Al een maand zat ik zonder printer, als er iets geprint moest worden stuurde ik het door naar dh en dan kwam het voor elkaar, maar toch was het niet ideaal, dus toch maar eentje besteld. Gelukkig hadden ze een doos gevonden waar hij perfect in paste.

Het is eentje die Wireless kan werken, dus installeren was zo gepiept, terwijl er een testprint gemaakt werd schrok Arya zich rot,

ze hield het monster in de gaten tot hij weer stil was

En toen ik naar beneden ging om te checken of mijn iPad de printer ook kon vinden, kwam ze gezellig mee

En had haar gekke vijf minuten, rennen over de bank, stoelen, plant, krabpaal, geluidsbox en tafel zonder de grond aan te raken, lekker apenkooi spelen

Ik had best met haar mee willen doen, als ik wat leniger en lichter was, het zou er vast net zo sierlijk uit hebben gezien als bij Arya ?

Als ik in de tuin werk, kom ik af en toe kattenspeelgoed tegen, van die vilten muisjes of balletje met veren, en de laatste keer zelfs een speeltje die aan een stokje vastzit. Er is maar een kat die ik hoef aan te kijken en die dan de vermoorde onschuld speelt, Jon. “Wie, ik? Nee, ik heb het niet gedaan, zoiets zou ik niet durven”, maar kijk eens hier; balletje met veren in zijn bek en het stokje tussen zijn poten door achter zich aan slepend.

Ik ging er achteraan om het speeltje niet kwijt te raken, hij duikt weg achter de bloempotten 

Betrapt,

en hij voelt al aan zijn water dat ik het ga afpakken, verdorie, net nu het feest gaat beginnen.

Zonder morren staat hij het speeltje af, ik loop er mee naar het grasveld, het balletje achter me aan trekkend over de grond, als een roofdier besluipt Jon het en als ik ermee ga zwaaien maakt hij prachtige salto’s in de lucht. Mooi om te zien hoe atletisch hij is, Zopje kijkt toe en je ziet hem denken dat het mooie tijden waren dat hij ook zo kon springen, hij maakt een paar bokkensprongen, maar daar blijft het bij. Ik vind het ook mooi geweest, ga naar binnen met het speeltje, en zolang de schuifpui met dit mooie weer open staat blijft dit even binnen buiten pootbereik liggen. 

Daar zit je dan, als jonge jeweetwelkater bij de dierenarts in een kooitje te wachten

Tot je weer kikkers mag vangen

Maar eerst moet er naar een plek op de bovenlip gekeken worden,

en de rood met witte plekken achter in de keel, hij lijkt er geen last van te hebben, maar de dierenarts voelt een opgezette lymfeklier in de hals en weet vrijwel zeker wat er aan de hand is met Jon. Hij heeft een veel voorkomende aandoening, Feline Eosinofiel Granuloom Complex, FEGC, waarmee hij gewoon oud kan worden. Het is niet te genezen, het steekt de kop op als de weerstand van de kat niet goed is, en als het zoals nu zichtbaar is, kan het onderdrukt worden met pijnstilling en ontstekingsremmer. Maar om zeker te zijn dat het FEGC is, gaan ze er volgende week onder een lichte narcose een biopt van nemen, en dan doen ze gelijk een bloedonderzoek. Arme Jon.
Thuis aangekomen wilt hij gelijk de tuin in, ik loop mee en trek ondertussen onkruid vantussen de tegels. Een plantje is kattenkruid, ik gooi het op de hoop bij de onkruidjes en Jon rent er gelijk op af en begint ervan te knauwen.

Heerlijk. Als ik naar binnen ga, loopt hij achter mij aan, gaat mee naar boven en gaat op mijn strijkmatje liggen, ik kan er nog net op tijd een oud lapje op leggen, de pijnstilling in combinatie met het bezoekje aan de kliniek en het kattenkruid heeft hem moe gemaakt

Even snuitje wassen

En dan slaapt hij

Net als Arya

Loki ligt onder tafel, ze kijkt even op als ik “hoi meisie” zeg, en slaapt dan verder. Je zou er haast zelf slaap van krijgen ☺️

Even wat naaien, Arya lag al op me te wachten

net als Loki, ze is niet helemaal zeker van die stapel stof, oeh, als dat maar niet gaat schuiven

Jon hoorde me de trap oplopen en kwam even later de naaikamer inrennen, sprong gelijk op de snijtafel, Loki schrok zich een hoedje en blies Jon uit. Daar had hij niet van terug.

Hij wilt er wel bijliggen, maar kan iemand dan even die spullen weghalen?

Wheh die schaar prikt in mijn staart ?

 Dat ligt niet lekker hoor, kijk, ik pas er niet helemaal op, help, ik val bijna

Aan tafel had ik Zopje heel wat te vertellen.

Het naaiwerk kan ik nog niet laten zien, dit is een chalenge quiltje en moet nog even geheim blijven; over een maand is er voor de 15e keer het quiltweekend in België, vorig jaar kregen we van Katrien een strook herfststof, en hiervan mochten we een herfst quiltje maken, uit alle inzendingen zal een winnaar gekozen worden.
5 jaar geleden (klik en je komt in het blogje) en 10 jaar geleden (klik en je komt in het album van Katrien) had Katrien dit ook al georganiseerd, ze liet toen de quiltjes in haar openbare fotoalbum zien zodat haar bloglezers hier hun keuze konden maken.

Onze druiven hebben het heel goed gedaan deze zomer,

en ze zijn een paar weken eerder rijp dan ik van ze gewend ben, maar mij hoor je niet klagen ☺️, en Loki al helemaal niet, hier gritst ze al bijna een trosje van het schaaltje

Het gaat haar niet om de paarse bolletjes

Maar ze verzamelt de kale takjes.

Na het nemen van deze foto gaat ze er vandoor met een takje half vol met druifjes

Snel van de grond geraapt en afgespoeld, en verder opgegeten, het kale takje werd later ingepikt door Loki, ze kan hier heerlijk mee spelen.