Fay heeft al een tijdje geleden het kleine balletje van fleece ontdekt, en sinds een paar dagen gaat ze ook in de woonkamer als wij er zitten helemaal los

En het ziet er zo schattig uit als ze het balletje oppakt in haar bekje en er een stukje mee gaat lopen. Dat doen ze ook met muisjes als ze er eentje hebben gevangen, ze spelen er een tijdje mee en als het muisje ergens zit waar het zich mogelijk kan verstoppen, pakken ze het op en zetten het ergens neer waar ze weer verder kunnen spelen. Gelukkig hebben ze hier binnen alleen maar balletjes die als muisjes fungeren.

Even later komt Jon binnen, hij lag op de naaikamer te slapen en wacht geduldig tot de voedselvoorziening in actie komt, want hij heeft wel trek. 

Sherlock komt ook de kamer inlopen, ziet het blauwe stress balletje en gaat los,

hier is hij rustig, maar eerder schoot hij als een malle door de kamer, ik kreeg dit niet op film. Jon zit met een “Don’t mind me” houding tegen de lp’s aangeleund..

Puk wilt ook met Sherlock spelen, en na een poging om op hem klimmen wordt hij net zo snel met een ippon uitgeschakeld

Mijn lief zit na vandaag op 1/3 van de bestralingen, de chemokuur van afgelopen woe-do-vrijdag maakt dat hij nog steeds het gevoel heeft dat hij een marathon heeft gelopen, nu is het wel fijn dat de dagen omvliegen. Jon hield gistermiddag zijn plekje met alle liefde warm toen DH een veer van zijn lippen blazend even boven aan het werk ging. 

De waterdichte moltons heb ik gisteren over de kussens getrokken en over de armleuningen, en -even afklopppen- ik heb sinds de meubels er uit gingen geen plasje meer ontdekt. Zal het dus toch stress zijn geweest door de geur van een zieke man en chemo?

Morgen kan ik de nieuwe Strandmon stoel ophalen bij Ikea, ik had vandaag ook naar de winkel kunnen gaan om hem daar gelijk na betalen te halen, maar ik vind dit veiliger, minder contacten in een misschien drukke winkel vol met Joost mag weten hoeveel besmette mensen.

De poes van Frida Kahlo heeft groene ogen gekregen, ongeveer net als die van Jon, ze zijn nog niet klaar hoor, er komt nog een weerkaatsend licht streepje in.

Ik ben gestart met doorquilten van een hoekblok 

ik weet al zeker dat ik ze niet alledrie klaar krijg voor vrijdag als er weer een nieuw blok gelanceerd wordt, maar dat is geen ramp, het komt wel af.
Kijk eens hoe leuk het hangertje en de blauwe kralen glinsteren, de Lumière Sparkle komt tot leven na persen

Zo staan Fay en Puk op hun gemak toe te kijken als ik aan het aanrecht sta om op te ruimen, aan hun toegeknepen oogjes zie je dat ze geen stress hebben

De spreuk “vertrouwen komt te voet en gaat te paard” was een paar dagen geleden hier van toepassing, toen Puk voor de nacht mee de garage inliep, om totaal in paniek tussen mijn voeten weer de hal in te schieten toen hij merkte dat ik ook de garage inliep. In blinde paniek krasten zijn pootjes een tijdje tevergeefs over het zeil in de bijkeuken, tot hij uiteindelijk de hal inschoot, en door deze herrie schoten Sherlock en Fay ook paniekerig naar de hal. Toen ik Sherlock even later rustig had gekregen en hem de garage in kreeg, schoot Jon de garage uit, het leek wel een John Lansink slapstick.

Uiteindelijk zaten de oudjes rustig in de garage, en de kleintjes kwamen een half uur later de keuken in om te eten. De garage inlopen samen met de oudjes, dat doet Puk nu niet meer, hij staat wel tussen de bedelende hongerlappen rond mijn benen als ik het lekkers in hun bakjes schep, maar schiet zodra de stoet voor mij uitloopt richting de garage gelijk de trap op, terwijl Fay het wel weer aandurft. We zijn dus weer even terug bij af. Ondertussen snoept hij alweer zonder naar me te blazen van de liquid sticks, wel vanaf halverwege te trap, en loopt hij ook weer door de keuken en kamer als we er zijn, het begin is er weer.
Eind van de morgen werd DH wakker en bewoog zijn voet (hij draagt uit zijn verzameling Happy Socks vandaag de spiegeleisokken), en daar wilde Fay wel mee spelen.

Lang leve de dikke quilt,

Puk ging na een aarzelende start ook los op een bewegende hand bij zijn bovenbeen, en ai, bovenop het klok-en-hamer spel van mijn toch al zo getergde lief.
Het is ze vergeven, ze zijn ook zo schattig

Ik ga nog wat quilten, fijne dag.

Sherlock en Fay samen op de toren druk bezig met de vogeltelling, dit is voor het eerst dat ik dit zie, zo leuk

Klokslag 13.00 uur droegen twee mannen een grote doos de kamer in,

zelden zie je ze zo groot en Jon kon ook niet wachten tot hij leeg was om te kijken of hij er in paste

Oh ideaal, hij kreeg er spontaan kriebels van aan zijn kontje, even wassen.

Op de beschrijving van Ikea stond dat dit een klusje was voor twee man, maar dit kan je best alleen (mijn DH sliep, de chemo kwam hard binnen dit weekend), en mocht ik toch hulp nodig hebben, kon ik het aan de buren vragen, maar Jon bood aan om mee te helpen. Op het plaatje zag je een vrouw achter de bank staan terwijl de man de moeren aandraaide, maar omdat Jon niet zo handig is met gereedschap, nam hij achter de bank plaats.

Het zat snel in elkaar, maar toen ik de bank op zijn poten moest zetten was Jon hem gesmeerd. Ik schoof twee dikke zitkussens onder de bank zodat ik hem in mijn eentje op zijn poten kon kantelen zonder deze af te breken, het ging verrassend makkelijk. Ik trok waterdichte moltons over de kussens

en maakte toen de doos met de hoes open, om te ontdekken dat het niet één grote hoes maar allemaal losse kussen hoesjes betrof.

Zwaar balend de moltons weer er afgehaald en de kussens in de hoezen geschoven
De bank ziet er studentikoos uit, niet helemaal wat ik had gehoopt qua stevigheid van de zitkussens, maar mijn lief vindt hem wel goed zitten en liggen, en dat is het belangrijkste

Ik haalde de joekel van een Weaver Fever quilt (240x 265 cm) uit de kast om er overheen te gooien, tijdens een workshop van Fee Bricknell gestart (ergens in 2005 denk ik) en in de herfst van 2006 afgekregen. Op de Pfaff naaimachine doorgequilt in diagonale lijnen, wat een flinke klus was. Kijk, dat staat al beter, uurtje na uitpakken al klaar.

Tevreden koffie drinken en dan zie ik Jon los gaan

Sherlock en de kleintjes hadden zich al sinds begin van de middag niet laten zien, de deurbel en de vreemde mannenstemmen hadden hun angst aangejaagd, Sherlock was de eerste die beneden kwam, en heel omzichtig de doos bekeek. Tot hij Jon in de doos zag zitten, vanaf toen was hij verkocht

In en uit de doos springen zonder de rand aan te raken

Ik zette de ene doos naast de boekenkast, en de andere doos scheurde ik in kleinere stukken, dit gaat weer een ritje vuilstort worden. Ik gooide zondagmorgen een pingpongballetje in de doos, en ging in de keuken mijn ontbijt maken, en hoorde even later een enorme herrie uit de kamer komen. Sherlock ging los op het balletje, hij stuiterde van kant naar kant. Jon kwam ook af op de herrie

Puk en Fay heb ik niet kunnen betrappen op spelen in de doos, het is ook wel een hele grote doos voor zulke kleine katjes, misschien dat ik nog een gat maak in de zijkant, maar deze doos zal niet lang in de kamer blijven denk ik.
Zondagmiddag maakte ik de Frida Kahlo tekening af op de ogen na.

Natmaken

Lief snoetje

En eenmaal droog vind ik hem een beetje te licht, ik zal er vandaag nog eens naar kijken

Zo fluweel zwart als ze in het echt zijn krijg ik toch niet voor elkaar

Fay vindt Sherlock het mooist,

Ah ik smelt

Okay, laat ik weer eerst beginnen met de huishoudelijke mededeling over het verdwijnen van de e-mail notificaties, hier is even niks aan te doen, en ik heb geen puf om me er in te verdiepen. Er zijn handige apps die je op je mobieltje, tablet of computer kan installeren, je voegt de homepage van de blog die je wilt volgen toe, en  als je dan elke dag of zo de app opent zie je de nieuwste berichten van jouw favoriete blogjes. Ikzelf gebruik al jaren tot grote tevredenheid Feedly, https://feedly.com/apps.html

Het verwijderen van Jetpack had ook tot gevolg dat de Google vertaalwidget weg was. Ik heb vanmorgen een andere gevonden en geïnstalleerd, en jongens dat is een fijne. Ik heb de instelling zo gezet dat mijn blog automatisch in de taal van de gebruiker te zien is. Natuurlijk alleen als de lezer de instellingen op zijn apparaat in zijn eigen taal heeft ingesteld. De vertaling is soms lachwekkend vanwege de kromme zinsopbouw, maar men snapt wel waar het om gaat.

Jemig, waarom heb ik zoveel woorden nodig om iets te vertellen? Ik plemp maar gewoon een foto neer, het vertaalsymbooltje met pijltjes om een andere taal te kiezen staat bovenaan in beeld.juist ja, zelfs bij het tonen van een foto kan ik het niet nalaten er iets bij te vertellen.

Afgelopen dagen had ik de deuren naar de bijkeuken en garage open gezet zodat de kleintjes daar op hun gemak konden kijken. Elke avond zagen ze Jon en Sherlock met trillende staartjes vanwege de anticipatie op wat lekkers voor me uit de garage inlopen, en het was wachten op het moment dat de nieuwsgierigheid het zou winnen van de angst. En gisteravond vlak voor sluitingstijd bedtijd was het zover, zowel Puk als Fay liepen met de oudjes mee toen ik de twee schaaltjes van het aanrecht pakte. Toen ik dit zag gebeuren nam ik als een volleerde serveerster de andere twee schaaltjes ook in mijn handen zonder brokjes te verliezen, en liep rustig achter het kwartet aan. Even een paniekmomentje bij Puk toen ik de schaaltjes in de garage neerzette, en Jon maakte rechtsomkeer bij het zien van deze drukte.
Terwijl het trio zat te smikkelen liep ik de garage uit, de deur rustig achter me dicht trekkend, en ging op zoek naar Jon, die in de woonkamer steun zocht bij DH. Ik gaf hem een lekkernijtje en kon hem toen oppakken en in de garage -waar de rust was wedergekeerd- zetten.

Ik droomde dat de kleintjes dood waren gebeten door Jon, en liep met een beetje lood in mijn sokken de garage in. Jon en Sherlock glipten zoals altijd gelijk er uit, en Puk en Fay? Kijk maar

Oooh wat leuk, Fay ligt waar Jon altijd lag tot Sherlock dit plekje inpikte. Op de reserve koelkast is nog een slaapplek, en er schuin achter in het hoekje onder de centrale stofzuiger unit ook, en halverwege de garage zijn nog twee slaapplekjes.

Ik ging even stil aan de kant staan om de kleintjes de kans te geven om rustig de garage uit te lopen, en dat lukte aardig. De oudjes wilden eerst even een frisse neus halen, ik liet ze via het keukenraam naar buiten. Een paar minuten later wilden ze tot grote vreugde van de kleintjes weer naar binnen en even later zaten ze naast elkaar te eten in de keuken en liepen na afloop als best buddies alle vier door de woonkamer. Beetje stoeien, tikkertje spelen, vogeltjes tellen, een paar hapjes nemen van het citroengras, en daarna chillen op tafel en op de speelmat.

Manlief heeft vanmorgen weer een bestraling en chemo gehad, eind van de middag nog een bestraling en dan even een weekendje niks. Het is meegevallen, na thuiskomst en lunch is hij lekker in bed gekropen om de vermoeidheid een beetje weg te slapen. Ik had er best wel bij kunnen kruipen, dagen als deze breken me een beetje op, maar als ik een middagdutje doe slaap in vannacht weer slecht in.

Dus heb ik alweer wat geverfd, vanavond komt de vaas klaar. De lange bladeren zijn van de sanseveria’s, en er zijn zoveel verschillende soorten dat ze er altijd wel op eentje lijken.

Niet helemaal tevreden over de  blauwe en zwarte blokjes, ze worden een lange streep van hetzelfde, maar ik kan later altijd nog met witte Lumiere verf over de blauwe blokjes heen gaan, met Sparkles uiteraard. Ik hoorde bewonderende woorden over mijn zin om aan deze blokken te werken; ik heb vaak meer zin om te zappen of op mijn iPad spelletjes te doen, maar ik weet dat ik daar weinig energie uit haal. De eerste paar minuten van het kleuren/verven zit ik er nog niet met mijn hoofd bij, maar dan komt de lol en ga ik zo op in het werkje dat ik amper meer kan stoppen.

Ik ga zo de garage een beetje opruimen, de losse spullen opbergen, en nog een paar slaapplekjes maken die wat hoger liggen, misschien eentje onder de werkbank. Als ze maar niet te dicht bij de kattenbakken zijn, die staan bij de klep van de garage. Ik was trouwens heel blij dat de kleintjes de bakken in de garage ook gebruiken, en niet op het hoogpolig tapijt iets doen.

En net als ik dit blogje wil afsluiten komt Sherlock er gezellig bijliggen, hij wilt even heel goed geaaid worden en zucht van genot.

Wat dat papier is links onder? De nieuwe stitch along van Crabapple Hill, het start op 1 januari en je kan nu al alles hier gratis downloaden. Wil je liever niet op de link klikken, type dan Crabapple Hill studio in de zoekmachine, en ga op de site naar Other stuff en dan naar Downloadables.Vanaf 1 februari kan je weer dagelijkse uitleg vinden op haar Facebookpagina. Ik heb die van vorig jaar nog niet af, ben blijven hangen in het laatste middenblok dat volgens mij alleen maar tekst was. Boring. Zal er toch maar even naar kijken, misschien dat het bij kijken blijft, misschien ook niet.

Sherlock kan haast niet wachten, zoveel vogelhuisjes, dan moeten er dan ook vogeltjes te zien zijn