Doordat ik me had verslapen was er niet veel meer over van de ochtend, beetje balen, want ik heb genoeg te doen, maar aan de andere kant denk ik dan maar dat ik het vast nodig had. Ik heb via Evelien van een Amsterdamse dame een verzoek gekregen om een quiltje voor op een tafeltje van 35x 35 te maken, in beige en licht pastels, en het patroon maakt niet uit, leuk leuk, ik heb wel al een idee 🙂 .

Na het ontbijt liep ik mijn naaikamer op om alvast wat uit te zoeken en zag de puinhoop op snij- en naaitafel, dit ging hem niet worden 🙁 . Het eerste half uur ben ik alleen maar bezig geweest met spullen verschuiven, het stoorde me dat alle spullen zo onhandig verspreid door de kamer in dozen en tassen lag, ik werd er een beetje moedeloos van.

De wasmachine piepte dat de was klaar was (ook dat nog), en terwijl ik was uit de machine de droger in schoof, viel mijn oog op het lege gereedschapsrek wat op de grond tegen de muur stond. Er ging een lichtje bij me op, en zo stond ik even later op een trapje met de steenboormachine de hand en dopjes in mijn oren gaten te boren in de muur naast mijn vakkenkast -Loki zat gelijk met grote ogen op de trap naar mijn kamer te kijken- en nu ik toch bezig was kwamen er in de andere muur ook twee gaten voor de designwall, die aan de bovenkant tegen een latje zit vastgeniet. De zijkanten en onderkant van het doek heb ik met dubbelzijdige foamtape tegen het behang vastgeplakt, zodat het niet wappert en omkrult elke keer als ik er langs loop.
Onder de speciale plakstof van Clover heb ik twee grote microvezel doeken vastgespeld van precies hetzelfde materiaal, een paar jaar geleden op de markt gekocht, ik zal er nog meer onder spelden zodat de wand groter is om op te plakken.
en boven mijn snijtafel boorde ik gaten zodat ik mijn magneetbord er kon ophangen; in het andere huis stond hij op de snijtafel en viel regelmatig om, en elke keer beloofde ik mezelf dat ik hem de volgende dag zou ophangen, wat niet gebeurde. Dus nu hup gelijk ophangen die handel, want van uitstel komt afstel! Helemaal tevreden vulde ik de designwall en het rek, Suzanne kwam bij thuiskomst van school even kijken naar mijn opgeruimde naaikamer, en schoot in de lach bij het zien van de grote hoeveelheden snijmessen en scharen, en dan al die linialen: “En die gebruik je allemaal?”  Haha, probeer het maar niet te snappen meisje.  en nu kreeg ik wel in no-time de tafels leeg, heerlijk! Kijk, rust en orde, alleen de naaimachine ontbreekt, die staat nog beneden, want daar liggen nog een paar gordijnen die ingekort moeten worden, maar waar ik helemaal geen zin meer in had. Komt wel weer, maar de noodzaak is er niet echt, ze hangen nu ook, zij het een beetje slordig misschien. Ojee, als dit maar geen uitstel/afstel geval gaat worden.  Een grote verhuisdoos vol flanel (voor een troostquilt die ik ook nog wil maken komende week) staat koud op het krukje als het nieuws van vier uur eindigt met de melding dat het vandaag de laatste droge zomerse dag is (van dit jaar ?) en om dan binnen te gaan zitten werken, nee, dat doen we niet. Met een glas fris en een paar quilttijdschriften zoek ik een mooi plekje uit op het kleine terras, en zo zit ik even later te genieten op de schommelbank van de halfschaduw, al gauw zit Loki naast me, Zopje ligt een eindje verder op tussen de planten waar Zipje eerder lag, alleen Zipje ontbreekt, hij ligt nu vast lekker op de bank. Ik zit nog geen kwartier of het eerste onkruidje heb ik al in mijn hand, ik zie de met mos bedekte stenen en bedenk me dat het wel glad zal zijn als het nat weer wordt, en dan gaat het mis met lekker rustig buiten zitten. Foto hieronder is vlak voor de verhuizing genomen, goed te zien hoeveel mos er op en tussen te stenen zit.en de foto hieronder is vanmiddag gemaakt, na de schrob- en veegbeurt, de stenen zien nog wel vies hier en daar, maar dat is hardnekkige aanslag en geen mos. De bezem, groevenkrabber (smal staalborsteltje op steel) en een tuinafvalzak liggen om de hoek, ik ga lekker aan de slag en twee uur later hoor ik de stem van DH achter me: “Kijk je een beetje uit met je polsen schatje?”, het is opeens half 7 en ik ben bijna klaar, de bestrating van het terras is ontdaan van de dikke laag dood mos en andere ongein, en net als bij het straatje een paar dagen geleden is ook nu bijna 30 cm rondom aan tegels weer blootgelegd.
Ik veeg de laatste resten op en ruim alles op in de garage, de katten rennen rond en ik ben een onder zweet, stof en zand bedekt tevreden mens, én ik hoef ook nog eens niet te koken, want het is vrijdagavond! Frietjes met een restje van de avond eerder vers klaargemaakte pizza, smikkelen!