En, hebben jullie Loki kunnen vinden op deze foto?

Kijk nog maar goed rechts van de brievenbus

De bewoners vragen zich vast af waarom de graspol bovenop zo plat ligt ?
Gistermorgen moest Jon zich om 8 uur al melden bij de dierenarts, nuchter en wel, en toen hij mij om kwart voor 8 de woonkamer binnen zag komen en de reismand op tafel zette, sprong hij op tafel en nam hij plaats in de mand. Dat ik het deurtje dicht deed deerde hem niet, hij lag rustig en keek naar buiten, dit had ik niet verwacht. Vorige week strubbelde hij ook niet tegen, maar ik dacht dat hij nu nattigheid zou voelen en er geen zin in zou hebben. In de auto gaf hij ook geen kik, en toen ik bij de stoplichten de kans kreeg, keek ik snel in de kooi, hij leek te slapen! Ook bij de dierenarts bleef hij rustig zitten, ze namen hem mee naar achteren en ik zou gebeld worden als hij opgehaald mocht worden.

Om de tijd te doden bracht ik de 12 zakken tuingrond naar de vuilstortplaats, en bekeek twee afleveringen van “The Good Fight”, de spin off van “The Good Wife”, wat is dit een geweldige advocatenserie, heel verslavend!

Na de lunch kreeg ik een telefoontje dat ik Jon kon ophalen, ze hadden biopten genomen van zijn lip, de tongbasis en de plekjes op zijn gehemelte ? Hij was behoorlijk groggy maar gaf wederom geen kik op weg naar huis. Hij sliep zijn roes uit vlak bij de schuifpui

Naar mate hij zich beter begon te voelen liet hij zich meer horen, hij had duidelijk honger en wilde naar buiten, maar dat mocht nog niet.

Eten kwam pas in de avond, en naar buiten mocht pas de volgende dag. Joelend en krabbend aan de schuifpui liet hij ons weten dat hij eruit wilde, Arya vond hem maar een aansteller, ze taande niet naar buitengaan zolang ik binnen bleef, en Zopje gaf hem een tik en joeg hem weg bij de schuifpui, waarop ik Zopje snel naar buiten liet terwijl ik Jon vasthield.

Pas tegen middernacht werd hij rustig, oh heerlijke stilte. links ligt Jon, rechts Loki en er onder Arya

Over een kleine week horen we de uitslag van de biopten en weten we of het echt FEGC is, en dan kan het ventje aan de medicijnen. En na een paar weken kan hij pas zijn jaarlijkse inenting, ontwormingskuur en vlooiendruppel krijgen, want daarvoor was zijn weerstand nu veel te laag.

Ondanks de regen en harde wind van vanmorgenvroeg wilde hij toch naar buiten, en Arya volgde hem op de voet, lekker samen tikkertje spelen en kikkers tellen. 

Ik moest de stad in, eerst naar de kapper en daarna nog lange broeken kopen, want van broeken maken komt het er maar niet van, en je kan me bijna uittekenen in die beige broeken die als een pyamabroek zo lekker zitten (ik kocht er een week na aanschaf gelijk nog twee van) maar waarbij op de knieën een beetje groenige en grauwe waas hangt van het tuinieren, en zelfs met de 60 graden was en met allemaal inweek- en bleekmiddelen erbij kwam het niet meer goed, sterker nog, de rek was er uit gegaan door die hete was. ?

Bij Ulla Popken paste ik verschillende modellen en maten, en eindigde met twee verschillende kleur en model broeken, ik wilde ze eigenlijk een maatje groter hebben, maar de verkoopster raadde het mij af. Deze broeken gingen tijdens het dragen vanzelf wat losser zitten, en als ik nou een grotere maat zou nemen, dan zou de broek aan het eind van de dag van mijn gat afzakken. Nou, dat moeten we niet hebben he, dus even dapper zijn.

Ik heb er nou eentje aan. ? Als ik rechtop sta, staat hij heel netjes, en ook als ik loop ziet het er keurig uit, maar o wee als ik ga zitten, dan heb ik opeens drie paar borsten! Twee boven en een onder mijn broeksband ?. Ik kan er zo mee op de kermis gaan staan, uh, zitten. ? Hopelijk rekt hij snel wat uit, want dit gaat hem niet worden.
Katten hebben het wat dat betreft makkelijk, die hoeven helemaal geen kleren te dragen, hun vachtje past altijd, wat een lekker onbezorgd leventje hebben ze.

Zaterdagmiddag bezochten DH en ik een beddenspeciaalzaak om ons te oriënteren op matrassen; onze boxspring matrassen begonnen teveel op leefkuilen te lijken, en dat is niet bevorderlijk voor een soepele start in de morgen.  Winkelen is niet onze favoriete bezigheid en ik had me op internet al goed voorbereid, dus in de winkel aangekomen kon de zeer extroverte spraakzame verkoopster ons naar de juiste matrassen leiden. DH was gelijk in zijn sas met de eerste de beste, maar voor mij voelde het veel te zacht aan, de volgende matras was te hard en hoera, de medium versie lag prima, ook op mijn zij, en ik kon me er ook goed op omdraaien, dus doe maar.

Dit uitzoeken koste ons nog geen kwartier, maar toen kwam het bureauwerk, dit duurde zonder overdrijven 3 kwartier, en als we de tot twee keer toe aangeboden koffie, thee of water niet beide keren hadden afgewezen, hadden we er nog langer gezeten.

De verkoopster was erg enthousiast, deelde graag ál haar al dan niet relevante kennis met ons en verheugde zich ook op haar vrije zondag; ze verheugde zich hier zo op dat het leek of ze al jaren in gevangenschap leefde en morgen eindelijk vrij kwam. Ik word een beetje moe van dit soort verbaal stuiterende mensen op een lome zaterdagmiddag.

Hoe moeilijk kan het zijn, twee matrassen verkopen? Oké, er zaten speciale kortingsacties op de matrassen, twee halen één betalen, maar omdat de mijne veel duurder was dan die van DH moest dat met veel woorden uitgelegd worden, heel veel woorden. Omdat deze matrassen een paar cm hoger zijn dan onze oude matrassen wilde ik er nieuwe moltonnen en lakens bij, hoe simpel de vraag kan zijn, het antwoord kan heel ingewikkeld worden. Ik vraag twee moltonnen, zegt ze dat er ook één molton op kan die op het bovenste gedeelte apart over beide matrassen gaat, voor het geval eentje hoog wilde liggen zonder dat de andere hier last van kreeg, en dit kon ook met de hoeslakens, zodat je geen hinderlijke kier tussen de matrassen had.

Prima als ze ons hierop wijst, de ontwikkeling staat niet stil, en als dit het leven makkelijker maakt is het heerlijk, maar ik zag er geen voordeel voor ons in. Hoe vaak moet een klant zeggen dat ze het niet wilt? Eén keer? Twee keer? Volgens mij kreeg ze een bonus als ze het ons kon aansmeren verkopen, want toen ik voor de derde keer zei dat ik graag losse lakens en moltonnen wilde hebben, gooide ze het fijntjes lachend op de andere boeg. “Als uw man na een paar dagen liggen klaagt dat hij het spleetje in bed niet zo fijn vindt, dan mag u de losse moltonnen en lakens nog om komen ruilen.” Toen ik antwoordde met: “Ik heb in alle jaren nog geen klacht van mijn man gehad over een spleetje in bed en verwacht dat nu ook niet”,  begon mijn DH ongemakkelijk in zijn stoel te schuiven, “Nou nou, dames.”. We bleven vriendelijk lachen, maar ondertussen….

De bestelling was na het nemen van deze hindernis snel in orde gemaakt, het was een bizar winkelbezoek, maar blij dat met deze aankoop weer iets dat van ons to-do lijstje afgestreept kon worden, spoedden we ons huiswaarts.