Even wat pakken bij de oppot tafel achter in de tuin en opeens komen de katten tevoorschijn, Loki scherpt haar nagels aan een stam.
Jon komt vanonder de heg tevoorschijn en even lijkt het of hij Loki wilt bespringen. Arya laat haar neusje zien, en Zopje die met mij was meegelopen vindt het wel erg druk worden op het terras. Het klinkt alsof we er tig hebben,en zo voelt het soms ook als we niets anders doen dan voor portier spelen als het te nat of te koud is om de schuifpui open te laten. Jon en Arya zijn bijna 1 jaar, Zopje is bijna 15 en Loki bijna 5.
het zijn er dus maar vier,
drie zwarte
en een schildpad (Arya, die al die tijd op de onderste plank van de oppot tafel zat)
Zopje zit er bij en kijkt er naar, al dat jong grut.
Categoriearchief: kattenkwaad
Lieve beestjes
Loki is zo happy met Jon en Arya, wat hebben we het getroffen met deze twee kleintjes die bijna 1 jaar oud zijn (en sinds oktober bij ons in huis wonend, uit het asiel geplukt), ze hebben haar leven veel gezelliger en speelser gemaakt, samen tikkertje spelen, mekaar laten schrikken, samen eten, kikkertjes tellen en achter de muisjes aan jagen, al dan niet tot ieders tevredenheid đ . Hier heeft Loki opkomend kattenkruid ontdekt in de voegen van de tegels naast het gras en nieuwsgierig als Jon is -vooral als het op eten aankomt- wilt hij er het fijne van weten. Ze laat hem geduldig ruiken,
maar dan peuzelt ze de jonge blaadjes toch zelf op. Hoe houden we deze twee uit elkaar als ze zo in elkaar gedoken naast elkaar zitten? Jon heeft een veel langere staart, en het puntje van Loki’s staart wipt bijna altijd een beetje op, net als de pink van een dame die thee drinkt đ
Jon is gek op kattenkruid (ook op staarten hoor, hij valt soms met gevaar voor eigen leven die van Zopje aan), en gelukkig voor hem staan er meerdere plantjes van in de tuin; het plantje dat op het graf van Zipje groeit krijgt er flink van langs,
ik had een blaadje afgeplukt om aan Arya te laten ruiken, en gelijk zit Jon er ook bovenop,
Het stukje blad valt op het stenen beeldje, en dan krijgt deze ook een beurt van Jon,
In het filmpje hieronder hoor je op het laatst een achter de hoge haag op de stoep voorbij lopende man tegen zijn telefoon praten, geen idee wat hij zei, het is gelukkig niet te volgen, anders had ik het filmpje moeten editten, en hoe moet dat ook al weer? Je wilt niet weten wat voor gesprekken mensen luidkeels en in het openbaar voeren over hun telefoon, denkend dat niemand ze kan horen. De flarden van gesprekken die ik langs heb horen komen tijdens het tuinieren: puberliefde die uitgemaakt wordt, een zo op het oor echtelijke ruzie -ik kan me er niet mee bemoeien, dus vraag ook niet waar ze het over hebben-, zakelijke discussie en roddelen over een gemeenschappelijke kennis. Privé buiten is ook maar heel betrekkelijk.
Hier vecht hij een beetje met zijn zusje die flink van zich af blaast.
Allemaal liefde, want even later rent zij spelend achter hem aan.
Gotcha
Donderdagmiddag lijkt Arya tussen de middag wel erg geĂŻnteresseerd in de keuken,
ze staart naar de koelkast die aanslaat met gek rammeltje.
Ik kan niks ontdekken en duik de tuin in, onkruid trekken in de voortuin, want achter ben ik klaar.
Tegen 18.00 kom ik naar binnen en pak een appel van de fruitschaal die op het aanrecht staat en zie dat er al iemand van heeft gegeten. ? 
ik besef dat het gekke rammeltje van de koelkast wel eens van de muis kon komen. Ik sluit de deuren naar de kamer en gang, haal alle rekjes van de koelkast af en schuif deze dan met een ruk van de kant af. Jon zit er naast te eten en kijkt opgewonden op als hij vanuit zijn ooghoek iets zit te bewegen. âPak hem Jon, pak hem!â, roep ik, en als ik zie hoeveel moeite hem dit kost pak ik de waterkan op en volg Jon die de muis de hele keuken doorjaagt, het valt niet mee om met een ronde kan langs de plinten een muis klem te zetten. De adrenaline giert door mijn lijf want de muis rent nu richting de inbouwkoelkast, de plint daaronder heeft een grote kier waar het mormel wel tussen kan glippen, en eenmaal daarachter gedoken kan ik het wel shaken.
Jon heeft de muis bijna te pakken maar de muis springt ruim een meter omhoog tegen de keukendeur op, ver buiten zijn bereik, en met een snelle actie duw ik de kan op de muis, âJaaah ik heb hem, ik heb hem!â, roep ik keihard, (de hele buurt geniet mee). Het muisje steekt met zijn kopje buiten de kan en probeert te ontsnappen. Ik duw de kan ietsje steviger tegen de deur aan, jakkie, hij steekt zijn tongetje uit en krijgt hele grote ogen ? Gelijk gil ik naar DH die boven aan het werk is dat hij niet naar binnen mag komen, want dan ontsnapt de muis. Blij met mijn vreemde gewoonte om de metalen deurpost als kaarthouder te gebruiken trek ik de verjaardagsuitnodiging van mijn schoonzus los en schuif deze tussen de muis en de deur. Hebbes!
Opgelucht loop ik met de muis naar buiten, en mik het beestje tussen de planten achter de vijver. What the fuck, waarom doe ik dat nou? Het voelde als victorie, als ontlading, maar niet echt slim van me, begraven was beter geweest. Nou ja, mocht het daar gaan meuren weet ik waar het van komt en kan ik het alsnog opruimen, zolang de katten het maar niet weer als trofee naar binnen brengen.
De groene waterkan zit in de kliko, de rand was teveel beschadigd door langs de muur te duwen en brrr vol muizenbacillen, en dankzij de AHzegeltjes van mijn schoonzus heb ik al een andere
niet voor de muizenjacht, want breekbaar, maar wel heel erg mooi, met een deksel met zeeftje waardoor je water kan gieten.
Muis in huis
Loki kwam dinsdagavond met haar bekje vol muis doodleuk de kamer binnenlopen, het was een warme avond en ik had bij thuiskomst van de bee de schuifpui lekker wagenwijd open gezet. Ik vloog uit mijn stoel en wilde Loki met muis en al naar buiten jagen, maar van schrik liet ze de muis los en keek ze me aan met grote ogen. Helaas was het geen dode muis, het beestje rende weg en het kwartier erop probeerden mijn man en ik de muis te pakken te krijgen. Loki stond erbij en keek er naar, en stak geen poot uit om te helpen, ze dacht vast dat we lekker aan het spelen waren. Het zal niemand verbazen dat de muis sneller was dan wij, het leek wel een slapstick toen we bijna alle meubels verschoven, aan gordijnen schudde, kussens opzij en tassen van de grond halend. Uiteindelijk schoot het mormel tussen de LPâs door tussen de muur en de kast, en hield het zich achter de kast schuil. Ik haalde alle LP’s uit de onderste schap van de kast om zicht te hebben op het gebeuren, en om te voorkomen dat er aan geknaagd ging worden.
En toen namen de katten het van ons over, ze hielden de kast nauwlettend in de gaten, Arya kan er net niet bij
Loki wordt afgelost door Jon om even wat te gaan drinken, “Arya kom gauw, ik zie hem”,
“waar dan Jon, ga eens opzij”
Loki hoorde van de opwinding en nam haar plek weer in, Jon ging aan de andere kant kijken, en weer kon Arya niets zien
“bekijk het even”, dacht Arya toen, “ik ga eten halen”
Jon klimt plots omhoog en zit te graaien tussen de kast en de muur: “Loki ik heb hem naar beneden gejaagd, kan je er nu wel bij?” Loki zit te dagdromen, muizen vangen gaat buiten toch wel fijner, daar zitten geen kasten in de weg.
Zopje komt poolshoogte nemen, “Hopeloze toestand, been there, done that”
Drukte alom, het muisje lijkt omhoog te klimmen
en zakt weer af, Arya moet even de wacht houden terwijl er overleg wordt gepleegd
Volgens Loki is de enige optie dat de mens de kast even van de kant af trekt, ik dacht het niet meisje.
Het muisje liet ’s avonds wel even zijn neusje zien, maar liet zich niet pakken. Donderdagochtend controleert Zopje de stand der zaken, “Tamtamtaaamtadam”
“Nee, hier ook niet”
“Zal ik me wel vergist hebben”
Jon wist niet dat geduldig wachten zo vermoeiend kon zijn
Arya denkt wat te zien
maar nee, het is de weerspiegeling van haar eigen persoontje, wat is ze toch mooi
wordt vervolgd
Ieks
Zit ik maandag rustig aan de koffie met de tuindeur open, komt Jon aanlopen met een nieuw speeltje en legt deze op de mat
eerst dacht ik nog dat het opgedroogt bladafval was dat ik uit de vijver had gevist de dag tevoren, maar neen, ik herkende een pootje en waren dat nou haren of veren?
Jon zag dat ik het oppakte en was even de keuken ingedoken om een hapje te gaan eten, en zonder dat hij het wist waar slingerde ik het kadaver achter in de tuin (rechts van de vijver onder de boeren jasmijn waar ik niet hoef te wieden) tussen de planten, dom dom dom, want het duurde nog geen minuut of Jon had het al gevonden en wilde er weer mee naar binnen komen, no way!
Arya mocht er even aan ruiken,
en toen ik zag dat Jon er van wilde eten
heb ik het afgepakt en begraven, en toen rook ik dus pas goed hoe erg het stonk, getsiedegetsie.