Vrijdagochtend 9 uur ging deze lading scones de oven in,

een kwartier later kwamen ze er zo uit

en anderhalf uur later zaten Ellie en ik er van te smullen, bij elke mok thee een scone, jammie! Zo lekker luchtig en kruimelig, met lemon curd en slagroom, omdat de AH geen clotted cream had. Je kan er ook roomboter op doen en dan jam.
’s Middags ging ik de tuin in, even bij de vijver kijken naar de kikkers, en Arya ging gezellig op mijn schoen zitten en ik wachte geduldig met verder lopen tot ze klaar was met eten

ik liep op weg naar binnen om mijn tuinkleren aan te trekken om daarna het terras bij de schuifpui schoon te maken, tenminste, dat was het plan, maar toen ik zag wat er tussen de tegels groeide kreeg ik een ander idee. Ik trok deze plantjes er wel uit, maar heel voorzichtig zodat ik ze kon oppotten,

want deze plantjes zijn zaailingen van de Verbena, een hele luchtige plant met ruim een meter lange stelen, in de toppen komen de kleine paarse bloempjes, de vlinders zijn er gek op. En nu kan ik de voortuin er volgend jaar helemaal mee vol stoppen (het deel dat veel zon krijgt) en misschien ook nog weg geven.
En terwijl Zopje geduldig wachtte tot “de schoot” weer vrij kwam, zette ik de laatste steekjes aan het konijnenblomje van The Simple Life.

Categoriearchief: The Simple Life
Crealadies bee
Dinsdagavond met het stof nog achter mijn oren schoof ik aan bij de bee bij Janny, kregen we een zelf gebakken koekje van Maud

er was iets niet goed gegaan met het bakken, zo verontschuldigde ze zich alsof we er allemaal over zouden vallen. Noem het rustieke koekjes en alles klopt, het was een heerlijk koekje. Ze naaide aan deze zwart-wit blokjes (even snel neergelegd voor de foto)

Saskia, de dochter van Maud zat net als op de feestbee wol uit te pluizen, dit ging ze later kaarden en dan vilten

Franka zat naast me aan haar hexagonen te werken,

en liet ook het notitieboekhoesje zien gemaakt op de workshop bij Janny.

De embossing komt niet goed uit op de foto,

er zat heel veel relief op het papier.
Janny was bezig met geschenkkaartjes te maken,

als je er een moet maken kan je net zo goed een hele stapel maken, want ze komen altijd wel van pas, zo redeneerde ze toen ze een hele stapel zat te vouwen en plakken. Van dit handige organizerbakje gaat ze ook een workshop geven, kijk hier voor informatie.

Lorene schudde haar quilt uit om de ring te verplaatsen

en ik mocht er wel een foto van maken, het is Stonefield gecombineerd met een panel van Haan en Wagemakers. Links en rechts van dit paneel heeft Lorene een foto van haar kleinkindjes in het ronde blokje verwerkt, ik heb ze met photoshop geblurred.

Tilly zat te haken, net begonnen aan een nieuwe CAL, hoorde ik ze nou zuchten?

Jeanne was diamonds aan het patchen, voor een snij-en-stik-machine-mens als ik ziet het er heel omslachtig uit.

Ze doet het wel heel netjes met hele kleine steekjes,

leuke blokjes

Coba zat te borduren aan een beeldig Amish plaatje

zo lief


Helma had op de bee uit lichte stof driehoeken gesneden en liet me op haar mobieltje zien waar ze voor dienden:

mega grote hexagonen, leuk zo met die twee wijsneuzige katten er bij 🙂 Verder was ze aan een tas bezig, dat donkere is een soort nepleer.

Wat een schitterende stoffen!

en in het sjieke etuitje zat haar handwerkgereedschap.

Marianne had haar stichery bij zich,

ze was bijna klaar met de borduurblokken

en dan moesten er nog randen van sterblokken enzo rond komen, het is een meerjarenplan.

Met de feestbee had Tilly deze gehaakte plaid meegenomen om te laten zien,

en nu had ze uitleg op papier gezet voor wie het wilde hebben, en ook een voorbeeldje gemaakt. Dus eerst een hele plaid van stokje-losse-stokje haken, en dan door de gaten van de stokjes twee draden rijgen. Per rijgrij had ze drie keer de lengte draad nodig van de afstand die ze moest rijgen.

En ik had een stukje geborduurd aan Anton Pieck blok

en werd het toen zat, de snorharen van het konijn vanThe Simple Life borduren was veel leuker en er was nog tijd om een begin te maken aan de tekst. Thuis pakte ik het de volgende avond weer op.

Tussendoortje
Iets voor mezelf maken, dat vonden de dames interessant en ze boden hun hulp aan, een knap patroondelen dat nu nog verschoof.

Arya checkte of de spelden wel goed vast zaten,

Loki keek berispend om

en zowaar stopte de kleine ondeugd met peuteren.

Ik ben niet verder gekomen dan het uitknippen van de jeans onderdelen, voorzichtig om de pootjes en staartjes heen, ik moest ‘s middags de deur uit en wilde iets nieuws hebben om tijdens het wachten aan te werken; de Life is Beautiful blokjes ben ik eventjes beu, kan gebeuren, en voor het werken aan de Postkoets van Anton Pieck heb ik mijn iPad nodig voor de foto om de kleuren te kunnen kiezen en de details beter te kunnen zien, dit bewaar ik liever voor op de bee of thuis.
Vorig jaar zag ik op de quilttentoonstelling in Etten-Leur van de klanten van Quiltshop Leur een allerliefste quiltje hangen waar ik op slag verliefd op werd, The Simple Life van Anni Downs

maar ik had al zoveel UFO’s aan mijn hoofd, dat ik dit er niet bij kon hebben. Maar nu wel. Kijk toch eens wat een grappige borduurtjes (met dank aan Marry Top voor de foto’s)




Ik ga het ietsje anders doen, dwz ik gebruik geen appliquaties maar in de plaats ga ik inkleuren met Derwent aquarel potloden. Het eerste tekeningetje werd overgetrokken met Micron Pigma pen 0,1 dikte, heel dun lijntje dus. En toen ging ik lekker inkleuren, daarna de kleuren met een tamponeerkwast in de vezels stampen en toen heel voorzichtig met een niet te nat wattenstaafje de kleurtjes klam gemaakt, en hierbij iets van de tekenlijntjes wegblijvend, want vocht trekt vanzelf naar opzij. Voor de dunne kleurlijntjes zal ik voortaan een dun kwastje gebruiken, want dat was lastig. Daarna 10 seconden onder de pers

en nu zijn de kleuren gefixeerd voor in ieder geval iets van 6 wasbeurten. Wassen jullie elk jaar een wandquiltje, nee toch? ‘s Middags kon het handwerkje lekker mee, tijdens het wachten vond ik een leeg bankje in de schaduw waar ik plaats nam, genietend van een voor mij nieuw frisdrankje

en na drie kwartier had ik al aardig wat geborduurd.

‘s Avonds op de bee ging ik er verder mee aan de slag, en bedankte Marianne dat ze me vorige week onbewust het zetje had gegeven om er aan te beginnen, kijk eens wat een mooi begin ze al heeft gemaakt aan haar quilt!

Ik ga nog een uurtje of twee in de tuin werken, ik hoop het deel aangegeven door het roze lijntje te doen voor we aan tafel gaan,

de vergeet-me-nietjes in de witte cirkel mogen nog even blijven staan, ze doen het zo schattig

