1 Januari hebben we nieuwjaarsdag gevierd op Hoek met oliebollen, appelflappen, heerlijke zelfgedraaide vleeskroketten en als toetje een heerlijke Ierse-koffietaart of ijs, we rolden gisteravond haast terug naar huis ☺ Hier enkele sfeerfoto’s eerst hebben we zitten boggle-en, (ik deed maar 2 potjes mee), mam bakte de kroketten buiten onder de veranda en op een gegeven ogenblik viel de greep van het frituurmandje in het hete olie , ojee. De kroketten lieten zich heerlijk smaken , wel even checken of ze niet te heet waren voordat je ze aan je mond ging zetten.

Met een ongezonde maar ozo lekkere kwak slagroom viel de taart nog zwaarder ☺

hier onder het recept:
Irish Coffee taart
1) 3 pakken lange vingers
2) 2 theelepels oploskoffie3) 10 eetlepels advocaat
4) halve liter slagroom
5) 4 eetlepels Irish Coffee concentraat
6) 2 zakjes vanille suiker
7) 2 eetlepels suiker
8) 4 eetlepels water
9) chocoladevlokken
A) meng 2, 5,en 8 bijeen
b) de helft van 1 over de bodem verspreiden (springvorm 26 cm doorsnee) helft van A over B besprenkelen
C) 4, 6 en 7 stijfkloppen
D) 3 door C mengen
B en D herhalen
Chocoladevlokken er over heen strooien4 uur laten opstijven.Tip: maak extra en gebruik ipv springbodem de plastik bakjes van de lange vinger verpakkingen om de taart te maken. Vries nu de bakjes in. Wil je taart bij de koffie, haal een bakje met taart half uur voor serveren uit de diepvries, snijd deze in bevroren toestand aan, snijd hierbij de verpakking mee! Taartstukken eruit halen en op schoteltjes doen, verpakking aflikken en weggooien

Vanavond heb ik zoiets lekkers op tafel gezet, en ook zo simpel en snel om te maken, dat ik het jullie niet wil onthouden.

Ik had nog 5 gehaktballen van de slager die alleen nog maar gebakken moesten worden, in de koelkast. Van Eismann had ik een paar pakken pasta gekocht en in een vlaag van verstandsverbijstering had ik vanmiddag zowel een pond verse bladspinazie als ook een zakje champignon/uien/peterselie mix van de supermarkt ingeslagen.  Vraag me niet waarom, ze vinden spinazie alleen lekker als het diepvries à la crème is, en champignons vinden ze wel lekker maar voor de rest hebben ze een "wat doen die uitjes op mijn bord" mentaliteit. Ik had ook een pak pastasaus, en een pakje room, dus ik kon nog alle kanten op.

Zo stond ik de champignonmix al te bakken in de croma terwijl de gedraaide pasta begon te koken, toen ik me realiseerde dat ik niks van vlees had om erdoor te bakken, tenminste dat dacht ik. De gehaktballen waren veel te groot om zo bij de pasta te eten, en omdat ze al gepaneerd waren kon ik ze niet los en rul bakken. Dus heb ik de gehaktballen kleiner gedraaid, maatje walnoot, toen de groentenmix uit de pan gehaald en de ballen erin gebakken en toen zag ik vanuit mijn ooghoek de spinazie staan en dacht "kan mij wat schelen, laat ik het gewoon proberen", en daarvan mikte ik een paar handen vol (de helft van het pak) bij de ballen. Het goedje slonk al vrij snel en toen mikte ik er de champignonmix bij;  point of no return was bereikt. Ik wilde er de pastasaus bij doen om het geheel wat smeuïger te maken, toen heerlijke geuren mijn neus bereikten. Ik proefde even, en besloot dat ik er slechts zout en peper op moest doen en toen ging het wekkertje en was de pasta klaar.

Al dit gebeurde in de 15 minuten dat de pasta moest koken, en toen ik "JONGENS ETEN" naar boven brulde hoorde ik Tim zeggen "Huh, nou al, het is nog geen 7 uur?"  Ik schepte het eten op bij de kookplaat, om te voorkomen dat al gelijk bepaalde ingrediënten geïdentificeerd zouden worden, en toen het "Alweer groenten?" commentaar van Tim en "Gisteren aten we ook al gezond!" van Suzanne geventileerd waren, werd het heel stil aan tafel. Ze zaten allemaal met ongeloof op hun gezicht te eten, echt waar, en ongeloof in de positieve zin van het woord. Het is dat ik zelf ook zat te smullen, anders had ik ook daar wel een foto van gemaakt. Okay, Evelien gaf mij na afloop haar portie spinazie, ze had echt veel hiervan gekregen op haar bord, en Suzanne schoof ook een deel van de spinazie naar de rand, maar verder kwamen de borden helemaal leeg.

Dus ja, ik noem dit een succesrecept, ☺zeker voor herhaling vatbaar. Alleen zal ik voortaan de spinazie wel eerst wassen, op het pak stond ‘ongewassen spinazie’, zo zag ik net toen ik de verpakkingen in de container gooide. Niks van zand of niet-meer-levende wezens ontdekt door mijn eten, dus het zal wel goed zijn geweest.

Het smaakte uitstekend en dat voelde goed, net zoals Tim met een knipoog tegen me zei: "Je zit wel heel erg tevreden te wezen met jezelf."

Zalmwraps. Omdat het zo lekker is en je staat er niet lang voor in de keuken, je kan ze van te voren klaar maken -als je er op tijd aan heb gedacht- en je hoeft er niet voor te koken. Voor 6 personen heb je 2 zakjes slamix nodig, 1 kuipje Paturain, 1 pak wraps mits er 6 in zitten en 2 pakken gerookte zalm.

Men neme:

en smeer deze dun in:

Vervolgens doe je royaal sla er op:

Om het extra knapperig te maken kan je dunne reepjes komkommer er op leggen.

En daarop komt niet al te royaal de van te voren in reepjes gesneden zalm op, meer is dus in dit geval niet beter: 

Om het daarna op te rollen:

Mocht dit oprollen moeizaam gaan, duw dan met een mes de inhoud van de wrap even tegen om het wat strakker op te kunnen rollen.

ziet het er niet zalig uit?

Nu even de alufolie er stevig om wikkelen

en hij kan bij de andere 5 gezellig in de koelkast liggen tot het etenstijd is:

Eet smakelijk.

Ik zat er helemaal door toen ik aan het eten moest beginnen, maar vooruit, toch even een gezonde maaltijd bereiden, moet kunnen. Aardappels waren zo geschild, de diepvries visdingen (gepaneerde rondjes) waren ook zo gevonden, maar waar was de broccoli toch? Had zeker weten nog een pak in de diepvries. Uiteindelijk helemaal onderaan, gevonden. Goed, alles zodanig opgezet dat het gelijktijdig klaar zou zijn, wekker gecheckt, en toen even junior haar nieuwe broek en rokje laten passen. 5 Minuten kon het eten op de kookplaat toch wel alleen blijven? Nou goed, de kleren pasten en toen ging ik weer naar beneden. Jemig wat een lucht, de visdingen bleken toch aangebrand te zijn. Ik die dingen uit de pan gevist en het aangebrande bodempje eraf gesneden, vingertoppen haast verbrand. Het liefst had ik het in de prullenbak gemikt, maar ja, ik had verder niks om erbij te eten, en alleen groenten en aardappels vind ik wel heel kaal. Toen de visdingen ontbodemd waren, bleken de aardappels ook al gaar, terwijl de broccoli nog 5 minuten moest. Goed, ik niet te flauw, kids geroepen, alles op tafel en opgeschept. Zoon en Junior kwamen juichend de keuken in, “Yeah, pannenkoeken!” ja, zo rook het wel. Heel teleurgesteld dat ze het mis hadden. Zoon zat wat te kijken naar de broccoli roosjes. Ze zagen wel erg fris groen. Hij prikte erin en kauwend vroeg hij of dit iets nieuws was. Ik zei dat het eigenlijk nog niet gaar genoeg was, maar hij vond ze juist lekker zo. En ook onze oudste at met smaak. Hela, dat was een meevaller. Ja, dat Junior met lange tanden zat te eten, al zuchtend en puffend dat had ik wel verwacht. De visdingen waren heftig van smaak, zoon kreeg de helft van Grote Zus, en Witje zat naast Zoon te bedelen om ook een hapje. Met succes, 2 stukjes gekregen.Het is nu 3 uur later, en de magnetron beneden pingelt, ik denk dat er een broodje bapao wordt genuttigd door de oudste 2. Toch nog honger. Ja, ik ook.