Categorie archief: Geen categorie

Japanse kers

Wat hebben we (en de hele buurt) genoten van de Japanse kers afgelopen weken,
IMG_3908echt een blikvanger
IMG_3931
Uitzicht vanuit ons slaapkamerraam toen de boom net in bloei kwam, genieten!
IMG_3909
het had veel te lijden van de regen
IMG_1684 Vlak voor de vrijdag storm met hagel en slagregens zat Zopje onder de afkapping bij de voordeur zich te verwonderen, denk ik.
IMG_1682Als roze confetti vloog het horizontaal door de lucht
IMG_1683mooi roze is niet lelijk.
IMG_3940het leek wel sneeuw
IMG_3937en de nieuwe blaadjes aan de boom lijken wel vlindertjes
IMG_3934Onderste foto is vrijdagochtend (de 15e) gemaakt, de boom waaide daarna in een dag en nacht op een paar bloemen na helemaal kaal, en je zag daarna de blaadjes groeien.
IMG_3939
We moeten weer een jaar wachten op dit feestje in de tuin, maar gelukkig valt er het hele jaar door wel wat te genieten.

Maar wacht, er is nog meer!

Het andere deel van de voortuin is enorm wat betreft hoeveelheid split en bakken vol onkruid, maar gelukkig staat er ook genoeg om van te genieten, zoals deze mooie azalea die vol bloemknoppen staat, en het mooie siergras, waar eerst 1 pol van stond en afgelopen jaren de tweede pol in een conifeertje is gaan groeien, die moet er wel uit, ooit
IMG_3720Achter deze bloembak
IMG_3721stond eerst een hele grote spar die er uit moest van de makelaar een paar jaar geleden, omdat hij het zicht op het huis ontnam. Het rode potje rechts in de bloembak is gevuld met opgegraven zaailingen uit het split eerder deze week.
IMG_3727Kijk je bij de stomp van de spar naar links dan zie je dit, een uit de kluiten gewassen dwerg conifeer (alweer) tussen mooi siergras
IMG_3729
en rechts af richting keukenraam zie je dit
IMG_3728In die zwarte pot zitten zaailingen van verbena en nog een ander paars bloeiend geval waarvan de naam mij is ontschoten.
Verder door kom je het mooie pampasgras tegen,  daarvoor staat een prachtig grote Azalea en een conifeer die er uit moet, echt een geval van mooi in de luier, lelijk in de sluier,  en verder staat er heel veel zooi
IMG_3730Zipje wijst me nog een bak aan in de voortuin waar ik mijn tanden in mag zetten, helemaal overwoekerd met kweekgras of zulks, lichtelijk deprimerend kan ik je wel zeggen 🙁 want dat spul raak je nooit kwijt!
IMG_3717

Zipje kijkt om zich heen en je ziet hem denken dat hier heel veel planten gaan passen. Jazeker, er komen een stuk of tien vrouwenmantels die ik -van de oude moederplanten los gescheurd- even elders heb gezet, de stuk of 10 hoge Verbena’s, en ik denk dat ik er heel veel lavendel ga zetten, en kattenkruid oid. En daar waar links nog veel gras staat wil ik Goudsbloem en zonnebloemen zetten. En ik heb veel zaailingen van vingerhoedskruid, daar kan ik er ook een stel van hier planten. Oh en ik zou ook graag stokrozen willen laten groeien in de voortuin, zo heerlijk om te plannen, en te dromen.  Ik weet wel dat ik in de bakken vooral grote groepen met dezelfde planten moet zetten, en dan kan ik er tussen twee rijen door misschien de klaprozenmix strooien. IMG_3716Het is dat ik het zulk leuk werk vind…

Biesje rond

Blogje zonder woorden 🙂
IMG_9031IMG_9033IMG_9035IMG_9038IMG_9039IMG_9040
IMG_9041Begin ik in herhaling te vallen? Nou ja, als het maar bij dit soort valpartijen blijft, ben ik al lang blij. En zonder woorden is me niet gelukt.

Naailes

Zaterdagmiddag kwam het pakje binnen met het Lutterloh systeem, ik had vaag van dit systeem gehoord op een quiltlijst, en toen onlangs iemand van de bee vroeg wie het had en er afstand van wilde doen, ben ik -voordat ik deze vraag op Facebook ging stellen- op onderzoek gegaan wat het precies was, voordat ik openbaar een oneerbare oproep ging doen. De oproep had succes, het pakje voor deze beelid zal binnenkort wel arriveren.

Maar dit leek me ook wat, hoe vaak had ik een KnipMode of Burda gekocht dat er slechts twee kledingstukken in mijn maat stonden, terwijl ik eigenlijk ook dat leuke jurkje of jasje wilde maken, maar vette pech als je boven maat 44 zat? Ik heb het hier besteld (het beste kan je dit doen via het contactformulier) eindelijk kan ik ook zonder coupeuse opleiding een patroon naar mijn eigen figuur maken, gewoon door bovenwijdte en heupwijdte op een meetlint aan te houden bij het tekenen.

Hier een filmpje met uitleg over opnemen maten Bericht door Lutterloh Patterns. (hopelijk lukt het

Nu moet ik nog voorzichtig zijn met belasten van mijn pols, en sommige bewegingen zijn gewoon nog niet haalbaar (waaronder afspelden en zo), maar dat betekent niet dat het systeem in de doos moet blijven, of zelfs nog niet gebruikt kan worden. Dus snel uitpakken en kijken wat het was, het voelde als pakjesavond
IMG_7369 IMG_7376IMG_7371
Er zitten 280 patronen in, van klassiek tot hip,
IMG_7381 IMG_7382
en vooral dat laatste is heel erg fijn, want hier thuis woont een meisje dat veel mijn handwerkgenen heeft, en ze riep laatst dat ze zo’n zin in de zomer had vanwege het kunnen dragen van luchtige rokjes en jurken, ze was ook enthousiast over The Great British Sewing Bee afleveringen, waarin deelnemers in vier uur tijd een jurkje maken, en ik zag mijn kans schoon. Ik ga Suzanne leren naaien, en ze ziet het wel zitten, helemaal nu dat ze op Facebook foto’s zag van haar nichtjes in Australië die ook zelf gemaakte jurken showen. Ze zag de Lutterloh patronen en had gelijk een wauw gevoel, de kledingstukken die ze wilt maken heeft ze afgedrukt, zodat ze niet het originele plaatje hoeft vast te plakken om de punaise op het patroonpapier vast te prikken. Zondagmiddag ging ze aan de slag onder mijn toeziend oog, het was voor mij ook nieuw op deze manier patronen tekenen, maar het ging vlot, ze ging voor de korte broek.
IMG_3225 IMG_7385
Papieren delen op het lichaam passen om te zien of het klopte, en toen op stof gelegd, ik had een mooie soepele zwarte jeansstof op voorraad, en om uit te proberen was dit prima.
IMG_7389
Opspelden, uitknippen, en toen doorslaan met rijgdraad,
IMG_7390 IMG_3221
ik leer het haar op de “old-school” manier, maar eerst liet ik haar zien hoe het met kleermakerskrijt werkt (op de broekzakken), maar dat ging toch niet secuur genoeg, het laten zien hoe het werkte met speciale carbonpapier strande deze actie omdat ik mijn radeerwieltje nergens kon vinden! Dan maar gauw verder met rijgdraad doorslaan.
IMG_7392
en nadat ik haar op weg had geholpen op de naaimachine met hoe ze moest afzigzaggen,

IMG_3223

ging ik beneden helpen met het  avondeten klaar maken. Toen we aan tafel gingen, was ze klaar met zigzaggen, vandaag heeft ze vanwege een lange schooldag geen tijd, maar dinsdag gaan we verder met de achternaad en de steekzakken, en misschien komen we dan ook nog toe aan de rits inzetten. Deze ligt al klaar, gelukkig had ik er nog een paar
IMG_7395

Oeps

Allereerst de post showen van woensdag, want het was feest.  Een mooie borduurwerk op een theedoek van Joke, te mooi om te gebruiken als theedoek, dus daar ga ik wat anders op verzinnen. (klik op de foto voor vergroting) Ik heb Joke al uitgebreid bedankt via e-mail, je moet ook oppassen dat het niet te klef wordt op weblogs hè.

De scraps van de webwinkel Quiltservice van Liesbeth, o zo mooi!  Volgens mij is dat gestreepte paars/blauwige zakje een serie van Kaffe Fasset, maar ik kan er naast zitten. Liesbeth heeft trouwens een leuke give-away op haar weblog, waar je 25 lapjes van 15x 20 kan winnen! klik hier.

De vlop van mijn moeder bevatte naast de  donkere sahingstof ook nog wat lapjes,  ooeh, wat mooi!

Gistermiddag kreeg ik een telefoontje, “de auto is klaar en kan opgehaald worden”, klonk een enthousiaste stem van de bekende meneer van de garage. “Dan kom ik hem gelijk halen!”, zei ik tegen de meneer aan de telefoon, die daarop niks terug zei, “Of is dat niet de bedoeling? U bent zo stil ineens.” Gebulder aan de andere kant van de lijn, hij was even afgeleid door een klant die hem wat vroeg, waardoor hij niks kon zeggen. Tuurlijk was het goed dat ik gelijk kwam.

Ik trapte het kleine kreng flink op d’r staart, ze spoot bij de stoplichten als eerste weg, maar doordat ik me verder wel aan de snelheid houd, werd ik nog voor de volgende stoplichten ingehaald door een vette auto hoog op de wielen, haantjesgedrag, want meneer is het niet gewend dat hij door een kleine kreng wordt ingehaald. Hij keek ook zo vanuit de hoogte naar binnen bij mij, en ik stak mijn hand op om te zwaaien, gelijk weer een peut gas gevend, want de lichten sprongen op groen, en weer hapte de meneer op hoge poten naar lucht, want hij mag dan wel hoog zitten in zijn dure auto, aan zijn reactievermogen valt nog veel te verbeteren. Hoogte is dus ook niet alles.

De meneer van de garage stak van wal, en ik kreeg zowaar een kleurtje, want ik zat er niet ver naast eergisteren; de bougiekabels waren vervangen, de cilinders schoongemaakt en de hele motor was met een moeilijk woord -waarbij ik niet kon opmaken of het een handeling of een middel was- gereinigd. De thermostaat van de motor was tot slot ook vervangen, want deze was kapot. Of het me niet was opgevallen dat de motor niet goed warm werd? “Nou, nee, ik let meer op of mijn stoelverwarming lekker warm word, voor de rest moet er toch een lampje gaan branden bij defect?” Nee dus. “Deze thermostaat zorgt ervoor dat de motor snel goed heet wordt, waardoor eventueel aangekoekt spul losgebrand wordt”, legde de man mij uit, en ik knikte, ik ben niet helemaal blond, ik heb thuis ook zo’n oven. Ik mocht de auto meenemen, hij reed als een zonnetje, soepeltjes schakelend, relaxed optrekkend, en mijn billetjes (nou ja, tjes…) werden al warm nog voordat ik de snelweg op dook. (sommige mensen noemen stoelverwarming ‘pruimverwarming’, zo hoorde ik laatst) 🙂 .

Eerst de krukken van Evelien terug brengen naar de medische winkel, en toen ik terug naar de auto liep, zag ik aan de overkant een hobbywinkel, huh, nooit eerder gezien, dus even binnen gewipt, vooral nadat ik in de etalage een beeld van een winkeltje zag staan (een frontje). Geen idee hoe dat opeens gebeurde, maar 10 minuten later liep ik met het bouwpakket van dit winkeltje naar buiten,  het is me naar het hoofd gestegen, die aliens, alsof ik nog niet genoeg te doen heb, maar ik zag er een quiltwinkeltje in, en kreeg een waas voor de ogen.  Er moet veel aan gedaan worden, het is casco opgeleverd 🙂

Op de terugweg langs de supermarkt, want we waren door de karnemelk en bakboter heen, ojee, en gelijk nog eten voor de volgende dag gehaald. De kassière was druk bezig met haar nagels toen ik mijn boodschappen op de band zette, ik was zo halverwege de band begonnen, in de veronderstelling dat zij de band wel aan zou zetten, maar nee, ze was nog niet klaar met haar nagels. En toen er een dame achter me kwam die haar spullen ook begon uit te laden, maakte ik voor haar ruimte op de band door met mijn arm alles van mij naar voren te schuiven, maar een pak karnemelk had andere plannen, en kukelde aan de andere kant van de band af, buiten mijn bereik. Ik gluurde over de band heen naar het pak, en zag dat er via de dop karnemelk uit druppelde, ojee. De kassière keek op van haar nagels en vroeg wat er was gevallen, en ik vertelde het. “Oh, dat ruim ik later wel op.”, zei ze, maar niemand die dat geloofde. Gelukkig had ik 3 pakken gehaald, en verliet het pand met 2, ik ben net zo’n Calamity Jane in deze supermarkt,  volgende keer mag ik er alleen onder begeleiding binnen komen, vrees ik, als ik er nog in mag.

Is er dan helemaal niks constructiefs op quiltgebied gebeurd? Jawel!  Ik ben op ‘t gemakje lekker bezig aan de kitties quilt, het is nog niet af,  de bies zit nog niet tegen gezoomd, en de label nog niet beschreven. Hier de detailfoto’s van de panelen, op de foto’s klikken en dan ze je ze groter.

En vanavond was het weer de beurt aan de coach van de DDC, die oeps zei, ook al was het een vervangende coach, wegens ziekte van onze vaste coach.  “7 ons erbij, wat is er aan de hand?” Ik zei dat ik me (nog steeds) niet lekker voelde, nasleep van een griep, en toen zei ze dat ik me helemaal geen zorgen hoefde te maken, want dan was die 7 ons allemaal vocht. Haaa, helemaal happy, we plassen het er gewoon uit, maar wel normaal blijven eten. Beetje balen, dat wel, maar het komt goed. Eerst even helemaal opknappen, en vooral uitrusten!

Een normale dag

Eindelijk weer een gewone dag, haha, nou ja, voor zover dat mogelijk is; ik heb even een dag pauze genomen om bij te komen en te genieten van alle rust (lees: series bekijken die nog op de band stonden), en vandaag ben ik verder gegaan aan een BOM (zelf opgelegde BOM, want ik het alle patronen in het boek, maar wil elke maand 1 blok maken) van The Rose of Sharon. blok 1 is klaar, ik moet enkel nog tussen de onderdelen quilten.

Ik heb alle delen erop vast gestreken, gesandwiched, en daarna gewoon gestikt, maar wel met een glittergaren om het net even meer te laten knallen.

Momenteel zit ik met een hete hittepit in mijn nek, ik heb veel te ingespannen zitten quilten, het moest zo precieselijk op het randje, en het draad knapte af en toe waar meerdere geplakte lagen waren, heel vervelend. Ik merk dat als ik met mijn vinger de stof laag duw tijdens het quilten, dit minder snel gebeurd; de persvoetdruk verhogen (zodat het voetje dichter tegen de stof aan blijft zitten) hielp al niet meer. Ik merkte ook dat de naald wat stroever voelde op het laatst, van de plaklaag, dus zal ik voortaan het potje stikkerfoetsie maar naast me op tafel zetten, zodat ik tussendoor de naald regelmatig kan schoonmaken.

 

Vanmiddag ben ik met Julie naar Quiltshop Leur gereden, alwaar de eerste van de 3 uitverkoopdagen was begonnen, en ik heb nu voldoende achterkantstof (5 euro per meter) voor 3 grote quilts, lekker hoor.  Plus wat klosjes gewone witte en zwarte Guterman garen, en een klosje Glitter garen.

Het licht roze stofje rechts, met de 3 hoofdjes zo naast elkaar steeds, die heb ik voor de antieke quilt gekozen, omdat ik die van Aunt Graces heb gemaakt en het heeft ook wel wat daarvan weg, dat jaren 30 sfeertje. Van de fairiestoffen heb ik maar een meter (minder kon niet). De gorlillastof was al op, ‘s morgens was er een vrouw die gelijk de hele rol leeg kocht, helaas.

Maar de buit valt nog mee he, heb express niet gekeken in de lampenhoek, en ook geen Santa van Jim Shore gekocht, ook al stond-ie afgeprijsd en had ik hem nog niet. Het was er afgeladen druk, ellebogenwerk bij de uitverkoophoek, niet normaal. Zien jullie trouwens die ‘schellekoordhangertjes op de lichte stof liggen (stof is achterkant van de applicatieblokken geworden); ik zag op de blog van Jeanneke een minihuisje aan een hangertje en moest er gleijk aan denken toen ik deze 3 zag. Ze hadden er nog een paar van, verschillende maten, maar niet veel. Staan in een bakje tegen de muur van de uitverkoop/workshopruimte, rechts van de grote stapel met stofstalen.

En hebben jullie nog wilde plannen voor de laatste dagen van dit jaar? Nou, ik heb er eentje, maar ik vrees dat hij bijgesteld moet worden. Ik wil nl de kittyquilt afmaken, hij hoeft enkel nog gesandwiched, gequilt en van ophangsleuf, bies en label voorzien te worden, en dan is-ie klaar. Nou, als je het snel zegt, lijkt het niks! En dat wil ik allemaal morgen en overmorgen doen, haha, hoezo optimistisch?Mijn ventje gaat morgen naar een beurs in Barneveld, de kinderen zitten hele dagen films te kijken, dus waarom niet? Ik heb al eten in huis voor morgen, spaghetti, dus dat is snel klaar en snel op 🙂

Bezigheidstherapie

Het leek wel of ik afgelopen week niks had gedaan in de tuin en aan de voorkant van het huis, het blad lag weer als een dikke deken op de grond; elke keer als de deur open ging, waaide er weer een knisperend blaadje naar binnen, door Zipje en Zopje in no-time versnippert en door de hele kamer verspreid. Zo blijf je aan de gang, en dus ging ik weer aan de slag met de bladblazer, en al blazend liep ik weer tot halverwege de straat, tot de bocht. Want het is een krappe bocht en behoorlijk linke boel om daar te fietsen als er ook een auto rijd, het is met al dat natte blad akelig glad.

Bladblazen is net als met naaien, je blaast steeds een stukje verder, omdat het zo lekker gaat, en zo stond ik dus bij de oprit van het huis in de bocht blad het plantsoen -een stukje terug in de bocht- in te blazen, toen de bewoonster van het huis van de oprit aan kwam lopen, gewapend met een groencontainer en bladhark. Deze vriendelijke dame was in een chique tuinstijlmode gekleed, van de laarsjes tot aan de matching handschoenen, alles kleurde bij elkaar, alsof ze zo uit een dure tuinmagazine was gestapt. En ik, gekleed in een felblauw-rode oversized fleesevest, wat een contrast, maar we hadden wel iets gemeen; beiden vonden we het bladruimen een fijne bezigheidstherapie. En terwijl zij het blad van de oprit veegde, liep ik al blowend weer terug naar huis, het zag er weer netjes uit, voor zolang het duurt.

Nog een paar weken, en dan zijn de bomen kaal, en dan kan ik sneeuwschuiven, met een beetje pech.

 

En over bezigheden gesproken, hebben jullie op de weblog van Jeanneke ook gelezen over haar huisjes-actie, waarvoor ze een aparte blog heeft ? Ik ben er voor gevallen,  ooh, wat leuk! Start in januari, dus nog even een sprintje trekken, want ik wil voor die tijd wel een paar dingen af hebben….

Kreunen en zuchten

Met veel peptalk had ik mezelf ertoe gezet om te gaan sporten, even nog uitstelgedrag door de benedenverdieping te stofzuigen en dweilen, het had in ieder geval wel nut, dit gedrag, al was het maar dat de boel schoon en ik warm werd. Het was rustig in de sportschool, het was etenspauze, en ik ging fanatiek van slag. Toen ik medelijden met mezelf dreigde te krijgen (moe), en niet de hele minuut vol per oefening wilde volmaken, deed ik net of mijn coach via een webcam in de klok op me zat te letten, en ik sprak mezelf toe: “Kom op, nog 5 keer, nog 4, nog 3, nog 2, nog 1, en de laatste!”, om dan na even uitpuffen de volgende oefening te doen. En zo werkte ik me al kreunend en steunend en tegen mezelf pratend door het hele schema heen, van de ene zaal naar de andere.

Een man van over de 80 kwam naar me toe, “Moet ik de dokter voor je bellen, je zit zo te kreunen.”, en hij knipoogde naar met pretoogjes, om op een rustig tempo zijn spieroefeningen verder te doen, terwijl een forse vrouw – iets ouder dan mij- met opgetrokken wenkbrauwen naar me keek. Ik zei: “No pain no gain.”, maar ze ging er niet op in, ze liep sloffend van toestel naar toestel, deed een paar halfslachtige pogingen per toestel, en vertrok; die had er duidelijk geen zin in. Na een half uurtje sleepte ik me hijgend met trillende benen de trap op, de kleedkamer in, het zat er weer op, tot vrijdag!

 

Daarna lekker wat gelezen en ook aan het blok verder gewerkt, het zit er allemaal op, en nu nog even alles goed symmetrisch neerleggen en dan de strijkbout er op.

Mijn oog constateerde dat het blok niet geheel symmetrisch is, ook al heb ik keurig de lijntjes gevolgd, en toen ik het vierkante liniaal er op legde, viel het helemaal op. Zo ga je natuurlijk niet naar een quilt kijken, dat snap ik, maar ik wilde even weten of het aan mijn blik lag, omdat ik er een beetje schuin op keek, of niet.

Wow, wat een puinzooi op tafel, even een andere foto, voor de rust.

Kijk, dat lijkt er meer op. het volgende blok ga ik ouderwets zelf tekenen, met passen, liniaal en noest vouwwerk op een groot vel, want ik ben wat dit betreft streng voor mezelf.

Tot nu toe, dames, heb ik nog niets genaaid, alleen maar getekend, geknipt en op stof gelegd, een ieder die kan knippen kan dit ook, hier is niks aan, je moet er alleen even voor gaan zitten. En je moet het leuk vinden, en dat vind ik.

Volgende keer als ik weer hier over blog, ben ik met het stikwerk bezig. Eerst even verder gaan aan de Artesan Star, die al lekker vordert.

Fleurig

Na een woeste nacht vol avonturen werd ik stijf en met pijnlijke rug wakker, klaar om aan een nieuwe dag te beginnen. De weegschaal gaf hetzelfde aan als de vorige dag, op déen of d’andere manier denk ik dat woeste nachten goede calorievreters zijn, maar dan denk ik dat er meer moet gebeuren, we zullen maar eens haken en ringen in het plafond aanbrengen voor zwaarder ammunitie. Naaah, dat betekent shoppen, geen zin in, gaat allemaal van mijn quilttijd af.

Over quilttijd gesproken, (ik had even een bruggetje nodig), het eerste blok van de RoS neemt al mooie vormen aan, al zeg ik zelf,

een beetje bescheidenheid kan geen kwaad, en natuurlijk is er alle ruimte over voor verbetering, maar ik zit pas in de eerste fase van dit blok, ik leg later wel uit wat ik hiermee bedoel, dat is, als ik het niet vergeet.

Vanmorgen plukte ik de printjes van de vergrotingen uit de printer, en knipte de stukken mooi vierkant, en toen bleken de afwijkingen te groot om er een mooi doorlopend patroon van te maken. Ik was mijn gedraaikont nu goed zat -het blok had al klaar kunnen zijn- pakte de iPad en zocht het adres van een fotokopie zaak op  in de buurt.

 

Op een verlaten industrieterrein parkeerde ik mijn auto bij het bedrijf, de ingang was makkelijk te vinden, omdat er net een meneer naar buiten kwam lopen, maar anders had ik keuze tussen 3 deuren gehad. Binnen stond een grote zware meneer achter de computer interessant te kijken, maar niet naar mij, een andere man, klein en tegen zijn pensioen aan leunend,  in een donkere stofjas met serieus gezicht, kwam van achter uit de zaak naar de balie en zei niks. Ik zei: “goedemiddag.” Hij keek wel mijn kant op, maar maakte geen oogcontact, en zei niks, een hele tijd lang niet, alsof hij heel diep stond na te denken, en toen zei hij ook: “‘Middag.”. Hij had zeker even de tijd nodig, hoorde dat ik goedemiddag zei, en toen dacht hij  misschien “Middag? Het is toch nog geen 12 uur?”. Het was kwart voor 12, oké, ik zat er een beetje naast, maar tegen de tijd dat hij wat zei, klopte het bijna, misschien dat hij daarop stond te wachten, tot het wel middag was, omdat hij mij niet wilde corrigeren.

 

Ah, ik weet het niet, maar het was wel tekenend voor de rest van het gebeuren. Ik toonde de man het boek en de kopietjes die ik al van de blokken had gemaakt, en vroeg hem of hij er eentje voor mij op 200% kon vergroten, maar dan zwart-wit.

Hij keek lang en zonder iets te zeggen naar het kopietje, alsof hij daar een antwoord op kon vinden, zijn blik stond nors, hij draaide het papier om, en keek toen weer naar het papier. “200% zegt u, hoe groot moet het dan worden?”.  “Nou, 2 keer zo groot als wat u daar ziet”, zei ik, hij kon er niet om lachen. Hij richtte zich op zijn collega, die volgens mij wordfeud aan het spelen was, en liet het papiertje zien. “200%, hoe groot is dat dan?” Zonder op te kijken zei zijn collega ook, dat dat 2x zo groot was.

De man mompelde wat, keek nog bozer, en liep toen wat doelloos heen er weer, op zoek naar een meetlatje of zo, en toen kwam hij weer bij de balie. “Dat gaat lastig worden”, zei hij, bedenkelijk kijkend, en toen vroeg hij hoeveel kopietjes ik ervan wilde hebben, en of het hele boek gedaan moest worden, en dat dit echt niet allemaal voor vandaag kon gebeuren.

“Met 1 vergroot kopietje ben ik al blij”, zei ik, en weer keek hij lang naar het papier, ik durfde niks te zeggen, misschien was die man niet goed in zijn bovenkamer, was het licht daar niet allemaal aan, en toen liep hij zowaar naar achteren, naar de printafdeling; heel wat minuten later kwam hij met een langwerpig vel terug, waarop het gewenste vergrote kopie stond, in zwart-wit. “Dat is dan €3,40,”zei hij, alsof hij opeens haast had, en ik vroeg of ik korting kreeg als ik 15 afdrukken liet maken, maar nee, dan was het gewoon 15x 3,40. Ik bedankte hem en ging toen huiswaarts.

En dit heb ik vanmiddag/avond gedaan:

Ik had vorige week op de bee alle patroondelen overgetrokken op de Fast2Fuse Steam a Seam light vellen, een soort vliesofix, maar dan zit het plakvlies tussen 2 perkamentachtige vellen papier. Dus vanmiddag heb ik de patroondelen op de juiste stofjes geplakt, en dit is zo fijn van Fast2Fuse Steam a Seam light, je hoeft het er niet op te strijken om het te laten plakken, en je kunt het er ook zo afhalen, als je het per ongeluk tegen de goede kant van de stof heb gedaan.  Dus alles op stof geplakt, uitgeknipt, en met de vergroting onder de stof op de lichtbak kon ik goed zien waar alles moest komen, bij het op de ondergrondstof plakken moet je natuurlijk ook het andere papiertje eraf peuteren, maar dit gaat makkelijk, en het plakvliesje blijft gewoon tegen de stof plakken. Zoals het er nu ligt is het nog niet gestreken, en toch valt het er niet af als ik er per ongeluk tegenaan nies of zo.

Nu de cirkel aanbrengen, volgens het boek moet het met biaisband, maar ik ben eigenwijs en knip het liever uit als een cirkel, zoals je hier ziet

zie je hoe makkelijk het vlies los komt van het uitgeknipte middendeel, zodat ik dit later nog voor iets anders kan gebruiken.

Ziet er al mooi uit he.

De groene rand moest ook 0,25 inch breed zijn, en ik heb me het laplazerus gezocht naar de biaistape maker, maar niet gevonden, wel eentje van een halve inch breed, en eentje van 1/8e inch, maar een kwart inch, ho maar. Gelukkig ben ik niet voor 1 gat te vangen, deze truck heb ik geleerd van Fee Bricknell: teken 2 lijntjes met de gewenste biaisbandbreedte, ik heb het op freeserpaper getekend, die ik eerst op de harde strijkmat had gestreken.

En dan steek je een lange speld zodanig door de strijkoppervlakte heen, dat deze op de lijntjes er in en er uit gaat.Het eerste stukje van de strook -schuin van draad gesneden- stof van 0,75 inch breed, peuter je met een punt van een naald onder de speld door, en je maakt voorzichtig een beginnetje, dat de randen van de band naar boven omvouwen, en elkaar mooi overlappen zonder dat de rand over een vouw piept. Dit strijk je goed plat, en zo trek je steeds een stukje van 5 cm onder de speld door, en strijk je het weer gelijk. Pas op dat je je vingers niet verbrandt. Daarna heb ik van Fast2Fuse Steam a Seam light smalle strookjes geknipt, en deze op de achterkant (dus waar de rafelrand zit) gestreken.

En zover ben ik vanavond gekomen. Als alles goed zit, ga ik het pas vast strijken, en dan ga ik het sandwichen, en hup onder de naaimachine. Alles met een stiksteekje op de rand van de stof vastnaaien, en de biaisband ook, of heel misschien dat ik die met de hand doe. Dit worden quilt as you go blokken, zoals ook in het boek staat beschreven als een van de manieren om deze quilt te maken. Dat gaat voor mij voor het eerst worden, maar voor alles is een eerste keer.

 

Zondag, rustdag

Of toch maar niet? Het begon wel lekker relaxed, ontbijtje opsmikkelen terwijl ik naar Medical Examener zat te kijken, Zopje probeerde zijn lijf tussen mijn kopje thee en schoot te wurmen, en hup ging zijn kontje omhoog en kreeg ik bijna een kom hete thee over me heen. Zopje!

Manlief noemt Zipje onze vierbenige cycloop, maar het is wel lief bedoeld; Zipje is weer helemaal de oude, ik mocht eergisteren de korstjes er af krabbelen, hij had er jeuk aan en na mijn gekrabbel was hij zo kroelerig.

Het eerste blok van de Rose of Sharon ging ik overtrekken, en een stemmetje in mijn hoofd zei (zo begint veel ellende) dat ik maar een kwart hoefde te tekenen, en dan 4 keer printen en klaar was ik. Dus deed ik dat,  en omdat het zo lekker ging, trok ik ook alvast blok 2 en 3 over.

Daarna ging ik naar boven om te scannen, en toen met Word vergroten, en toen printen, en het zag er goed uit.

Eerst eten klaarmaken, (een zalige bami), en Zopje kreeg bijna een gratis manicurebeurt toen hij opeens zijn nagels over de rand van het aanrecht sloeg, terwijl ik daar vlees stond te snijden.What the ….? Na het eten zoon naar de trein gebracht, met een tas vol schone was en diepvriesspul, en toen ben ik verder gegaan aan de RoS, tijdens de reclameblokken van Fringe, en tussendoor ook nog Wordfeud spelend net 3 dames, multitasking heet dat.

hier ligt er eentje onder de stof op de lichtbak, het is duidelijk te zien, maar met 1 partje onhandig, dus printte ik nog 3 stukken uit, ik was helemaal happy. Tot ik de 4 papieren kwartstukken knipte en tegen elkaar aan legde, oeps. Ik moest er 2 omdraaien, zodat ze in spiegelbeeld kwamen en toen klopte het wel, maar ook weer niet helemaal, want de tekening bleek niet symmetrisch, terwijl ik wel netjes had over getrokken. Maar ja, overgetrokken van een foto van een blok dat al klaar was, dus de maakster is ook niet perfect. Nou ja. Daar kwam ik achter toen ik al klaar zat met de stukjes om erop te leggen voor de plaatsing. Diepe zucht, ik weer aan het overtekenen, en nu het hele blok, en na een mokje pompoensoep,

ging ik weer scannen, weer in Word gegaan om het blok in 4 stukken te delen en toen weer op 200% vergroot. Het ligt nu uitgeprint klaar, ik ga er morgen wel naar kijken of het klopt, anders slaap ik niet, lig ik de hele nacht te draaien en te woelen.

Toch sluit ik de dag af met een goed gevoel, want zie wat ik voor een handig ophangsysteem heb gevonden voor de fibermailkaarten, toen ik op zoek ging naar transparant overtrekvel. Daar was ik al maanden lang naar op zoek geweest, en had de hoop al opgegeven, maar gelukkig niet. Geen idee meer waar ik hem heb gekocht, helaas. Maar het is wel een plaatje in de hal, zeker als het lampje aan is, want in het 2e kaartje van boven is veel bling-blinggaren verwerkt.