt ook op een 2 persoonsbed kwijt kan, wil ik dat ook?
Morgen ga ik met Miranda naar Antwerpen, naar de show&tell van het Caligo House, wow, we hebben er heel veel zin in! We gaan er veel BBQ-ers zien, Bekende Belgische Quilters, haha, nee, het gaat niet altijd over eten bij mij. Yvonne zou stoelen vrij houden voor ons, als ze er al eerder is. Morgen meer hier over (hopelijk met veel foto's!)






