Auteursarchief: shirley

Brutale apen

IMG_7500
De pubers mogen dus overal in huis komen, en dat doen ze dan ook met volle overgave; de boodschappentas is nog niet leeg of Jon springt er in om te kijken of er wat van zijn gading bij zit, Arya is wat banger uitgevallen en bekijkt het van een afstandje. Ze is ook onhandiger in het springen, vaak haalt ze het net niet en klauwt dan haar weg verder omhoog.  Jon is daarentegen niet gehinderd door angst, hij springt eerst en ziet dan wel of het lukt, grijnzend kijkt hij op, betrapt!
IMG_7412
IMG_7414
Jon wilt alles graag weten, zo ook hoeveel ruccola sla Suzanne uit het zakje gemengde sla haalt
IMG_7574
(aan haar handen draagt ze  silverplints  vanwege hyper flexibele duimgewrichten, vergoed door verzekering mits je via huisarts verwijzing naar orthopedie aanvraagt. De meeste mensen denken dat ze mooie handsieraden aan heeft,  missie geslaagd, want die leren- en siliconen braces waren zeer ontmoedigend)

Na het eten liet Tim een filmpje zien, en daar ging meneer toch even goed voor liggen, hij kon het zo heel goed volgen.
IMG_7564
Tijdens het eten zitten de katten trouwens allemaal in de woonkamer, in het begin probeerde Jon het wel om erbij te komen, maar dan werd hij resoluut van tafel getjoept, en omdat hij toch niks kreeg was het voor hem de moeite niet waard. Als ik sta te snijden proberen ze nog wel eens via mijn broekspijpen omhoog te klimmen, maar zodra de kookplaat aangaat is de interesse weg, gelukkig. 

Gisteren haalde ik het kratje met geopende pakken van levensmiddelen uit het kastje en zette het op tafel om de pasta te zoeken, en toen ik het kratje terug wilde zetten, zag ik twee paar oogjes me ondeugend aankijken,
IMG_7712
Even laten zien waarom ik er een kratje heb staat: eerst zag het er zo uit en zocht ik me rot naar spullen, moest hierbij haast plat op mijn buik liggen
IMG_4019
alle open verpakkingen in het kratje
IMG_4048
en met het kratje in het kastje ziet het er altijd opgeruimd uit en kan er niks achteraan omvallen en inhoud verliezen
IMG_4047
We hoeven geen tv aan te zetten voor sport of amusement met deze twee mormels,
IMG_7611
ze halen halsbrekende toeren uit. Zo houd ik mijn hart al vast voor de kerstboom, hoe gaat die door de eerste dag/nacht heen komen, houden we nog ballen over, gaan ze gelijk voor de piek, of zijn ze er bang van? Na het weekend zullen we het weten. En nee, ze mogen nog niet naar buiten, nog lange niet; eerst moet het vuurwerkgeweld helemaal achter ons liggen. 

Tea Party

Veel foto’s, jullie zijn gewaarschuwd.
18 oktober zijn we gestart en ik ben al met de vierde ronde bezig, het gaat niet snel hoor, ik doe tussendoor nog andere dingen en wil niet teveel voorlopen op de andere dames van de bee, Els en Marloes. De tweede bee was 8 November, en het was heel gezellig, zo leuk om te zien hoe de andere middendelen van de quilts er uit zagen
IMG_7104
en deze is van Marloes
IMG_0646
en deze is van Els
IMG_7103
Ik had de blokjes voor de rand
IMG_6949
in zakjes meegenomen, Arya bleef thuis
IMG_6940
en onder het genot van een negerzoen naaide ik de rand met vierkantjes er aan
IMG_7100
IMG_7101
Ik had een proefblokje gemaakt voor rand 3, en die lukte gelijk
IMG_7106
Dus ging ik later thuis lekker verder, eerst even de kleuren van de rand goed verdelen nu dat er een affe blokje was. Zie je hoe het verdeeld is? Links en rechts zijn de kleuren diagonaal gespiegeld en boven en onder ook, dit zorgt voor rust voor het oog, voor zover dat met mijn bonte versie nog mogelijk is. 
IMG_7128
Ik was alleen niet tevreden over het ene lapje rechts van de tafel dat dezelfde stof was als van de blokjes er naast, dus die ging er uit, en Jon hielp me met volle overgave.
IMG_7400
na wat testen met andere lapjes er onder, werd het deze, de suggestie van de gestreepte wat er boven zat heb ik overwogen, maar het restje wat ik ervan had was niet groot genoeg.
IMG_7416

naaien, snijden, checken
IMG_7171
alles op volgorde houden voor de volgende stap
IMG_7175
en weer naaien en snijden, het was een hele toer met die bogen om het mooi door te laten lopen, maar het is goed gelukt.
Ik gebruikte maar twee spelden, eentje in het midden en eentje op het laatste stukje,
IMG_7176
en de rest hield ik met mijn vingers op hun plek, niet teveel trekken, want dan krijg je vervormingen,
IMG_7180
ik naai dus op een rustig tempo
IMG_7181

en zo ziet het er nu uit
IMG_7535
Gisterenmorgen was de derde Tea Party Bee bij Els Feteris, maar ik durfde het niet aan om te gaan, vanwege dramatisch geglibber,  de straten bij ons waren al spekglad en ik vermoede ook veel ijzel en bevroren sneeuwresten op de binnenwegen bij Zevenbergen. Heel jammer vond ook Els, maar het was geen ongeluk waard. Ik besloot thuis te gaan werken aan de blokken voor de volgende rand, de theemokjes, ik moet er nu de vier maken die in het midden zitten van elke rand met de licht gele stof.
IMG_0462
eentje had ik er al af zonder het theekopje en bloemen.
IMG_7508
blok is wel vierkant
IMG_7514
Het is er bij nog eentje gebleven vanwege onnozele onoplettendheid. Of kwam het omdat ik de helft van de tijd Jon uit de buurt van het snijmes moest jagen? Flauw he, hij wilde ook alleen maar meespelen. Het begon goed
IMG_7684
maar toen
IMG_7685
Pffff, wit strookje dus versneden, gelukkig had ik nog wat liggen. Jon vond dat ik even een time-out moest nemen,
IMG_7688
en toen ik opstond en met koffie terug kwam, had hij hard spinnend bezit genomen van mijn bureaustoel
IMG_7654
een uur later mocht ik wel verder werken van hem
IMG_7692
en na wat uithalen, dieper innaaien en strijken, kwam het hier ook goed
IMG_7693
maar ik moet eerlijk toegeven dat dit niet mijn meest favoriete blok is. Het vierkantje rechtsonder ga ik even lostornen en met een wat kleinere naad vastnaaien, zodat ik het blok wel vierkant heb, want dit stoort me
IMG_7694
Een naadje van 1/8e inch zou best kunnen hoor, maar dan moet er niet teveel aan getrokken worden of het naadje scheurt uit.
Goed lezen is ook een vak apart trouwens, ik had moeten wachten met het onderste stuk er op te zetten, want hier komt de bodem van het theekopje in, natuurlijk. Nou ja, dat is maar een klein stukje naad middenin die ik moet lospeuteren, was alles maar zo makkelijk te verhelpen met een tornmesje.

Puberkatten

Jon en Arya mogen sinds 3 weken nu overdag overal in huis komen, het moment dat de keukendeur openbleef was heel spannend voor Arya, die duidelijk drempelvrees had
IMG_7427
terwijl haar broertje al naast de voordeur stond
IMG_7424
en later als eerste de trap op liep en hard miauwend Arya riep om ook te komen. Toen ze te lang treuzelde bij de eerste traptredes en niet hoger durfde te gaan
IMG_7429
liep Jon naar beneden, ging achter haar staan en duwde haar met zijn neusje tegen haar kont zo de rest van de trap op. Ik stond erbij en keek er met ingehouden adem naar en vergat prompt foto’s te maken, maar dh zag ook hoe hij haar aanmoedigde om door te lopen. Zo lief!
Haast sluipend liepen ze van kamer naar kamer, Loki lag op mijn naaikamer niets vermoedend te slapen, ze gromde maar deed verder niks, 
IMG_7438
en toen Jon niet weg ging, ging ze naast mijn bureau op een ander slaapplekje van haar liggen om Jon zijn zin te geven. Ze heeft op de foto ook echt een verontwaardigde blik.
IMG_7441

Het is soms wel erg verleidelijk om tikken uit te delen, zoals hier wanneer ze het pad naar de woonkamer blokkeren voor Zopje. De stoffen kat is een deurstopper, nooit gedacht dat hij het zo lang zou overleven toen ik hem twee jaar geleden als kerstcadeautje van Monique Storms kreeg. 
IMG_7554
“Van mijn eten blijven ze af”, laat Zopje weten als hij zijn voerbakje met seniorenvoer in de garage toedekt, en gelijk heeft hij.
IMG_7557
Sinds een week durft Zopje weer bij mij op schoot te kruipen, zelfs als Arya naast me ligt en Jon door de kamer banjert
IMG_7539
Zopje ging zo liggen dat hij Arya goed in de gaten kon houden, en reageerde geïrriteerd toen Jon met zijn staart ging spelen, maar bleef wel liggen. 
IMG_7540
Sinds gisteravond weet ik dat het helemaal goed gaat komen, Arya lag op de quilt op mijn schoot te slapen toen Loki erbij sprong.
IMG_7682
Ze negeerde Arya en liet zich door haar besnuffelen, maar na een tijdje van spinnend rondjes draaien en kopjes geven aan mijn hand, sprong ze toch weer op de grond.  Heel even was het een gelukzalig moment.

Workshop scones

Het is 1 december, Sinterklaas en de kerstman staan bijna voor de deur, de kerstboom is al aangeschaft maar hoeft nog niet in huis, en de kleine katten lopen sinds een week door het hele huis en het gaat wonderwel goed tussen de “oudjes” en de pubers.  Jon (slapend op de lichte quilt) zoekt Loki veel op, “maar wel met behoud van distantie”, laat Loki met een brom weten, en Zopje vindt het ook niet meer zo bedreigend en kruipt overdag gewoon weer bij mij op schoot als er plek is in plaats van naar boven of buiten te willen gaan.
IMG_7441
Maar hierover meer in een andere blog, ik wil eerst vertellen over een workshop scones maken van twee weken geleden. Ik had begin november op de facebookpagina van Hightealicious gezien dat mijn quiltvriendin Joan deze workshop ging geven op de 17e november en dat er nog enkele plaatsen vrij waren; ik had al iets op de agenda staan voor die dag en vond het jammer dat ik niet kon, maar plots bleek het geplande niet door te gaan, dus snel Joan gemaild en hoera, ze had nog een plekje vrij.  Joan en ik zaten voor 2007 heel wat jaren op dezelfde bee en kwamen geregeld bij elkaar op de koffie/thee tot ze naar het hoge noorden verhuisde, naar Beetgum, een paar jaar later verhuisde ze naar Dordrecht. 
De workshop was  hier van 15.00 tot 16.00 uur, Dordrecht is voor mij iets meer dan een half uurtje rijden, en vanwege gebrek aan verkeersdrukte verliep de rit vlot en kwam ik ruim op tijd aan. Blij met een parkeerplaats voor de deur
IMG_7326
Gelijk met mij kwamen nog twee dames aan en bij binnenkomst werden we begroet door Joan, we waren te vroeg en mochten in de zaal even wachten tot we met z’n zessen waren en mochten we de keuken in om te gaan bakken, de volgende groep dames die hierna binnen kwamen druppelen kreeg thee met verse scones en waren na ons aan de beurt in de keuken.
IMG_7330
Joan begon gelijk met voorstellen en uitleggen, en zo stonden we in no-time tot onze ellebogen met onze handen in de kom om boter en bloem enzo te mengen,
IMG_7343
daarna gingen de eieren en karnemelk erbij (niet meer met blote handen werken), en de hieruit voortvloeiende deegbal moesten we een beetje in vorm kloppen om er 12 scones uit te steken, op de foto zie je ons de scones afstrijken met ei,
IMG_7334
het was echt in minder dan een half uurtje gepiept. Papiertje met naam erbij, en hup de oven in.
IMG_7333
Ik gebruikte met uitsteken een iets te grote steker, en enkele scones zagen er gecrasht uit,
IMG_7332
maar dat mocht de pret niet drukken, ze smaakten er na het bakken niet minder om, zo bleek later. De keukentafel als een slagveld achterlatend mochten we aan de thee met scones van Joan in een prachtige kamer van het Patriciërshuis, echt koninklijk en heel Engels.
IMG_7327
en een kwartier later werden de bakplaten met onze baksels naar binnen gebracht. We mochten er niet aankomen, kans op inzakgevaar dreigde anders, maar we mochten wel al de heerlijke geuren opsnuiven. Dit was mijn batch, ik moest lachen toen ik ze zag, vooral om dat kleine hompje, dat heb je als je niks kan weggooien, zelfs de scraps krijgen een kans.
IMG_7341
Toen ze voldoende waren afgekoeld werden ze in knalroze tasjes gestopt om mee naar huis te nemen.
IMG_7342
Maar we hoefden nog niet weg,  we smulden nog van de door Joan gebakken scones
IMG_7340
en kregen nog een kopje heerlijke Earl Grey thee met lavendel. Volgens mij heb ik dezelfde prent van het servies op stof staan, mooi hoor. Toen iedereen naar huis was hebben Joan en ik nog een tijdje aan tafel gezeten om bij te praten, echt een geval van long-time-no-see, veel te lang geleden en zeker voor herhaling vatbaar.  Het was een dag met een gouden randje. 

Quiltcafe Ginneken tentoonstelling

Afgelopen weekend lieten de quilters van het quiltcafe Ginneken aan het publiek zien wat ze allemaal in huis hadden, de locatie was perfect, het leek wel een oude school, schitterend gebouw met lekker veel (betaald) parkeren vlak bij. Één kleine correctie door Quiltcafé Ginneken; het parkeren op het terrein van Vianden is gratis evenals op het Schoolakkerplein.
Ik keek mijn ogen uit! Ik ging niet alleen voor de quilts maar ook omdat ik enkele dames ken die lid zijn van deze quiltgroep, zoals Marry en Hennie die ik ook elke maand zie op de Pickwickbee in Etten-Leur, en gelukkig kwam ik ze allebei tegen, en nog meer bekenden. Hier Marry
IMG_7711
met haar favoriete gereedschap in haar handen. Geen foto van Hennie, bedenk ik me nu, jammer. Er waren drie ruimtes waarin je quilts aantrof, hier de grote zaal met quiltshop Leur rechts, Wil staat in de winkel en achter haar hing haar eigen quilt.

IMG_7788
Links een naaimachinewinkel met Bernina en Brother demonstraties, borduurmodules en doorquilten. Achterin de zaal (waar de ingang van het gebouw zit) bevind zich de bar waar je heerlijke pompoensoep kon eten, gemaakt door een chefkok, en dat proefde je wel! Achter mij op het podium hingen ook veel quilts. Prachtig is de pineapplequilt links vooraan hè, hij spettert van het scherm af.
IMG_7946
In een andere zaal hingen de winterquiltjes,
IMG_7878
heel sfeervol gedaan! Hier kreeg ik niet alle quilts goed op de foto vanwege de krappe ruimte, en ik zag net dat ik de rendierquilt van Marry niet met een close-up met haar naam heb geschoten, dus bij deze.
En in een ander zaaltje (een voormalige lange brede gang)  was links de tombola afdeling
IMG_7731
met rechts een tafel vol gehaakte dieren, en verderop kon je ook workshops volgen
IMG_7732
Toen ik hier was, was het net lunchtijd, twee uur later was het veel drukker, veel mensen zullen  de grote regenbuien hebben afgewacht denk ik.

Klik hier voor alle foto’s die ik heb gemaakt,
QuiltCafeGinneken 11-2017
Bij de quiltwinkel heb ik nog lapjes gescoord,
IMG_7956
IMG_7958
en ook al vind ik het heel belangrijk om de aanwezige winkels te sponseren door er iets te kopen, ik liet de naaimachinewinkel maar voor wat het was. Toen ik weg ging was het droog, maar eenmaal bij mijn auto begon het weer te spetteren en gezien de donkere lucht waagde ik het er zonder paraplu maar niet op om de winkelroute te lopen waar ook nog quilts in de etalage hingen. Goed gegokt, want onderweg kreeg ik een flinke bui op mijn dak. Thuis gekomen pakte ik eerst koffie en daarna de drie tombolaprijzen uit,
IMG_7950
spannend wat ik er in aan zou treffen, eerst de zakjes maar openen. Een schattig stitcheriepatroontje voor een naaldenmapje, en ooooh een stofpakketje om huisjes te maken. Laat ik daar nou even geen zin meer in hebben :-).
IMG_4455
Hier kan je mijn huizenbouw bekijken van A tot Z.
Ik opende het doosje om daarin een flinke stapel mooie -helemaal mijn smaak!- bonte lapjes te ontdekken met een beschrijving erbij, het muisje dat er bij zat was een speldenkussentje dat je op je vinger kan zetten. Jon was op het geritsel van het papier afgekomen en zat er met zijn neusje bij, hij wilde ook niks missen, en nog voordat ik er erg in had had hij de muis in zijn bekje genomen en was van tafel gesprongen.
IMG_7952
de stofjes voor de huisjes
IMG_7953
Jon en Arya vonden het muisje enig
IMG_7964
maar ik heb het arme muisje toch maar gered van een wisse sloop
IMG_7965
Het was weer een enerverende dag, dat pakken ze niet meer van me af.

Dotten reünie

Buiten was het waterkoud en somber, maar binnen was het lekker warm en gezellig, want ik bevond me in het gezelschap van allemaal quilters; ongeveer de helft kende ik nog van de Dotten-quiltweekenden, deze werden georganiseerd door Dorry.
IMG_7214
Dit was de derde quilt-ontmoetingsdag in Poppel (Belgie, net onder Tilburg) , georganiseerd door Marjolein, en Dorry was er met haar winkeltje. Het was genieten, kijken wat andere dames allemaal deden, verhalen werden verteld en quilts geshowd, kijk hier voor de foto’s:
Dotten reünie 11-2017
De catering werd verzorgd door vriendinnen van Marjolein, en haar man was verantwoordelijk voor de zalig mosterdsoep, ik ben helaas vergeten het recept te vragen; dag vloog om! Marjolein verwende ons enorm, ze had voor iedereen een cadeautje gekocht en die werden verloot,
IMG_7692
ik kreeg dit schattig blikje met inhoud
IMG_7215
Ze had ook een quiltrek gemaakt die werd ook verloot, Dimphy was de gelukkige; de opbrengst van deze lootjes ging naar een ontwikkelingsland-project. Ze vertelde er vol enthousiasme over, hier een korte samenvatting in een email de volgende dag:

Er zijn 55 lootjes verkocht dus er kan € 110 naar Flor Ayuda. En degenen die het niet gewonnen hebben kunnen toch een goed gevoel hebben omdat ze er weer toe bijdragen dat in Guatemala weer een kind naar school kan. Een eerste vereiste daarvoor zijn schoenen en een uniform. Heb je dat niet dan mag je niet naar school. Jullie kunt je voorstellen dat dat al voor veel mensen een onoverkomelijk probleem is.

Bij Dorry’s winkeltje kocht ik een aller schattigs olifantienspeldenkussentje
IMG_7216
en wat mooie lapjes
IMG_7218
in het kleine doosje zit een geurkaarsje, een cadeautje van Renate van der Horst die ook mooie doosjes en tasjes maakte voor de winkel. Marjolein had op het laatst nog een verrassing voor ons in petto, ze wilde zelf altijd al graag een grote dresdenplatequilt maken, maar aangezien het er toch nooit van zou komen kregen wij nu allemaal een blok met stof (want daar had ze genoeg van), om voor onszelf te maken, leuk!
IMG_7219
Ik had een Life is Beautiful stitcherie blokje meegenomen om aan te werken,
IMG_7211
het opgestreken patroontje had ik de avond tevoren nog snel voorbereid onder toezicht van Jon en Arya
IMG_7208
de al gemaakte blokjes heb ik gelijk op maat gesneden, en even later lag Jon in het doosje waar ik ze in wilde stoppen gaan liggen.
IMG_7209

Loki en Zopje ontmoeten de jonkies

Vrijdagavond waren Arya en Jon uitgevloerd van een hele avond rennen en jagen door de woonkamer, Jon lag op het laatst met zijn bekje open en tong eruit hangend te hijgen, gebrek aan conditie. Ik haalde de transportkooi en we brachten ze tegen middernacht weer naar de logeerkamer voor de nacht. Ze sputterden niet tegen, een teken dat ze echt toe waren aan rust. Net als Loki en Zopje, die zoals gebruikelijk de hele middag boven hadden gelegen en nu gedreven door rammelende magen argwanend de keuken betraden.
Loki had de jonkies al via de schuifpui begroet, al grommend en blazend
IMG_6783
Nadat ze zeker wisten dat de kust veilig was en de hele kamer hadden afgesnuffeld, gingen ze op hun vaste plek in de woonkamer liggen en daar bleven ze de hele nacht.

Om half 6 werden we alweer wakker geschreeuwd door Jon, hij vond het welletjes en wilde eruit, maar wij nog niet, en gelukkig werd het snel weer stil op de bovenste verdieping. Nadat ik aangekleed was ging ik eerst naar beneden, Loki en Zopje eten geven en indien gewenst naar buiten laten, Zopje was blij om een frisse neus halen, maar Loki draaide zich nog een keertje om, ook goed.
Jon was al aan het roepen toen hij me de badkamer uit hoorde komen en stond nu in de logeerkamer al helemaal in de startblokken toen ik de deur opende en liep voor me uit de trap af, terwijl ik Arya van het bed afplukkend bij de trap zette. Ze maakte geen aanstalten om de trap af te lopen, ik droeg haar dus naar beneden, en dat beviel mevrouw opperbest, ze liet het spinnend toe.

Toen ik ze in de keuken neerzette kon de deur pas dicht nadat Jon klaar was met de schoenen in de hal te hebben geïnspecteerd ook de keuken in was gehuppeld. Ik wil ze nog niet door het hele huis laten banjeren, Loki en Zopje hebben hun rust nodig en ik zou niet weten wat ze uitspoken als ze mijn naaikamer induiken. Ik moet er nog steeds opruimen en stofzuigen, al die spelden en draadjes overal.

Loki lag nog op haar stoel maar was klaarwakker toen de mormels de kamer instoven, over elkaar heen buitelend en apenkooiend door de kamer heen raceten. Om als bevroren stil te staan toen die ene stoel begon te grommen en te blazen. What the fuck? Met gepaste respect liepen ze achteruit weer weg, Jon ging er later nog en paar keer bij liggen om te kijken wat er gebeurde, maar Loki staarde en gromde hem steeds weg. En elke keer als de kleintjes iets te dicht in de buurt van Loki kwamen, liet ze het weer merken, maar ze viel ze niet aan.

Na een half uurtje besloot ze dat het welletjes was geweest en wilde ze naar buiten, om het via het zijraam te kijken wat ze allemaal uitspookten, het duurde niet lang of Jon had haar ook in de gaten en wilde spelen. Arya was veel te druk in de weer met haar balletje, veertje en propje papier.
IMG_6807

Zopje zag ’s morgens met lede ogen aan dat er rare gasten in huis waren en wilde er niet in
IMG_6799
maar hij was ‘s middags zo gedreven door de honger dat hij het vergat en naar binnen kwam via de voordeur, dh liet hem de keuken in en gelijk viel hij het kattenvoer van de kleintjes aan, oei Zopje, dat spul gaat gelijk naar de heupen jongen.
IMG_6810
Jon hoorde iemand eten en was achter Zopje gaan zitten,
IMG_6812
en toen Zopje zich omdraaide, liep hij gewoon langs hem heen, geen blaas of grom, opluchting alom.
IMG_6813
Een paar uur later leek de ontmoeting tussen deze twee weer vlekkeloos te gaan, tot Zopje Arya onder de keukentafel zag zitten. Zijn blik ging van Arya naar Jon, en toen viel volgens mij het muntje, Jon was niet Loki; Zopje zette zijn haren rechtop en gromde,

We zullen de jonkies voor minstens nog een paar dagen ’s nachts boven houden, en zeker nog een week zorgen dat ze niet door het hele huis kunnen lopen, om de stress voor Loki en Zopje zo laag mogelijk te houden. Vooralsnog vermaken de kleintjes zich opperbest, grappig was bij het onderste filmpje: Gardeners’ World stond op en er werd verteld over poep en wurmen, en gelijk begon Arya zich te wassen. 

Loki negeerde ze vanmiddag door na het eten de kamer in te lopen en vanaf de tafel ze gade te slaan terwijl ze sliepen. Toen ze zag dat ze geen bedreiging vormden, ging ze op haar stoel liggen voor een uitgebreide wasbeurt om daarna heerlijk te slapen.

Arya Stark en Jon Snow

Ook al ben ik een grote fan van de serie Game of Thrones, ik ga er geen meerdere blogs aan wijden, maar wel aan twee naamgenootjes die wij sinds 5 oktober in huis hebben, Evy en Freddy.
Schermafbeelding 2017-10-05 om 20.20.51
en
Schermafbeelding 2017-10-05 om 20.22.50

Ik heb ze uit het asiel in Breda gehaald, ik had tevoren gebeld of ik even mocht komen kijken, en dat mocht. Ik stond bij de desk, en toen de jonge vrouw achter de computer vroeg of ze me kon helpen, zei ik dat ik kwam kijken naar Evy en Petra. “Evy en wie?” Ik schoot in de lach, “ik bedoel natuurlijk Evy en Freddy”, zei ik, op het spiekbriefje kijkend dat ik had meegenomen. “Evy en Petra zijn twee vrouwen die ik ken van een quiltwinkel,” zei ik nog ter verduidelijking, maar het meisje keek me warrig aan, hier had ze duidelijk geen tijd voor. Ik mocht met een andere medewerkster naar de kamer gaan waar de kittens zaten, en nadat ik ze had gezien was ik verkocht, en ik mocht ze gelijk meenemen na het invullen van alle papierwerk en betaling uiteraard. Ik liep naar de desk terug en zei dat ik Evy en Petra gelijk mee naar huis wilde nemen, ik had al een reiskooi bij me in de auto. “U bedoelt Evy en Freddy, neem ik aan, een momentje.”
IMG_6273
En zo zaten ze in de kooi in mijn auto, en ze gedroegen zich voorbeeldig, slechts een enkel miauwtje!
En hier zitten ze bij onze eigen dierenarts, 4 dagen later
IMG_6421
vanwege aanhoudende diaree wilde ik ze even nagekeken hebben; ze scheelden teveel in formaat om broer en zus te zijn, ook al stond op de pagina van het asiel dat ze nestgenootjes zijn, en afgezien van de diarree zagen ze er gezond uit. 
Jammer genoeg bleken ze -bij nader poeponderzoek bij het asiel waar ze vandaan kwamen- allebei besmet te zijn met de eencellige parasiet Giardia, die onder de microscoop er als een spookje uitziet, zeer besmettelijk is voor mens en dier, en heel lastig is uit te roeien. De dierenarts van het asiel gaf medicatie mee en instructies zoals ze moeten in quarantaine blijven tot ze “schoon” zijn. 

Mijn handen zitten onder de krabben; de dag dat ik voor het quiltweekend weg ging kreeg ik al een tetanus injectie, vooral de bijtwondjes in mijn wijsvinger en aan mijn pols zagen er lelijk ontstoken uit, maar gelukkig is er geen vinger of hand afgevallen. Arya had op de kattenbak gepoept en stapte hup met haar achterpootje in de poep, dus greep ik haar bij de kladden en poetste haar pootje schoon, iets waar mevrouw helemaal niet van gediend was en zo’n beetje ontplofte in mijn handen.

Het schildpadkatje Arya is een lief, verlegen, maar ook pittig ding, als ze het niet vertrouwt blaast ze zo allerschattigst, Jon is op een paar haren op zijn onderbuik helemaal zwart, het is een boefje, lief en aanhalig, maar met een “La-me-los” houding als je hem op schoot neemt om te kroelen; geen gekrab of bijten, alleen maar loswurmen tot hij vrij is. 
IMG_6677

Hier ligt madam als een diva heel hard te spinnen en wilt ze dat ik haar buikje aai.
IMG_6408
Ik stofzuig, dweil, verschoon en was me elke dag een slag in de rondte in hun kamer, en tijdens deze werkzaamheden zitten de kleintjes in de kooi op de kamer bij Suzanne, waar ze spinnend en soms klagend miauwend toekijken, zo kan ik de kitten-kamer goed luchten met ramen en deur open. 
IMG_6301
Deze quilt op bed is na het constateren van Giardia na het wassen en in de hete droger te zijn geweest niet meer op de kamer gegaan, nu ligt er alleen maar textiel dat tegen vaak en warm (70 graden) wassen kan. Na de eerste kuur van drie dagen medicatie voelden ze zich duidelijk veel beter; Jon krijgt het in een kneedpilletje die hij smakelijk opschrokt, zelfs als hij eerst het kneedpilletje opeet gaat de witte pil er achteraan naar binnen, want die ruikt (stinkt) dan net zo lekker als de kneedpil. Zopje en Loki trapten hier maar een paar keer in en krijgen het nu via de pillenschieter toegediend. Arya krijgt het als een suspensie in haar bekje gespoten, in de week pauze zag ik Arya weer minder worden, humeuriger en kwijlerig, maar dit was daags na de eerste shot van de tweede kuur al voorbij, gelukkig. 
IMG_6594
Het zijn schatjes, ze spelen heerlijk met pingpongballetjes en verenstokjes, hier trekt Jon de krabpaal bijna onder het logeerbed.
IMG_6382
Jon klimt graag op de stoelleuning, en net als je denkt dat hij lekker ligt
IMG_0544
staat hij aan mijn haren te trekken, au, scherpe nageltjes
IMG_0542
Ze genieten van alle aandacht, ook al blijft Arya wat schuwer. Hier zie je het verschil in formaat.
IMG_6652
Jon is al een paar keer bijna uit de kamer geglipt, hij is het zo beu, zodra hij geluid hoort van een van ons zet hij het op een klagelijk gemiauw, vanmorgen was het al om 6 uur, toen Suzanne wakker was.
IMG_6655
Vandaag was de laatste dag medicijnen geven, dan drie dagen poep opvangen en dit na laten kijken (dezelfde dag uitslag) en dan duimen dat ze door het huis mogen gaan spoken. Zaterdag kan ik ze dan eerst zonder aanwezige Zopje en Loki in de woonkamer laten rondlopen, en dan als ze weer voor de nacht op hun kamer zitten kunnen Zopje en Loki wennen aan hun geuren. De kleintjes hebben hun geuren al vaker geroken, het zit in de dekentjes die ze eerst kregen, en in het speelgoed, ook al zit de geur er na de eerste keer wassen/stomen niet meer in.

Tranen met tuiten

Regen kletterde tegen de ramen, het was kil en grauw buiten, de wind loeide om het huis, de herfst was duidelijk ingetreden. Ideaal weer om te gaan handwerken, mok thee erbij, voeten op de poef, flanellen quilt op schoot en haakwerk naast me, maar er kwam geen zin om het haakwerk op te pakken, ik zag alleen maar de regen, de zwiepende takken en blad dat met vlagen richting de vijver geblazen werd.
Zopje was achter me aan komen lopen vanuit de keuken, sprong op de poef toen hij zag dat ik ging zitten, en keek me toen aan. “Hoi Zopje, niks aan he, al die regen”. Hij klom op mijn schoot, zat rechtop en keek me aan, zo van: “Zeg het eens, wat scheelt er?”

Ik keek in zijn mooie grote ogen en hij keek terug, kneep zijn ogen even dicht, kwam met zijn kopje nog dichter bij mijn gezicht zitten en bleef me maar aankijken, het voelde alsof hij in mijn ziel keek, zo intens,  zo warm en vol begrip was zijn blik.
IMG_0245
Lieve Zopje. Ik voelde plots tranen over mijn wangen stromen, en Zopje drukte zijn voorhoofd tegen de mijne en zat zo heel lang heel stil tegen mij aan, terwijl ik zijn lijf vasthoudend tranen met tuiten huilde. Mijn snikkende uithalen deerde hem niks, hij ving mijn verdriet als het ware op, en toen het huilen stopte, zakte hij door zijn voorpootjes en met zijn neusje haast tegen mijn kin aan bleef hij zo liggend me nog minutenlang aankijken.
Na het snuiten van mijn neus en droogwrijven van mijn ogen voelde ik me helemaal leeg, wat een huilbui, die had ik niet zien aankomen maar Zopje blijkbaar wel, en terwijl ik mijn thee opdronk draaide hij zich een kwartslag en ging dwars op schoot liggen, kopje tegen de linker armleuning en achterpoten tegen de rechter en hard spinnen maar. Buiten was het ondertussen gestopt met regenen en er brak een streepje zonlicht door het wolkendek heen, haast ter illustratie van mijn stemming. Tranen weg en toch maar even wat haken.

Theepotten

Het was gisteravond weer een waar genoegen om bij de bee in Heerle te zijn, Ria had gelukkig weer wat misbaksels mee genomen (zo noemt ze haar baksels) en wij waren de dankbare afnemers. De heerlijke mislukte cake was al op eer ik er een foto van kon maken, gelukkig was er een uur later een herkansing met de zalige mislukte appeltaart (mislukt want hij viel uiteen).
IMG_6625
nou, dat schuiven we zo naar binnen hoor, geen probleem
Ria had er een halve pot abrikozenjam door de appeltjes gedaan, en dat was toch een partijtje lekker!
IMG_6617
hier werd een toilettasje gemaakt; “Wacht, dan draai ik hem even om voor de foto”
IMG_6615
IMG_6616
er werd gehaakt, Lorene laat haar dekentje zien
IMG_6612
gebreid, (met groen op de rondbreinaald)
IMG_6621
geborduurd,
IMG_6619
Marianne is er bijna
IMG_6620
getekend
IMG_6627
en gepatcht, kortom, we vermaakten ons allemaal heel goed.
Ik wilde werken aan de Tea party quilt en had weer bijzonder veel zooi -een supermarkttas vol stof- meegenomen voor het weinige wat ik heb gedaan: wel 1 hele theepot geknipt, waarvan oor en tuit in spiegelbeeld, het mocht eens een keer gelijk goed gaan. Ik kreeg voldoende advies van mijn tafelgenoten, en je weet hoe het gaat met teveel keuze hebben, het kiezen wordt dan alleen maar moeilijker.
IMG_6613
Nog maar een ander stofje verknippen voor weer een potje.
Dit was de eerste
IMG_6623
de tweede
IMG_6624
en de derde
IMG_6622
Uiteraard twijfel ik over welke van de drie stoffen het gaat worden, ik stopte met nog een potje knippen
IMG_6626
morgen bij helder hoofd en frisse blik zal ik het vast zien. Misschien zelfs dat ik de onderste zwarte balk (met fietsjes) ga vervangen voor iets lichters, ik zal het wel zien.