Categorie archief: Heugelijke feiten

Zo doorgaan

Samen zaten we vrijdag op het beeldscherm naar de röntgenfoto’s van mijn li pols te kijken die onlangs in het ziekenhuis waren genomen, de fysiotherapeut en ik, het zag er goed uit en ik was blij dat hij er ook zo over dacht. Geen rare uitsteeksels, vergroeiingen of elkaar in de weg zittende botjes, waar de fractuur had gezeten was amper een lijntje te zien. Het feit dat mijn linker pols nog niet alles kon doen wat mijn rechter pols kan, lag dus gewoon aan de stramheid van de spieren en het gebrek aan smering tussen de vele botjes, en dat zou allemaal goed komen als we maar flink ons best deden.  Het is over 3 weken een jaar geleden dat ik mijn pols brak, pff wat een tijd!

Hij pakte mijn hand vast en begon de grenzen van bewegelijkheid af te tasten; hij was niet ontevreden, in tegendeel, hij was blij verrast met de souplesse in  mijn polsgewricht, “Véél soepeler dan vorige keer!”, zei hij lachend, en vroeg me wat ik de afgelopen twee weken had gedaan of gelaten.
“Nou, eens kijken, van de 14 dagen ben ik er 10 ziek geweest, zware verkoudheid, griep of een andere nasty virusje,” zei ik, “zaterdag dacht ik er vanaf te zijn, maar zondag was het toch weer mis”,

IMG_0137

en ik hield mijn adem even in toen hij door de grens van bewegelijkheid heen drukte, ai, niet fijn, maar wat moet, dat moet. “Dus heb ik niet gewerkt achter de longarm, en niet gewerkt in de tuin, niet gecomputerd en amper huishoudelijk werk verricht.”, en hij keek op toen ik weer mijn adem scherp inhield bij weer zo’n gemene beweging.  “Dat was natuurlijk niet fijn, maar wat je pols betreft was het een zegen, even volledige rust, ga vooral zo door zou ik zeggen.”, grapte hij, maar hij snapte ook dat dit niet in mijn aard lag.

Maar als ik een dag achter de longarm heb gestaan, moet ik niet na thuiskomst nog even een uurtje in de tuin spelen werken, of ander zwaar werk doen. “jouw pols moet ook tot rust kunnen komen tussen de bedrijven door.”, sprak hij mij quasi streng toe.  Ja baas. En hij bestede de rest van het half uurtje door de grenzen goed op te zoeken, mijn pols voelde beurs aan toen ik het pand verliet.

Zaterdag (de 14e) waren we bij mijn ouders om alvast de verjaardag van mijn moeder te vieren die de 17e jarig was. IMG_5070
Het was een gezellige verwenmiddag/avond; ze had heerlijke taarten gebakken en wij hadden op onze beurt een mooie vogelvoer-eend en bakblikken voor haar meegenomen,
IMG_0163IMG_5071
het grote gezamenlijke cadeau kwam vandaag met de rest van de verjaarsvisite mee; mijn oudste broer had een mooie fiets met lage instap en behalve handremmen ook een terugtraprem, gekocht en stuurde deze foto vanavond door,  zie mijn moeder eens stralen, een schot in de roos!
IMG_0214
Vooral zo doorgaan mama!

Zipje en Zopje zijn verhuisd

Zipje en Zopje zijn 15 augustus verhuisd, en Loki en wij mensen verhuisden ook mee, wel zo handig, want wie doet er anders de deur voor hun open. Er kan veel gebeuren in een paar weken tijd, opeens was ons huis dat net een jaar te koop stond verkocht, en de verhuizing terug naar ons oude (al 7,5 jaar leegstaand want nooit verkocht of verhuurd gekregen) huis ging onverwachts vlotter dan gedacht. Dit mooie huis hebben we 20 jaar geleden laten bouwen.
IMG_9192 IMG_9193
Het was afgelopen weken flink aanpoten, gelukkig hadden we er twee jaar geleden al alles gewit en behangen, en hoefde de droge en natte lap er alleen nog maar door en over gehaald te worden.  Voor de tuin plukte ik een ventje vers uit de Coca Cola reclame, het was een genot om te zien
IMG_9163 IMG_4179
hoe de woestenij weer een tuin werd.
IMG_4352 IMG_9186
Hij werkte in zijn eentje en ging volgens afspraak voor een begaanbare tuin waar weer wat lijn in te zien was, en in het najaar komen ze terug om het -waar nodig- grootser aan te pakken.

We hebben op het hele grote en zware spul na alles zelf verhuisd met onze eigen auto’s, op het laatst met een gehuurde verhuisbus, wat heeft een mens toch veel spul, ook al was er al veel weggebracht naar de milieustraat
IMG_9260 gelukkig was het met de verhuizing droog en niet zo snikheet als de dagen ervoor en erna.IMG_4414De katten kwamen zaterdag op de grote verhuisdag uiteraard ook mee, Loki nam ik ’s morgens vroeg al mee naar de enige kamer in het nieuwe oude huis waar niks meer hoefde te gebeuren, nog voordat de verhuismannen kwamen, en Zipje en Zopje pikten we op toen de verhuizers aan het begin van de middag in ons nieuwe huis klaar waren met lossen, ze lagen heel rustig in de tuin onder de pergola van ons verkochte huis en gingen zonder slag of stoot mee in de auto, alsof ze het allang doorhadden dat het goed ging komen. IMG_9334De verhuizers kwamen met vier man sterk en werkten vlot door, om half 11 was alles al in de verhuiswagen. Ook alle tuinbeelden gingen met hun wagen mee, de betonnen beelden waren ons te zwaar. Met het optillen van de godin zegt de een tegen de ander: “Als jij ze van voren pakt, pak ik ze vanachter.”, en lachen dat ze deden. IMG_4418 IMG_4417
Het was in onze andere tuin even zoeken naar een redelijk waterpas en glad plekje om haar te plaatsen, het ging in één keer goed. IMG_9418 En zo vond alles weer zijn plek, alsof we niet weg waren geweest! Behalve de kattenbakken, deze had ik zolang in de hal gezet, omdat de puinhoop in de garage te groot was, en ze werden al op de eerste ochtend druk bezocht toen ze doorhadden dat ze niet naar buiten mochten. Zoek de drie zwarte katten 🙂 IMG_4427Het voelde vanaf dag 1 al vertrouwd aan, Zipje en Zopje herkenden het huis gelijk en zaten me elke dag bij de voordeur met grote ogen zielig aan te kijken, en op dag 5 nog voordat ze ontbijt kregen brak mijn weerstand en dolblij liepen ze gebroederlijk naast elkaar de voordeur uit en de straat in. “Uitkijken hè jongens, en niet met vreemde katten meegaan!”, riep ik ze na.  Elk huis werd aangedaan, snuffelen aan de voordeur, ruiken aan de autobanden, en onder een heggetje of poortje door naar het volgende huis. Een uur later kwam Zipje al naar binnen, Zopje had meer tijd nodig om te buurten, of hij had gewoon minder honger dan zijn broer. IMG_4453 IMG_4451
Loki heb ik 2 weken binnen kunnen houden, ze heeft me geholpen met het maken van de horren,
IMG_9420 IMG_9421en zat verder heel veel naar buiten te kijken, naar een knappe gingerkater.IMG_9383Ze is vrijdagmorgen naar buiten gegaan, terwijl ik lekker in de tuin aan de slag ging, en dit ging probleemloos.
IMG_4491Bij onraad kwam ze gelijk terugrennen, om vervolgens weer de tuin in te duiken, achter kikkertjes en sprinkhanen aan, IMG_4496 en in de avond lag ze uitgeteld naast me in de woonkamer.

Zipje en Zopje komen alleen binnen om te eten, de rest van de tijd zijn ze bezig hun territorium te bewaken en waar nodig te verdedigen, vooral in de nacht is het gegil en gekrijs schaamteloos, maar te zien aan het ontbreken van wonden blijft het bij verbaal geweld. Alleen Zopje moest vrijdag even door de dierenarts nagekeken worden, hij liep al twee dagen mank, pijn in zijn rechter pootje; de diagnose gekneusde teen was haast te gênant voor woorden, gezien de rekening had er toch minstens iets gebroken moeten zijn.  Een weekje binnen houden om zijn pootje rust te geven en aan de pijnstillende drank was de opdracht, waarvan er maar een deel gelukt is, het binnenblijven.

En terwijl ik dit aan het typen was (middernacht) kneep ik hem een beetje, want Loki was net als Zipje en Zopje nog buiten, en het was aan het spoelen! Het stopte een paar minuten geleden met regenen en gelijk hoorde ik een klagelijke miauw aan de voordeur, dus schoot ik naar beneden en zag Zopje door het raam bij de voordeur zittend naar binnen kijken, en ik deed de deur snel open. Gelijk kwam Zipje van achter de hoek ook aanlopen, en het moment dat hij op de mat stapte kwam Loki aanhuppelen met ogen zo groot als schoteltjes, en zo zitten er nu drie natte zwarte katten in de keuken aan het eten, en kan ik met een gerust hart gaan slapen.

Bezoek van Down Under

Rens Broos uit Australië en Jacqueline uit Etten-Leur liepen vrijdag bij Quiltshop Leur de kelder in waar ik aan het werk was. Ze hadden mijn auto voor de deur zien staan, zagen me niet in de winkel staan en vroegen aan Marij of ik er was, en zij stuurde de dames naar beneden, want de longarm machine staat sinds een maand niet meer in de workshopruimte maar in de kelder, waar het heerlijk toeven is, lekker koel en ongestoord.
“Hallo Shirley, gaat alles goed met je?”, vroeg de grijzeblonde dame, ze kwam me heel bekend voor, ze leek heel veel op een Australische quiltster, maar dat het ze ook was, dat drong niet gelijk door. Pas toen ze weer wat zei, hoorde ik een typisch Australische intonatie….”Rens? Rens Broos? Huh, hoe kom jij hier?”, en ik gaf haar a big hug. Goh wat leuk!
IMG_9210
Ik had helemaal gemist dat ze naar Nederland zou komen, ik ken haar van een Yahoo quiltgroep van tig jaar geleden, en ze was bij haar vorige bezoek aan Nederland samen met haar vriendin langs komen wippen bij ons thuis. En nu -6 jaar later- zien we mekaar weer, en ze zijn beiden geen spat veranderd ☺ Ze gingen na een praatje en wat shoppen in de winkel weer verder, ik ging verder met mijn werk; Rens vertrok de volgende dag naar Schotland waar haar dochter woont.
  IMG_4368
En de quilt waar ik aan werkte kwam diezelfde middag nog af, ik had vrij spel gekregen wat betreft doorquiltpatroon, en omdat de quilt vrij druk was van zichzelf, besloot ik er met een all-over patroon overheen te quilten uit de vrije hand; het is wel onregelmatiger dan wanneer je met een panto werkt, maar dat maakt het ook wat speelser.

Hier kan je een filmpje zien met uitleg over een panto. Ik wil het echt gaan leren, maar dan moet de aangeboden quilttop wel retestrak zijn volgens mij, want je werkt vanaf de achterkant van de machine kijkend naar de tekening, en dan zie je niet wanneer de C-cupjes in de quilt tot vette plooien gequilt worden. 
Hij voelde -eenmaal van de machine af- lekker soepel, en na een wasbeurt (gewoon op 30 graden bonte was, met een doosje colourcatchers in de machine en max 1200 toeren centrifugeren, en dan in de droger) zal hij nog mooier er uit zien. Moet je zien wat een verschil, met of zonder quiltwerk IMG_9101IMG_4371het leeft. En de achterkant ook IMG_9224
Toen ik de eigenares van de quilt belde om te zeggen dat hij klaar was en opgehaald kon worden, bleken we mekaar te kennen van de basisschooltijd van onze kinderen. Ook weer zo leuk.

54

Donderdag mocht ik weer een jaar bij mijn leeftijd optellen, ik werd al vroeg gewekt door mijn volwassen spruiten die niets en niemand ontziend “Lang zal ze leven” schetterden zongen, de oudste spruit was er ook bij, ze stond de avond tevoren onverwachts op de stoep, gezellig! In de loop van de ochtend bakte ik een heerlijke citroenwolkentaart, en werd ik tegen de avond toen manlief en zoon weer thuis van werk waren en mijn ouders en broer er waren zwaar verwend met cadeautjes,
IMG_2097IMG_9075paprikaplanten topzwaar van de rijpe paprika’s, 2 potten met zalige zelf gemaakte pruimen-gember jam,  lekkere luchtjes, Lush (shampoo)zeepje en rozen,
IMG_2099en patronen en benodigdheden om zelf lingerie te maken, klik op onderstaande foto en je komt in de (web)winkels
IMG_9081IMG_9082ik Ik zie dat ze bij Kantje Boord (in Amsterdam) ook workshops geven van 3 uur, kijk, dat is nog eens leuk! Ik heb op internet (bv hier op facebook of hier als PDF met veel tips) al zoveel mooie maaksels gezien, dat ik het zelf ook wel wil proberen.
En tevens kreeg ik van een klein groepje Fibermaildames mooie kaarten, dank je Inge B, Merel en Marloes 🙂
 IMG_9080 IMG_9078IMG_4310
Vanavond doen we mijn verjaardag nog eens dunnetjes over, eerst met het avondeten, want we hebben nog meer dan genoeg zalig Chinees eten over van donderdag, gevolgd door visite van de broers/zussen van manlief, weer taart eten, jaja, “jarig zijn” is een werkwoord.

Lekker weekend deel 2

Zaterdagavond hadden we een etentje bij Amigo’s in Roosendaal, bij binnenkomst ontdekte ik dat mijn ketting los hing en het hangertje er niet meer aan zat; ik ik ging gelijk overal op de grond zoeken en stond in de gardarobe al met mijn jas in de hand om naar buiten te gaan, toen ik mijn decolleté checkte, en wat viel er uit mijn bh? Het hangertje! Helemaal opgelucht schoof ik weer aan tafel aan.  Met een tiental barbecues aan die in de tafels ingebouwd zaten, stond de zaak ondanks de afzuigkappen in no-time helemaal blauw, en waren het tropische temperaturen, maar het eten was heerlijk!
IMG_8217Moederdag begon relaxt met een uitgebreide brunch met het gezin compleet, de croissantjes werden tijdens het bakken croissants, enorm groot en heerlijk!
IMG_8222Mijn cadeautjes, bloemen in hanging baskets en twee “kokosnoten” met vetplanten om buiten op te hangen, heel blij maken ze mij hiermee.
IMG_8226 IMG_8233
Ik kreeg ook nog een selfiestick, zodat ik mezelf (duh) op de foto kan zetten als ik weer een kledingstuk af heb
IMG_8253 IMG_2003
en een heerlijk ruikend shampoo zeepje van Lush, hier doe ik een half jaar mee bij dagelijks gebruik. Ik had het blikje in de kast open laten staan en de hele kamer rook ’s avonds naar een subtiele vanille en nog wat anders geur, zalig.

Na de brunch reden we naar mijn ouders en verrasten we mijn moeder met mooie bloeiers, en werden we getrakteerd op een zalige slagroomcitroen taart (Wolkentaart) en schuimtaart, mmm, en voor wie nog lekkere trek had waren daar nog de koektrommels gevuld met choc.chipcookies in allerlei variaties (chocolade en hazelnoten als basis en dan met/zonder gember of met/zonder cranberries), door mijn moeder gebakken.
Ik werd nog even mee naar boven genomen om de knoopjes te bekijken die mijn moeder had gevonden voor me, en daar zag ik een hele mooie siggy quilt in wording tegen de muur, haar tweede! (Siggy staat voor signatuur, in het middelste vierkantje hebben de makers hun naam, woonplaats, land en datum geschreven, bij Marga kan je je opgeven als je ook zo’n verzameling wilt sparen, je moet er dan zelf ook maken en opsturen)
IMG_8237 IMG_8238
en twee quiltjes die nog niet klaar zijn en op een canvas frame gezet moet worden, resultaten van een workshop.
IMG_8235 IMG_3648
Het was heerlijk buiten, even een groepsfoto gemaakt!
IMG_1955 en aan het eind van de middag togen we weer huiswaarts, de mannen gingen voor het eten zorgen, en wat hield dit in? De spareribs waren bij mijn ouders al on-line besteld, en een uur na thuiskomst zaten we aan tafel, wat een dag! Voordat het eten er was hebben we nog een fotoshoot gemaakt,
IMG_1984
wat niet meevalt met zoveel meligheid in de lucht.

Jarige dochter

Afgelopen donderdag was Evelien jarig (24 jaar) en ze kwam het dit jaar thuis vieren, gezellig hoor, en zo genoten we allemaal weer van de Mon Chou taart, deel met aardbeien, deel met kersen, en een kleine taart zonder iets op de mon chou/slagroom laag.
IMG_1944
Vanwege de wind werden binnen de kaarsjes uitgeblazen, al kletsend taart eten en cadeautjes uitpakken, en toen lekker naar buiten. Zipje en Zopje lagen heerlijk te slapen op de banken, ze dachten zeker dat ik de quilts voor hun op de tuinkussens had gelegd 🙂 Toen we er aan kwamen sprong Zopje er gelijk vanaf, Zipje peerde hem toen ik de schommelbank erbij trok, wat een herrie.  Mijn ouders waren ook van de partij, ze hadden hun kleindochter niet meer gezien sinds kerstmis, de tijd gaat zo hard.
IMG_1946
Aan het eind van de middag kwam Tim ook thuis van z’n werk, en hup ging de taart nog een keertje rond; daar zeggen we geen nee tegen, een klein stukje, dat wel, want er moest plek over blijven voor het avondeten.
IMG_1948
Tim en Suzanne hadden zich verheugd op sushi als feestmaal, maar de jarige mocht kiezen en het werd “gewoon thuis eten”: biefstuk, gebakken aardappeltjes uit de oven (met olie besprenkeld en toen bestrooid met Za’atar), en haricot verts met ontbijtspek omwikkeld, ook uit de oven.
We hebben gesmuld, ik bedenk me nu pas dat we geen ijs toe hebben genomen, oei, slechte gastvrouw. Gelukkig was er later op de avond nog taart om de gaatjes te vullen, en toen was het op een piepklein stukje na helemaal op!

Het was genieten, en eind van de maand doen we het weer dunnetjes over, want dan is DH jarig. En drie weken later Tim, en drie weken later Suzanne, en een maand later ben ik de hekkensluiter, en zijn we toen aan vakantie! (en een grotere kledingmaat vanwege alle taarten en snoeperijen 😉 )

Middagje Middelburg

Een paar uur doorbrengen in Middelburg is niet bepaald een straf,  ik had samen met mijn moeder deze zaterdagmiddag een afspraak in de winkel La Vaca, hier gaf Jose Veldkamp,  vertegenwoordigster van het patroontekensysteem Lutterloh, een demonstratie.  Het was even zoeken naar een parkeerplaats aan de kade, en toen zijn we op goed geluk een straatje ingelopen op zoek naar de Herenstraat. De eerste dame die we de weg vroegen zei het goed,: “Eerste straat links en dan weer gelijk linksaf.”, maar dat het “gelijk weer linksaf” zo kort van de hoek van de straat af was, hadden we niet door, we hadden het veel te druk met om ons heen kijken en kletsen. Dus toen het -voor ons gevoel- eerstvolgende straatje niet de Herenstraat was, vroeg ik weer de weg. Helaas, iemand die niet uit Middelburg kwam, en de drie daarop volgende mensen bleken toeristen uit Duitsland en hadden ook keine ahnung. Ik schoot toen een ouder echtpaar aan die met hun kleinkindje in de buggy liepen (met overhaaste conclusies trekken moet je voorzichtig wezen, het kan een “tweede leg”-echtpaar zijn) , en zij stuurden ons terug, “Bijna tot aan die hoek daar, het straatje dat er vlak voor rechts loopt is het“, en al kletsend liepen we weer terug.

De Herenstraat is een steegjes-achtig straatje, niets verraad de aanwezigheid van een hele leuke naaimachine/stoffen/fournituren/wol winkel,  of toch, buiten de deur hangt een vlag en staat een paspop met een zelfgemaakt jurkje, en pas als je de etalage vol ouderwetse naaimachines ziet, weet je dat je goed zit. Vol verwachting op wat ons te wachten stond, stapten we ruim een kwartier te vroeg de winkel binnen; eerst vergapend aan de prachtige klederdrachtstoffen, de grote wand knoopjes, en toen ik kwijlend over de bollen wol hing, was mijn moeder letterlijk én figuurlijk al door de knieën gegaan voor potjes textielverf die op de onderste plank van de kast in de uitverkoop waren. Onverwachtse koopjes zijn het leukst.

Ik zocht 12 blauwe knoopjes uit voor de wereldkaart-jurk voor Suzanne,
IMG_7664
de vriendelijke eigenaar (denk ik) hielp me, en gaf me het hele buisje met de resterende 6 knoopjes gratis, zag ik toen ik bij thuiskomst het zakje openmaakte. En dan zeggen ze dat Zeeuwen zuinig zijn, 3 euro cadeau gekregen 🙂 !  Verder vond ik nog een mes voor mijn grote rolmes en voor Suzanne een boekje over Naaien met de lockmachine, door Julia Hincks, volgens de eigenaar een geweldig boek, ( Librero ISBN 978-90-8998-442-5) en het laatste, dus was ik helemaal happy. Wat is dat toch met me als ik het laatste item in de winkel te pakken heb, maakt niet uit wat het is, het geeft mij altijd een geluksvogel gevoel :-).
IMG_7678
De Lutterloh demonstratie van ruim 1,5 uur was voor mij niets nieuws onder de zon, (ongeveer wat hier in het uitgebreide demofilmpje te zien is, maar dan niet nagesynchroniseerd). We zaten met zo’n 10 dames en één man, gok ik. Dat van die man is geen gok, maar de hoeveelheid dames wel. Ik ben helemaal vergeten om foto’s te maken, dus ik kan geen hoofden natellen. We kregen zalige koffie, lekkere koeken gingen rond en er stonden chocolade eitjes op tafel. Na afloop kon men het systeem kopen, rollen patronenpapier of supplementen. Ook lieten veel dames hun borstmaat opmeten, niet op de bh-winkel manier, maar hoog over de schouderbladen en via de bovenkant van de oksels schuin naar voren over de borstjes, zoals hier geshowd wordt. Een dame leek ontzet dat haar bovenwijdte een stuk groter uitviel dan wat zij beweerde, volgens mij was dit dezelfde vrouw die tijdens de uitleg er prat op ging dat haar bovenwijdte gelijk was aan haar heupwijdte, beiden net onder de 100 cm. “Opschepper”, zei ik toen hardop, terwijl ik toch echt meende dat ik het dacht, maar de dames naast mij begonnen toen te grinniken, ai. Gelukkig kon de “opschepper” zelf er ook wel om glimlachen. Me and my big mouth.

Met het naar de uitgang van de winkel lopen ontdekte ik nog een zware kwaliteit ptt post stof (geen originele PTT postzak van jute), en toen ik hiermee in de rij bij de kassa stond te wachten, kwam mijn moeder aanlopen met een rol postzegelstof, en vooruit, daar nam ik dus ook een meter van.
IMG_7676Het is te dik voor patchwork, maar voor een tas, jas of eventueel kussenhoezen is het perfect. Ook zag ik Vlisco’s
IMG_3388 IMG_7672 IMG_3387
die nu voor €5,- de meter weg gingen.
Maar niet met mij, want ik kreeg even een vlaag van verstandsverbijstering die positief uitpakte voor mijn portemonnee , maar negatief voor mijn lapjesvoorraad. O boy, en een spijt dat ik nu heb……
Ik moet maar denken dat begeren mooier is dan bezitten, je kan niet alles hebben.

Nieuw jaar, nieuwe kansen

Allereerst de beste wensen voor het nieuwe jaar!

 photo graphic03.gif

2014 staat bij mij te boek als dikke pech wat betreft blessures;  het jaar begon met het negeren van een zwaar gekneusde rechter pols (van tuinwerk) omdat ik de in december gestarte Celtic Solstice mystery quilt van Bonnie Hunter  achter elkaar af wilde maken.

Celtic Solstice

Celtic SolsticeIMG_7734

Toen 14 januari de bies en label er op zat ging ik pas naar de dokter, kwestie van prioriteiten stellen. Het volledig herstel van de pols nam ruim een half jaar in beslag, tussendoor maakte ik wel kleine dingen, ging in Maart naar het Dottenquiltweekend, gaf ik in Terneuzen een workshop paperpiecing,
IMG_3863 IMG_3865  en de serieuze quiltproduktie kwam in juni weer op gang toen we met de mini bee de quilt van onze doodzieke vriendin in een week tijd besloten af te maken,

voor Julie

voor Julie

IMG_4643Julie overleed in Augustus.
Ik hielp in Augustus mijn moeder met het doorquilten van de kattenquiltjes, zodat ze deze tijdens hun 60 jarig huwelijksfeest aan de kleinkinderen kon uitdelen
IMG_9579
In september maakte ik een babyquilt voor een collega van zoon en DH,

voor Julia

voor Julia

Julia

IMG_5393 en om wat met de hand te doen te hebben tijdens het Belgische quiltweekend kwamen de patronen van een stitchery kerstquilt op tafel. Tijdens dat weekend wisselde ik handwerk af met machinaal festonneren van de sneeuwmannen, zo leuk om te doen!
IMG_9878

IMG_5649 IMG_2065Het ging wel erg lekker, de top was vlak na dat weekend klaar om mee te nemen naar de gezellige en drukbezochte Helmondse Fonkeldag, voor de stevigheid had ik de top op de kippenquilt vastgespeld, en deze wilden de dames ook even zienIMG_2118 IMG_2119 Een paar weken later was deze quilt klaar

IMG_1432
De dagen werden opeens koeler, en als altijd in de donkere herfstavonden komt er bij mij de drang om flanellen quilt te maken, zoon offerde zijn bed op als ontvanger, en na een week vol fanatieke snij- en naaiwerk en nog een paar dagen van rustig knipwerk was de ragtime klaar als een mooie start van December.

IMG_1630

de achterkant

de achterkant

Het beloofde een gezellige drukke maand te worden; mijn kerstquilt kwam in de etalage van Quiltshop Leur te hangen 🙂 ik voelde me best trots toen ik de foto zag die Monique had genomen van haar etalage, wat hing hij mooi!

IMG_2669

Ik organiseerde voor mijn on-line quiltgroep een Kerstbingo die het eerste weekend van start zou gaan, en verheugde me op het deelnemen van deze mysteriequilt van Bonnie Hunter, die eind november al van start was gegaan, ik was het eerst niet van plan,  maar nadat ik mezelf had beloofd er geen haast achter te zetten om hem achter mekaar af te maken om overbelasting te voorkomen, ging ik er toch voor.  Uiteraard had ik hiervoor niet van alle kleuren voldoende stof in voorraad, en maakte ik samen met mijn moeder dankbaar gebruik van de opheffingsverkoop van quiltwinkel de Parel in Groede, wat een buit! IMG_6499

Helaas raakte ik op 8 December weer vleugellam, struikelend tijdens het aankleden brak ik mijn linker pols ( kop van spaakbeen brak af), en klaar ben je dan: “6 weken gips en een maandenlange revalidatie”, zo werd me door een serieus kijkende orthopedische chirurg verteld, balen zeg, ik had nog wel zoveel plannen voor deze maand(ag) gemaakt.

 Chineese vingers

Nog 2 weken en dan hoor ik of het gips er af kan. Ondertussen heb ik mijn kerstquilt én mijn Cinnamon quilt opgehaald,

IMG_6850 IMG_2791

Zal ik dit blogje afsluiten met goede voornemens? Vooruit dan maar.

Ik ben voornemens om net zo veerkrachtig te zijn als de hortensia’s in onze tuin, die -na een dikke week bedolven te zijn geweest onder een zware pak ijs en sneeuw- nu dankzij de dooi verlost van de balast weer fier omhoog zwiepen en met hun uitgedroogde roestbruine bloemen met ieder zuchtje wind heen en weer wiegen. De bloemen zijn indrukwekkend vanwege hun formaat en toch elegant als een ballerina in een kanten tutu,
 photo leuk4.gif
en daar wil ik een voorbeeld aan nemen dit jaar. Veerkrachtig, indrukwekkend en elegant. Of uitgedroogd, roestig en zuchtend? De tijd zal het leren, ik ga toch graag voorde eerste optie, als ik mag kiezen.

Zoef

Zoef, wat is dat? Dat was alweer een week die voorbij is gegaan in een zucht, en gezucht werd er echt hier in huis. Een pindakaaspot die ik tussen mijn benen ingeklemd niet open kreeg, net zo min als de pruimen-gemberjam, en mijn boterham toen van ellende maar aan de Nutella moest gaan, zware momenten. De kerstboom werd opgetuigd, drie ballen sneuvelden, maar er bleven nog meer dan genoeg over om op te hangen; de boom is dit jaar veel slanker, maar nog steeds lekker druk.
IMG_6679 IMG_6681
Zachtjes zuchten -anders miste je tekst-  tijdens het meeschrijven met Het Groot Dictee op tv, wat zaten er weer instinkers bij.

IMG_6677

Het Groot Dictee

Maar mij hoor je alleen maar zuchten, en niet klagen: ik was vanmorgen zo blij dat mijn hand er nog aan zat en ik mijn stramme vingers gewoon kon bewegen na een nachtmerrie (droomde dat mijn hand eraf gesneden werd), dat ik de pijn voor lief nam.  Nou ja, voor lief nemen is wel erg overdreven, ik moet het er gewoon mee doen tot de pijnstiller werkt en het overgaat. Het doorsnijgevoel van mijn pols is denk ik een nawee van afgelopen vrijdag, denk ik hoop ik.

Schermafbeelding 2014-12-22 om 18.17.06Toen werd er flink aan mijn vingers getrokken om te zorgen dat hij niet om zou klappen, ik kreeg nieuw gips nadat nadere inspectie om te zien waar de oorzaak van mijn dood verdoofd aanvoelend ringvingertopje vandaan kwam niks opleverde, en nu ik er toch was kon het gips vervangen worden en kon zo de afspraak van maandag weggestreept worden. “Doe maar blauw gips”, antwoordde ik, toen me om een kleur werd gevraagd, de gipsmeester met gemillimeterd haar stond al met de deurklink in zijn handen om de gewenstekleur te halen, deze knoop moest snel doorgehakt worden.  Blauw omdat het zo mooi bij de kerstboom past?

Maar veel zien we er niet van; het lichtgewicht kunststof gaas wat om mijn arm gewikkeld keihard werd, heeft scherpe randjes en voelt ruw aan. Op de gipskamer werd wel fluweelzachte tape daar geplakt waar het in mijn vingers/arm drukte, maar ik voorzag winkelhaken in mijn kleding en in de blote lijven bij nacht, en zo werd de mouw van een oude grijze coltrui van Suzanne eraf gesneden met een rotary-cutter en over het blauwe gips geschoven.Heb ik toch even lekker kunnen snijden, het begin is er.  Loki vindt het grijs wel mooi kleuren bij haar vachtje, ze ligt er vaak zo bij  op schoot/kussen.
IMG_2708
En bij het zien van de foto die Evelien mij stuurde weer gezucht,  want wat hangt haar kerstquilt daar mooi te wezen. Woensdag komt ze naar huis, helpen met de boel “eerste kerstdag klaar” te maken, voor de gasten komen.
IMG_6716
Het snoepgoed voor die dag is al in huis, aan mijn DH is dit wel toevertrouwd, hij heeft zich nu ingehouden; vorig jaar was het zoveel dat we tot aan Pasen wat te snoepen hadden in huis 😉
IMG_2709 IMG_6701 IMG_6702 IMG_6703
Zucht, met al dat lekkers is het gips niet het enige wat mogelijk strak zal zitten na de vreetdagen feestdagen.

Stoffig

De ragtime voor Tim schiet al aardig op, ik moest voor de laatste 20 blokken vorige week flink in de bak zoeken naar grote stukken om aan elkaar zetten om er mooie blokken van te maken, en ook wilde ik de restjes van mijn tussenvullingen gebruiken. Om deze laatste aan elkaar te zetten, gebruikte ik vlieseline in smalle stroken gesneden en op de naden van de vulling gestreken. Ga bij de foto met de cursor op de foto staan, je krijgt nu tijdens de slideshow tekst te zien


De rijen 10, 11 en 12 liggen klaar om aan elkaar genaaid te worden, en dan nog 3 rijen. Met al dat inknippen komt er wel veel stofdeeltjes vrij, je ziet ze met tegenlicht gewoon opstuiven, misschien kan ik beter een stofkapje opzetten? Man wat een gevaarlijke hobby is het quilten, van het in vingers snijden, in vingers naaien, armen overbelasten, nek verkrampen, blaren op de handen, en nu nog stoflongen oplopen? Het moet niet veel gekker worden.

Opeens is er op het late uur een feeststemming in huis bij zoon, hij kreeg vanmiddag de uitslag van een tentamen binnen, durfde de brief nu pas te openen, en hij heeft er een voldoende voor gehaald! Hij heeft tot nu toe alles gehaald, grote grijns op zijn gezicht van blijdschap, want dit was een hele zware, en hij had zich op een onvoldoende voorbereid.

En nóg een vrolijke noot: mijn ouders zijn gisteren overgrootouders geworden, hun in Australië woonachtige kleindochter is bevallen van een dochtertje Ella, via e-mail komen de foto’s binnen, zo klein, zo lief. Alleen zo jammer dat ze het kleintje niet even kunnen vasthouden, niks aan te doen. Leuk detail is dat Ella geboren is op de verjaardag van haar tante Anke, de in Amsterdam wonende kleindochter van mijn ouders. Moet ik er even een schemaatje van maken, of snappen jullie het nog?