De opvangbak van de ontvochtiger die in de berging staat sinds we daar een flinke lekkage hebben gehad kiep ik leeg in grote petflessen, in het begin was de bak twee keer per dag vol, later een keer per dag, en nu om de dag. Met het in de flessen gieten morste ik wat, en Loki was er als de kippen bij om het water op te likken. Ik deed de stop van het bad dicht en goot iets meer water naast de fles, en ze slobberde er heel smakelijk van, haar gesmak trok de aandacht van Jon die het net zo lekker vond
Bij het zien van de zon besloot ik mijn snuifdoos te ontdoen van de 10 cm dikke laag sneeuw, zodat het kon opdrogen in de loop van de dag
Op het terras was een mooi wafeltjespatroon zichtbaar
Heel apart, het zijn de voegen tussen de stenen die zichtbaar zijn als een dip
De planten zuchten, maar het is wel goed want het beschermd ze tegen de diepe nachtvorst
Hoewel de knolbegonia’s echt afgeschreven kunnen worden, ik zag tot mijn schrik dat ik ze vergeten ben binnen te zetten ?
De container die zijn hoedje ook op mag houden
Paadjes weer schoon, lekker naar binnen, en no way dat Jon naar buiten wilt, veel te koud en te veel enge geluiden, hij houdt zich liever bezig met loeren naar de vogeltjes
Over vogeltjes gesproken, er zijn weer drie borduurtjes bij de stitch along lap bijgekomen,
en dus ook dit vogeltje,
Alle negen bij elkaar
Eind van de middag gaan we zien wat nummer tien is, ze onthult het elke dag op daar Facebookpagina
Categoriearchief: Stitcheries
Helder
Gistermorgen vroeg wakker worden met het geluid van lachende en joelende kinderen op straat, het licht is scherp aan de ogen als ik wat later deze foto maakt, de kinderen zijn met sleetjes dan al aan het eind van de straat bij school.
De wind was wat gaan liggen, de sneeuw was tegen het raam en de voordeur geblazen, Jon vond het maar niks
Ook achter was het wit,
Hij was welgeteld 1 minuut buiten en hield het voor gezien, niks aan zo,
en ging al mekkerend en smekkelend vogeltjes tellen vanaf zijn toren
Eind van de middag lag hij moedeloos op de mat, hij wilde ook een eigen kast, net als zijn nichtjes Luna en Stella
we kregen in een appje van Tim en Yvonne foto’s te zien van hun nieuwe kast, net in elkaar gezet en op z’n plek werd hij gelijk uitgetest op comfort en toegankelijkheid, en goedgekeurd uiteraard want het was helemaal hun kleur
Loki liet zich gisteren een paar keer zien beneden, normaal kan ze het huis in en uitlopen via ons slaapkamerraam, maar omdat de wind hier pal op zat had ik het dicht gelaten. Dus sloop ze door de woonkamer, altijd op haar hoede voor Jon, DH liet haar naar buiten, Jon ging er achteraan maar besefte toen dat het daar nu helemaal niet zo fijn was, na een paar grote sprongen nemend richting Loki, en toen net zo snel zich omdraaiend, balen en weer naar binnen. Gelukkig stond zijn portier er nog. Een minuut of tien later stoof Jon weer naar de schuifpui, hij zag Loki buiten staan die er in wilde. Ik pakte Jon op, de zware lobbes liet het gelaten toe en nadat ik Loki binnen had gelaten en hem weer neerzette, huppelde hij achter zijn meissie aan.
Ik haalde ook nog een lekker frisse neus door een paadje sneeuwvrij te maken van de voordeur naar de straat en van de achterdeur naar de voorkant zodat ik later de groencontainer aan de straat kon zetten die trouwens niet geleegd gaan worden vandaag. Maar ik heb wel even lekker kunnen scheppen en vegen, praatje gemaakt met buurmannen die ook aan het scheppen waren. Nog een aangebroken zak strooizout aan de ene buurman gegeven die met keukenzout aan de gang was, we hadden nog een voorraad je van 7 jaar geleden ? Alles op royale afstanden hoor, we zijn heel voorzichtig nu de besmettingen weer toenemen in Roosendaal.
De zwarte lijntjes zijn getekend, het contrast is groot, de kleuren komen meer tot hun recht.
maar het was een zenuw werkje, ik was bang dat ik uitschoot, en het hielp niet echt dat Jon halverwege even op tafel sprong om te kijken wat ik uitspookte, kopjes geven tegen alles met een punt of hoek. De zuignappen aan de tentakels moeten nog ingekleurd worden, dit doe ik vandaag met een koper kleurtje.
Dit is deel 1 van de BOM Great Barriere Reef Mandala, eenmaal klaar meet de quilt 1×1 meter en zal intensief gequilt gaat worden. Deze BOM is dus van Helen Godden, klik hier om haar quilts te zien.
Van de CrabappleHill stitch along borduurde ik deze twee schatjes,
Klaar met borduren 
even inkleuren, zo leuk. Deze vogeltjes zijn klein, 2 a 3 cm zoiets.
FOFU
Fear Of Fucking Up, dáár had ik last van, bedacht ik me net na een hele ochtend naar Fate te hebben gekeken, van The WinxSaga, een serie over een school voor jongeren met buiten natuurlijke gaven, feeën en zulks.
Ik lijd aan FOFU ?
En daarom ben ik niet aan het tekenen. Pffff. Niets is slechter voor voortgang dan de angst het te verprutsen. Het gaat om het volgende: De contouren van deel 1 (waarover later ook gequilt gaat worden)
moeten nog even met zwarte stift getekend worden. In de Engelstalige landen gebruiken ze de Sharpie, misschien vergelijkbaar met onze Pigma micron pen? Ik weet dat ze in verschillende diktes bestaan, maar ik heb alleen maar de 1 en 2 mm. Maar na een zoektocht door mijn bak met verf, krijt en stiften kwam ik twee soorten tegen die ook werken. Kleurvast, zuurvrij en wasbaar. Ik heb een test gedaan op een proeflapje waar al Inktense op zit, dit is een mooie fijne maar niet te dunne
En ik vond een zwarte stift in deze verpakking van de Intertoys, gekocht toen een jaar of 8 geleden er met carnaval op de witte stofjassen geschreven moest worden. De stiften zijn nooit gebruikt omdat ze te dun waren. Lucky me.
En deze geeft een wat bredere lijn geeft, tekende wel fijn, maar iets te breed naar mijn zin, maar wel mooi diep zwart.
Ik wacht nog een uurtje om te zien of ze op hun plaats blijven, en dan kan ik aan de slag.
Gisteren was een productieve dag, nou ja, ik heb de ramen gelapt en dat is met mijn nieuwe wissers een fluitje van een cent. Het verschil van voor en na is heerlijk bevredigend, de modder pootjes van Jon en alle andere vuil is weg
Voor zolang het duurt blinken de ramen ons nu tegemoet
Ook heb ik weer een paar km gelopen door de wijk; bij de basisschool waar onze kinderen op hebben gezeten hebben ze links er van een extra pleintje gemaakt, achter het hekje ook nog voor fietsen, en omdat hier ook een Pokestop is, kan ik hier staan met veilige afstand tot voorbijgangers. Want het druk op straat (niet te zien op deze foto, daar ik wachtte tot de koppeltjes uit beeld waren). Het zebrapad is er ook sinds een jaar, te zot voor woorden dat dit nodig was, de kinderen die wilden oversteken kregen gewoon geen voorrang van ouders die hun kinderen brachten of haalden. Je moet weten dat de weg naar links doodlopend is voor auto’s.
Het was een mooie dag, dreigende luchten, niet alleen vanwege de bewolking, maar ook vol met door mensen met hooikoorts gehate pollen. Wel mooi voor een foto, dat goud gele.
En als je op weg naar huis een shiny vangt die je nog niet hebt, dan kan je dag niet meer stuk ?
Ondertussen is het wachten op de sneeuw, volgens weermannen en verkeerswaarschuwingen krijgt het Bijbelse proportie, oh de opwinding. Weer eens iets anders om je “druk” over te maken, het verzet de zinnen he. We wachten ook hier gewoon af op wat al dan niet gaat komen. Met de wekelijkse boodschappen zal voor de hele week aan eten gescoord worden, zodat we bij in die zing en insneeuwing geen honger zullen lijden, zodra het rustig is in de winkel (uur of 5).
Nu even de stitch along van gisteren maken, die van vandaag komt tegen de avond pas binnen, tijdsverschil met Amerika he.
En lees je graag mijn blog, abonneer je er dan even op zodat je er geen een hoeft te missen.
Natte bedoening
Woensdag werden de regentonnen halverwege de middag bezorgd, eentje liet ik naast de achterdeur van de garage staan, deze moet nog op een nader te bepalen plek komen (toen ik ze bestelde zouden er twee afvoeren op het tuinhuis dak komen, maar het dak was na nieuwe deklaag vlakker dan gedacht en toen was er maar één afvoer nodig)
Het was afzien, in de regen de andere ton aansluiten op de afvoer van het tuinhuisje
Voordat ik zover was, moest eerst het hoekstuk dat aan de afvoer vastgeschroefd zat losgemaakt worden, en daarna een kwart slag draaiend weer vastschroeven na gaatjes voorgeboord te hebben.
In de stromende regen.
Boven mijn hoofd werken.
Voordeel van een bril dragen was dat er geen regen in mijn ogen druppelde. Nadeel van een bril dragen in de regen is dat je geen fuck meer ziet. Maar ik moest en zou alle regen die de komende uren ging vallen opvangen in de regenton, dus ik zette door.
Het gat in de bovenkant maakte ik met de decoupeerzaag, ik had onder het deksel een stuk plastic gehangen zodat hier alle zaagsel in zou vallen, zodat ik niet de hele ton moest schoonmaken. Pijp afzagen was zo gedaan, pijp op de juiste lengte afzagen koste me drie pogingen, ik leg de schuld maar bij het almaar natter wordend hoofd waardoor ik niet meer helder kon denken
Uiteraard stopte het met regenen toen de boel was aangesloten, DH stapte even naar buiten: “Ha, verzopen katje, gaat-ie lekker?” Blij dat het klaar was, ik had het koud en na opruimen en mezelf afdrogen dook ik in de luie stoel onder een quilt met een mok thee om bij te komen. DH kookte, het werd een zalige (afhaal)maaltijd van de Griek, de vorige keer hielden we zoveel over dat DH nu voor één persoon had besteld, en ook dit was meer dan genoeg.
Met de Great Barriere Reef BOM ben ik weer een stukje verder gekomen, de lichtblauwe rand waar de visjes in zwemmen zal ik nog iets feller maken.
De Octopus kreeg pupillen, ik weet nog niet wat ik met de wenkbrauwen moet doen, misschien toch Inktense nat maken met aloe Vera om uitlopen te voorkomen
Ik heb ook de dagelijkse stitch along blokjes van CrabappleHill gedaan, ik ben weer bij
Een enkele krijgt een kleurtje, ik heb voor het natmaken van de Inktense gekozen voor een andere medium dan ik gewend ben, deze is eigenlijk voor acrylverf op stof, maar het is het proberen waard. Het laat na opdrogen een stugge laag achter, niet makkelijk om door de steken met de naald.
Het derde borduurtje
En nummer vier
Het is nog geen half uurtje werk per stuk, dus geen paniek als je achterloopt. Hier is de lap stof te zien waar ik ze op heb getekend, de borduurtjes worden later als losse “schilderijtjes apart afgewerkt om ze daarna op een ondergrond vast te zetten.
Plannen voor vandaag: hopelijk net als gisteren 5 km lopen, wat was het lekker met het zonnetje en weinig wind. En de winterbloeiende struik kamperfoelie die in onze tuin staat rook ik al vanaf de rotonde ☺️ De struik ziet er niet uit,
maar de zachtgele bloempjes doen al maanden hun best met hun citroen luchtje verspreiden.
Ik zal de sneeuwschuiver en strooizout alvast klaarzetten bij de achterdeur, want als we de weersverwachting moeten geloven staat ons komende week een heuse winter te wachten.
Kleurrijk
Mijn chaos blokken doen hun naam eer aan,
Restjes stof van dertig jaar oud zitten er in, en ook van een jaar oud
Maar wat een kleuren
Ik heb nog een klein stapeltje tot strookjes of vierkantjes aaneengenaaide snippers, ik denk nog voor twee of drie blokken, en dan ga ik diep nadenken over wat ik er verder mee wil doen.
De Japanse kers bloeit mooi, de bloemen zijn veel kleiner dan wanneer ze aan de boom bloeien, logisch
Even ruiken aan de bloemen
Om daarna de assist positie aannemen tijdens het verven.
De BOM Great Barriere Reef van Helen Godden is van start gegaan. Helen Godden werkt op zwarte stof met Lumière verf, dit is een acryl stofverf. Er zijn dames die niet verven maar met quiltstoffen de vissen en zulks gaan appliqueren. Ik werk met Inktense potloden en op advies van Helen op ordinaire ongewassen pitjeskatoen. De gedachte hierachter is dat vanwege de vele apret in de stof het water er van af parelt en dus niet zal bloeden. En dus heb je geen aloe Vera of een andere medium nodig. Nou, als je teveel water pakt vloeit het echt wel, maar idd, bij secuur werken gaat het prima. Ik vind het op pitjeskatoen wel lastiger kleuren, je kan de kleuren lastiger over de stof trekken, dus misschien ga ik toch met een beetje water aangelengde aloe Vera verder. Ook vind ik de kleuren niet zo fel, dit zal wel komen omdat de basis stof grauwig is, hoewel je het zo van een afstand niet zou zeggen.
En dan is de stitch along van CrabappleHill ook van start gegaan, ik heb er nog maar een gedaan, oei, vandaag toch maar even gas geven
Ook de heksenquilt ligt al vier dagen stil. Komt allemaal wel weer, het loopt niet weg, lijkt Loki te willen zeggen, maar ze zucht en sluit haar oogjes.
