Gisteren aten we koolraap met kruimige aardappeltjes, rundersausijsjes en als groenten koolraap overgoten met sinaasappelsaus. Als je op de foto hieronder met rechts klikt en opent in een nieuw venster, dan kom je op het recept.

Wat zal ik ervan zeggen? Beetje weinig smaak aan de groenten op zich, het sausje was zalig, wat voor mij de groenten goed te eten maakte. Bij gebrek aan zoete sinaasappels gebruikte ik appelsientje met vruchtvlees uit pak, bij gebrek aan gemberwortel nam ik de gember uit tube, de schil van de zure sinaasappel met een mesje heel dun afgesneden (je mag geen wit meeschillen) en het was gewoon verder heel makkelijk. Suzanne at haar bordje leeg, die weet dat je iets niet perse lekker hoeft te vinden, als je het maar eet; mijn lijfspreuk als het gaat om gezonde dingen (ongezonde dingen zijn meestal zo lekker dat we daar geen aanmoediging of druk voor nodig hebben om het op te eten). De borden spreken voor zich, mijn ventje vond er helemaal niks aan, en wilde niet eens mijn suggestie proberen om er een gebakje van te maken; een combinatie van aardappel, vlees en groenten op je vork naar binnen schuivend, dan blijkt het eten vaak (nog) lekkerder. Ik kom nog van een prakgeneratie, alles door elkaar prakken, sjuutje erover en smullen maar!

Na afloop op de bank uitbuiken met een lekker bakje koffie  en daarna Dexter kijken (nieuwe aflevering op usb stick gezet). Kl ik op de foto en je komt uit bij Dexter.

Om half 11 zat ik aan de koffie met home-made shortbread, zalig!
Mijn moeder bakt graag, en ik proef graag, komt dat effe goed uit 🙂 Ik was bij mijn ouders om een Singer featherweight af te leveren die ze had gekocht, en het is een beauty, zoemt als een bijtje, glimt je tegemoet en zoveel onderdelen erbij, helemaal compleet. Op het oliespuitje na, nou ja, die is er ook voor om te gebruiken, en het is dan logisch dat-ie op is. En er is nog wel aan te komen, en anders heeft ze boven nog wel naaimachine olie staan,  gelukkig.
Zie m’n moeder hier eens verliefd staan kijken, terwijl mijn vader minstens net zo verguld het allemaal staat te bekijken, stukje leer van de doos los, dus kan hij gaan plakken. Tafelkleed is een ronde quilt, door mijn moeder gemaakt, blijft mooi.

 

Zipje liep achter me aan toen ik nog wat foto’s van de mooie kleuren  in de tuin maakte,

En nu eens kijken hoe ik koolraap moet klaarmaken, ik zag gisteren een pak bij de supermarkt liggen, kan me niet heugen wanneer ik dat voor het laatst heb gegeten, en of het lekker was, maar ik ga het er op wagen. Lang leve internet! koolraap in sinaasappelsaus  Lusten we het niet, hebben we altijd nog de boterhammen om op terug te vallen.

Gisteren was zo’n dag van toestanden, mijn pc deed raar en daardoor kon ik geen blogje plaatsen, iets van teveel koekjes gegeten of zo, nou ja zeg! De koektrommel gisteravond leeggemaakt en hoera, nu doet alles het weer, alleen moet ik wel de wachtwoorden overal opnieuw invoeren; hebben normale mensen maar 1 wachtwoord voor alles, ik heb er wel 10, dus dat is heel veel uitproberen voordat ik de juiste heb gevonden, het houd je scherp, zo op de vroege ochtend.

Gisterochtend kwam ik terug van fitness en trof Zopje aan, lekker op tafel liggend op mijn strijkmat, dacht ik, maar toen hij opstond om me kopjes te komen geven, bleek dat hij met zijn dikke gat op de quiltklok had gelegen! Daar kunnen de wijzertjes niet tegen, zo voorzichtig mogelijk heb ik ze terug recht gebogen, want op het quiltweekend was dit ook al gebeurd, maar toen was een tas de schuldige, en voelden de wijzertjes met het rechtbuigen al heel broos aan; voor je er erg in hebt, zegt een wijzertje “krak”.

Van lekker achterover leunen was later op de dag geen sprake van; de bel deed het niet, hij haperde al langere tijd, en gisteren deed hij het dus helemaal niet meer, en moest het onvermijdelijke gebeuren, een nieuwe kopen en monteren. Ik ben best wel handig, vind het niet akelig om gaten te boren en dingen op te hangen, maar de vorige keer had ik al een beetje probleem met het ophangen, dus besloot ik het nu anders te doen. Montageplakband speciaal voor zware belasting, speciaal voor op buitenmuren en zulks, dat ging ik proberen, en dat lukte ook prima. Draadje in de oude bel was door, en de boel zat vol roest en spinnen, dat zal met de nieuwe niet gebeuren, die heeft een afdichting ook aan de achterkant, de tape!

Alleen de draadjes onder de schroefjes van de nieuwe bel vastzetten, dat bleek toch wel op een zaak van een hele lange adem en volle pot geduld uit te lopen, ik ben er bijna 20 minuten mee bezig geweest! Steeds weer zat het vast, en knapte het dunne koperdraadje af op het moment dat ik de bel wilde vastkoppelen. Kon ik weer opnieuw het kabeltje strippen, ik hield op den duur maar 3 cm kabel over, het mocht echt niet vaak nog mislukken, en daar kwam nog bij dat ik een afspraak had en echt over 5 minuten de deur uit moest. Maar hoera, het lukt, ook omdat ik mijn hoofd koel en mijn handen stil hield met het vastzetten, nog even testen of hij het deed, en toen ik hem vanmorgen nog lekker strak tegen de muur aan zag zitten, kon ik mezelf echt een schouderklopje geven. Mission completed.

Ik heb alle foto’s van het quiltweekend hier onder dit poezenplaatje gestopt, zo kunnen jullie net als die kat op het gemakje kijken zonder dat pc’s crashen van de slideshows.

Zaterdag weer een heerlijke dag van met de ramen en deuren open binnen spelen met lapjes tot het echt te heet werd, om buiten verder te gaan tot we weer aan tafel mochten gaan. Tussendoor lekker eten, met de lunch waren het de kliekjes van de vorige avond, zalig! En rond 2 uur kwam het zoet buffet, niet normaal! Het leek wel een etalage van een delicatessenzaak, chocolaterie en taartwinkel, en het moest allemaal op! Jullie snappen dat we zeer tegen onze zin met een “vooruit dan maar” ons op offerden, hier moeten een heleboel balansdagen tegenover staan om het goed te maken. Helemaal hyper van de suiker gingen we weer aan de slag met onze werkjes, een enkeling hield de ogen niet meer open en crashten op bed, de flesjes wijn en bubbels zorgden voor toename van vrolijkheid, af en toe was het gegiebel en gelach niet van de lucht, mijn oren tuten er nog van!

Na een heerlijk avondeten, er werd gekookt door de DH van Inge D’h, een soort zalige champignon- Bolognese saus met grote ballen en heerlijke aardappelpuree (voor ons Hollanders een eigenaardige combinatie) was de show&tell, er werd geoooh’d en geaaaah’d, en heel veel foto’s getrokken (waarvan er zo geplaatst worden als ik nog puf heb), en daarna was het rondlopen om mekaars werk van dichterbij te bekijken, wie weet stak je nog iets op. Ook de resultaten van workshops werden geshowed, geweldig leuk om te zien hoeveel verschil er was.