Zaterdag waren de drie blaadjes aan de beurt, ze moesten met een flystitch opgevuld worden, zo leuk om te doen. Maar omdat hier veel draad in kruipt en ik bijna door mijn gemêleerde groene DMC garen was, wipte ik even binnen bij Quiltshop Leur. Maar niet voordat ik de kleine zilveren knoopjes op de lap borduurde
Ik zocht in de winkel eerst op de verkeerde plek en zag dat het groen van mij op was, en keek toen bij de klosjes Sue Spargo Wonderfil borduurgaren, meer een soort perle garen, twee draden in elkaar gewikkeld. Niet denken dat je dit kan splitsen tot twee enkele draden, want je trekt ze zonder kracht te zetten kapot. Maar zo samen tot een draad is het prachtig en sterk genoeg om mee te borduren, en ik nam ook een klosje geel met gouden glitters mee, uiteraard.
Monique liet me nog meer gemêleerde dmc garens zien helemaal bovenaan op de grote DMC molen, en ja hoor, daar zat de groene die ik nodig had ook tussen en ik nam er twee van mee, plus nog een paar andere kleuren, uiteraard, een mens kan nooit teveel mooie garens hebben, net als mooie lapjes. Thuis gekomen nam ik amper tijd om mijn jas uit te doen, nog geen kwartier later was het eerste blaadje een feit.
En de andere twee volgden snel
En nu ben ik weer helemaal bij, ben benieuwd wat er voor vandaag op het menu staat aan steken. Om te vieren dat ik weer bij ben bakte ik een plaat vol kokosmacronen, hier houden we wel van ☺️
Eentje brak toen ik ze van het papier af wilde scheppen, dus liet ik de rest maar goed afkoelen op het papier op het rooster. Ze zijn heerlijk maar o zo zoet, zou je ze kunnen invriezen?
Categoriearchief: Stitcheries
Stitching away
Donderdag moest de auto naar de garage voor APK, ik had mijn borduurwerk meegenomen en besloot er gewoon op te wachten tot ze klaar waren ipv gebruik te maken van de naar huis breng en ophaal service. Ik zat lekker met goed licht en kreeg tot drie keer toe koffie van de receptioniste.
Toen de monteur kwam vertellen dat de APK klaar was maar dat de auto ook toe was aan een grote beurt en ze daar nu ook tijd voor hadden, vond ik het helemaal niet erg om hier nog een uurtje te wachten. Ik kreeg het onderste rijtje helemaal af
Het roosje in de Z en de blauwe boogjes rond de U heb ik wel thuis gedaan, ik had mijn Milliner naald niet bij me.
En Jon en Arya kwamen gezellig naast me zitten, Jon lag op de tafel te slapen maar Arya maakte zo’n herrie tijdens het in de tas klimmen dat Jon er het fijne van wilde weten
even neuzen
Alsof Jon wilde weten of dat wel lekker lag in een tas vol met klossen garen, zakjes en papieren.
Blijkbaar wel, want ze draaide zich om en ging er in slapen, ook de volgende dag toen ik verder ging met het bovenste deel lag ze naast me in de tas
het lapje schittert dat het een lieve lust is, hier houd ik wel van.
Inhalen
Met de stitch along loop ik flink achter, dit was een leuk blokje om te doen, Franse knoopjes op een steeltje.
In het onderste rijtje zie je de vier inch blokjes die ik heb gedaan sinds vrijdagmiddag
Nog zes en dan ben ik weer bij, maar dan moet ik hier natuurlijk geen dagen over doen, anders blijf ik achter de feiten aan hollen, wat op zich nog geen ramp is. Misschien doe ik ze zo meteen wel gelijk achter mekaar, en dan nog even kijken of er weekmarkt is, want vanwege carnaval en slecht weer heb je kans dat er weinig kramen staan.
Rukwindjes
Wat een storm was dat van zondag op maandag, ik deed amper een oog dicht. Ik hoorde iets na 6 in de morgen gekraak en een flinke klap, uit de ramen te kijkend zag ik -voor zover ik kon beoordelen- geen schutting meer staan aan de straatkant ? Manlief en ik trokken snel kleren aan en zagen dat twee schuttingdelen op de stoep lagen, gelukkig waren ze niet door de lucht gevlogen. We sleepten de twee logge zware delen in het plantsoen, stutte zo goed en kwaad als het kon een schuttingdeel die ook met een touw aan een boom vast zat, en gingen weer naar binnen, want het voelde niet veilig.
Na ontbijt legden we de schuttingdelen op het terras, de zijschutting stond te zwaaien als een dronkeman, gelukkig ging de wind er alleen maar in de lengte langs en niet tegen de zijkant, en ik bond hem vast aan de boom. De achterburen hadden hun auto’s achter elkaar gezet zo ver mogelijk van de schutting af; ze hebben gelukkig een hele brede oprit.
Het ziet er niet uit, en het gevoel van onveiligheid omdat iedereen zo de achtertuin in kan lopen vind ik naar. Ik heb tussen de buien door het terras en de oppottafel opgeruimd/leeg gemaakt, en zal vandaag de tuinman bellen of hij al weet wanneer onze tuin aan de beurt is.
Vanwege gaarheid door gebrek aan slaap heb ik weinig meer gedaan op handwerkvlak, wel twee vierkantjes van de stitch along geborduurd
de K op een helaas te donker gestippeld ondergrondje
en het blokje van de letter m (maze)
maar ik had daarna geen puf meer om de heksen af te maken, dit komt misschien vandaag wel. En voor Renske een lief kijkende Pokemon, na de vraag of alle Pokemon zo boos keken. Nee dus, maar de meeste wel, (if you don’t look bad you’re gonna get fucked)
Scrappy
De quilts in de bolderkar zien er nu nog scrappy uit, ik had met het inkleuren in al mijn enthousiasme de driehoeken een beetje door elkaar gehaald, maar geen hond die dit ziet als het origineel er niet naast hangt.
De pompoen op stok met bel en lintjes is al klaar
Vandaag is het net zulk slecht weer als gisteren, dus moet het heel gek lopen wilt de bolderkar niet af komen. Het volgende paneel gaat deze worden, ik moet het nog op stof tekenen en inkleuren,
maar dit zal niet deze week gebeuren. Ik wil even verder gaan met het doorquilten van de Tea Party quilt, die is al haast vintage zo lang zit die in de tas, vorig jaar Mei voor het laatst wat aan gedaan?
Het was toen heerlijk weer
En dan hier de borduurblokjes van vrijdag en zaterdag, het was even weer opzoeken hoe de flystitch ook al weer ging, ik heb ze wel een stuk kleiner gedaan dan hoe Meg het deed, maar goed, ze zitten er op, niks meer aan doen.
En verder was zondag een rustige dag van filmpje kijken met Arya op schoot
en Pokemons voeren en vangen
